کودکم را دعوا می کنم، می خندد!  / لجبازی می کند یا ترسیده است؟

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، خندیدن کودک هنگام ناراحتی یا تذکر می تواند واکنش به خجالت، تنش، سردرگمی یا شیوه کنار آمدن با موقعیت باشد. ممکن است هم در بعضی موارد بخشی از بازی یا رفتار عمدی او باشد. از حالت چهره به تنهایی نمی توان نیت را خواند؛ سن، زمینه و الگوی تکرار اهمیت دارند.

بر رفتار مشخص تمرکز کنید

اگر وسیله ای پرتاب شده، موضوع اصلی همان رفتار و پیامد آن است. اضافه کردن اتهام هایی مانند از ناراحتی من لذت می بری، گفت و گو را وارد حدس درباره نیت کودک می کند و ممکن است تنش را افزایش دهد.

با لحن روشن بگویید چه رفتاری باید متوقف شود. اگر کودک آشفته است، فرصت آرام شدن بدهید و بعد بپرسید هنگام خندیدن چه احساسی داشته است. ممکن است خودش هم برای توضیح واکنش نیاز به زمان داشته باشد.

برای احساس ها زبان بسازید

کودک می تواند یاد بگیرد بگوید خجالت کشیدم، ترسیدم یا نمی دانستم چه بگویم. این آموزش در موقعیت آرام انجام می شود، با صحبت درباره تجربه های واقعی و بدون تمسخر واکنش قبلی.

اگر خنده یا تغییرات هیجانی به شکل تازه، شدید یا نامتناسب با موقعیت ظاهر شده و با نشانه های دیگری همراه است، بررسی لازم می شود. اما در مواجهه روزمره، اولین قدم باید فهمیدن باشد، نه محکوم کردن از روی چهره.

درباره این خبر سوالی دارید؟ در نظرات از رکنا بپرسید. پایان خبر / رکنا / کدخبر 1255591
  • کرباسچی: مگر می‌شود رئیس‌جمهور نداند چه کسانی سه کشتی را زدند؟ / اضطراب ۹۰ میلیون ایرانی را نمی‌توان اندازه گرفت / فیلم