راز جنایت خونین در ساختمان نیمه کاره مشهد فاش شد / چوپان نقشی داشت؟

به گزارش رکنا، ماجرای تکان دهنده این جنایت دلهره آور روزدهم خرداد گذشته زمانی آغاز شد که «بصیر» مرد افغانستانی ساکن در ایران، با پسردایی خود به مشاجره پرداخت.آن ها که کارگرساختمانی در ابرده بودند، قصد داشتند زیرزمین یک ساختمان ویلایی را سرامیک کنند اما مشاجره لفظی آنان ناگهان به نزاعی حیرت آورکشید و«بصیر»با ضربات وحشتناک بیل، هموطن خود را نقش برزمین کرد. طولی نکشید که جوان مجروح به درمانگاه انتقال یافت اما به تشخیص پزشکان و به دلیل وخامت حالش به بیمارستان امدادی طالقانی اعزام شد.

درهمین حال کادر درمانی در حالی «ابراهیم-م» را بستری کردند که او به کما رفته بود و هوشیاری سطح پایینی داشت. ازسوی دیگر با فرار «بصیر» از صحنه جرم، پرونده ای در یکی از شعبه های دادیاری طرقبه و شاندیز تشکیل شد و ماجرای مذکور مورد رسیدگی قانونی قرار گرفت اما حدود ۲۰ روز بعد، جوان مجروح بر اثر عوارض ناشی از اصابت جسم سخت به ناحیه سر، جان باخت و بدین ترتیب پرونده ای جنایی در شعبه سوم دادسرای عمومی و انقلاب طرقبه و شاندیز گشوده شد.

با توجه به اهمیت و حساسیت این ماجرای جنایی، بلافاصله قاضی رضا احمدی (قاضی ویژه قتل عمد) دستورهای محرمانه ای را برای دستگیری «بصیر» (متهم به قتل) صادر کرد و گروهی از کارآگاهان زبده پلیس آگاهی به سرپرستی سروان فیاضی، رصدهای اطلاعاتی را آغاز کردند اما دیگر دیر شده و عامل جنایت از مشهد گریخته بود. از طرف دیگر فرضیه فرار متهم به افغانستان قوت گرفت و مقام قضایی به منظور مسدود کردن راه های فرار، دستور داد تا تصاویر متهم به قتل در اختیار مراکز انتظامی و مرزبانی قرارگیرد ولی خیلی زود ردزنی های پلیس نشان داد که «بصیر» (مرد۲۸ساله) به تهران گریخته و به طور مخفیانه در یک مکان نامعلوم زندگی می کند. این گونه بود که عملیات کارآگاهان با نظارت مستقیم سرگرد عظیمی مقدم (رئیس آگاهی) وارد مرحله جدیدی شد و کارآگاهان با بهره گیری ازتجربیات قاضی ویژه قتل عمد درصدد بازگرداندن متهم فراری به مشهد برآمدند.

بالاخره با گذشت حدود۳ ماه از این ماجرای دلهره آور، «بصیر» که تصور می کرد آب ها از آسیاب افتاده است، شبانه راهی روستای مایوان شد و در آن جا به چوپانی پرداخت. در این شرایط ، وی زیر چتر اطلاعاتی کارآگاهان قرار گرفت و در حالی که مشغول چوپانی بود دریک اقدام غافلگیرانه دستگیر و به مقرانتظامی منتقل شد.
بنابراین گزارش، این جوان۲۸ ساله که فکر نمی کرد به همین راحتی حلقه های قانون دستانش را لمس کند ابتدا به انکار جنایت پرداخت و مدعی شد که پسردایی اش را نکشته و تنها با او مشاجره کرده است اما خیلی زود مقدمات بازسازی صحنه قتل فراهم شد و متهم جوان ،در ساختمان محل وقوع جنایت، مقابل دوربین قوه قضاییه ایستاد. 

او که دیگر همه راه های انکار را دربرابر سوالات پیچیده و تخصصی قاضی ویژه قتل عمد بسته می دید،به ناچار لب به اعتراف گشود و زوایای پنهان این جنایت هولناک را فاش کرد.

«بصیر»که از وقوع این حادثه تلخ ابراز ندامت داشت با بیان این که «قصد قتل هموطن خود را نداشتم!» به قاضی رضا احمدی گفت: پسردایی ام ازمدتی قبل به مصرف موادمخدراعتیاد پیدا کرده بود و مواد مخدرسنتی می کشید. من هم به پدرش موضوع را اطلاع دادم و از او خواستم تا «ابراهیم» را دریکی ازمراکز ترک اعتیاد (کمپ)بستری کنیم ولی این موضوع به گوش ابراهیم رسید و او از این ماجرا بسیار ناراحت شد تا این که روزحادثه (دهم خرداد)هنگامی که مشغول کار سرامیک درساختمان بودیم او تصمیم گرفت تا مواد مصرف کند ولی متاسفانه گازپیک نیک تمام شده بود و او درهمان حالت خماری باقی ماند! به همین دلیل مدام بهانه جویی می کرد و مرا مورد سرزنش قرار می داد که چرا اعتیاد او را به پدرش خبرداده ام! من هم که عصبانی شده بودم به او گفتم: خوب کاری کردم! مصرف نکن!هربار که سرکار می آییم تو اول بساط موادکشی را پهن می کنی!و ... اما او هم که از جملات من به شدت ناراحت بود قصد داشت شمشه آلومینیومی (ابزارکار ساختمانی) را بردارد و به طرف من حمله کند! من هم که اوضاع را این گونه دیدم، بیل را از درون بشکه حاوی ملات سیمان بیرون کشیدم و ضرباتی به سر و گردن  و پاهایش زدم که دسته بیل شکست و او نقش برزمین شد.دراین وضعیت ترسیدم واز آن جا فرارکردم.

اما تا روزی که خبرمرگ ابراهیم را شنیدم هنوز در مشهد بودم بعد از این که متوجه مرگ او شدم به تهران گریختم و بعد هم به روستای مایوان رفتم تا به صورت ناشناس و با تغییر چهره زندگی کنم که نمی دانم پلیس چگونه مرا شناسایی کرد ...

درپی اعترافات صریح متهم،وی با دستور قاضی شعبه سوم دادسرای عمومی وانقلاب طرقبه و شاندیز،بیلی را به دست گرفت و صحنه جنایت خود را به صورت نمادین،بازسازی کرد. سپس وی با صدور قرار قانونی روانه زندان شد تا این پرونده جنایی نیزدیگر مراحل  اداری را طی کند.

سید خلیل سجادپور / خراسان