راز مثلث عشقی هالیوود بعد از دهه ها فاش شد؛ چرا مادربزرگ ستاره جنگ ستارگان ماجرای خیانت همسرش را برای نوه اش تعریف می کرد؟

به گزارش گروه روانشناسی رکنا،  حالا بیلی لورد، دختر کری فیشر و نوه دبی رینولدز، جزئیات تازه ای از نحوه برخورد مادربزرگش با یکی از معروف ترین مثلث های عشقی هالیوود تعریف کرده است.

رسوایی عاشقانه ای که هالیوود را منفجر کرد

دبی رینولدز و ادی فیشر در سال ۱۹۵۵ ازدواج کردند و در آن زمان از زوج های طلایی هالیوود محسوب می شدند. حاصل ازدواج آنها کری فیشر، ستاره آینده جنگ ستارگان، و تاد فیشر بود. در همان دوران، رینولدز و فیشر با الیزابت تیلور و همسرش مایک تاد رابطه دوستانه نزدیکی داشتند. اما سال ۱۹۵۸ مایک تاد در سانحه هوایی کشته شد و ادی فیشر که دوست او بود، برای حمایت از الیزابت تیلور به او نزدیک شد.

این نزدیکی به یک رابطه عاشقانه تبدیل شد و یکی از بزرگ ترین رسوایی های هالیوود آن دوران شکل گرفت. دبی رینولدز بعدها گفته بود خودش از آخرین افرادی بود که متوجه رابطه همسرش با دوستش شد و حتی در یک مهمانی از زمزمه دیگران درباره ادی و الیزابت فهمید اتفاقی در جریان است. ازدواج رینولدز و فیشر در سال ۱۹۵۹ به پایان رسید و ادی فیشر با الیزابت تیلور ازدواج کرد. اما این ازدواج هم ماندگار نبود؛ تیلور هنگام ساخت فیلم «کلئوپاترا» عاشق ریچارد برتون شد و در نهایت سال ۱۹۶۴ از فیشر جدا شد.

خیانتی که تبدیل به قصه خانوادگی شد

بیلی لورد حالا گفته مادربزرگش از حرف زدن درباره این ماجرا فرار نمی کرد و حتی آن را با طنز برای خانواده تعریف می کرد. لورد گفته این ماجرا یکی از قصه های محبوب قبل از خواب مادربزرگش بود. دبی رینولدز از خانه شان در پالم اسپرینگز شروع می کرد و بعد قصه را به طلاق از ادی می رساند.

رینولدز نیز سال ها بعد نگاه متفاوتی به آن دوران پیدا کرده بود. او مسئولیت پایان ازدواجش را متوجه همسرش می دانست و گفته بود الیزابت تیلور پس از مرگ مایک تاد به شدت آسیب دیده بود و به دنبال کسی می گشت که جای خالی او را پر کند.

همین بخش ماجرا یک سوال جالب روانشناختی ایجاد می کند: چطور یک خیانت دردناک می تواند سال ها بعد به داستانی تبدیل شود که فرد حتی درباره آن شوخی می کند؟

شوخی با یک زخم همیشه به معنای فراموش شدن آن نیست

دکتر مریم سامانی، روانشناس بالینی، استاد دانشگاه و متخصص حوزه آسیب های روانی و تروما، در تحلیل چنین موقعیتی می گوید انسان ها برای کنار آمدن با تجربه های دردناک از شیوه های متفاوتی استفاده می کنند و یکی از آنها می تواند تغییر روایت آن تجربه در طول زمان باشد.

اتفاقی که زمانی احساس تحقیر، خشم یا فقدان ایجاد کرده، ممکن است سال ها بعد دیگر همان قدرت عاطفی اولیه را نداشته باشد. فرد می تواند درباره آن حرف بزند، آن را به داستان تبدیل کند و حتی با بخش هایی از آن شوخی کند اما طنز به تنهایی اثبات نمی کند که یک زخم روانی کاملا از بین رفته است.

از سوی دیگر، وقتی یک اتفاق بزرگ بارها در خانواده تعریف می شود، دیگر فقط خاطره یک نفر نیست؛ ممکن است به بخشی از روایت بین نسلی خانواده تبدیل شود. فرزندان و نوه ها داستان هایی درباره عشق، خیانت، جدایی و بخشش می شنوند و همین روایت ها می توانند بر برداشت آنها از روابط عاطفی تاثیر بگذارند.

نکته مهم این است که نسل بعد مجبور نشود بار هیجانی حل نشده نسل قبل را حمل کند.

عجیب ترین پایان این رسوایی هالیوودی همین است؛ ماجرایی که زمانی تیتر اول رسانه ها و پایان یک ازدواج بود، دهه ها بعد در همان خانواده به قصه ای تبدیل شد که مادربزرگ برای نوه اش تعریف می کرد.