اسیدپاشی خونین به 2 خواهر/انتقام خواستگار کینه‌جو به اعدام ختم شد

به گزارش رکنا،30 سال از صبح تلخ بهمن سال 75 می‌گذرد؛ صبحی که 2 خواهر به نام‌های فائزه و فتانه، هنگام رفتن به مدرسه، قربانی نقشه‌ای هولناک شدند. یک موتورسیکلت با 2 راکب به آنها نزدیک شد و ظرف اسید را روی سر، صورت و بدن 2 دختر خالی کرد و در حالی که فریادهای سوختم، سوختم آنها در کوچه می‌پیچید، از محل گریختند.

حادثه در کوچه شال‌فروش‌ها در محله آهنگ رخ داد. همسایه‌ها با شنیدن فریادهای دخترها از خانه بیرون آمدند و با صحنه‌ای تکان‌دهنده روبه‌رو شدند؛ لباس‌های 2 خواهر بر اثر اسید سوخته و سر و صورتشان به شدت آسیب دیده بود. خانواده در جریان ماجرا قرار گرفتند و فائزه و فتانه به بیمارستان منتقل شدند.

اما پدر دخترها از همان لحظه نخست، یک نفر را عامل این حادثه می‌دانست؛ جوانی به نام حمیدرضا.

خواستگاری که تبدیل به کابوس شد

حمیدرضا پیش از این ماجرا با خانواده 2 خواهر آشنایی داشت. او با پدر و مادرش اختلاف داشت و پس از آنکه پدرش او را از خانه بیرون کرد، پدر فائزه از روی دلسوزی چند شب در مغازه‌اش به او جا داد.

اما مدتی بعد مشخص شد حمیدرضا به فائزه علاقه‌مند شده و قصد ازدواج با او را دارد. پدر فائزه با این ازدواج مخالفت کرد و از او خواست دیگر مقابل خانه‌شان نیاید. پس از آن، حمیدرضا خانواده را تهدید کرد.

پدر 2 دختر پس از دیدن وضعیت فرزندانش در بیمارستان گفت: «کار حمیدرضاست. بالاخره کار خودش را کرد.»

تحقیقات پلیسی خیلی زود به حمیدرضا رسید و او در بازجویی‌های اولیه لب به اعتراف گشود. متهم گفت برای اجرای نقشه انتقام، 2 نفر از دوستانش به نام‌های حمید و محمود را اجیر کرده بود تا به صورت 2 خواهر اسید بپاشند.

با این اعتراف، 2 همدست دیگر نیز دستگیر شدند و در جریان بازجویی‌ها به نقش خود در این جنایت اعتراف کردند.

نقشه‌ای که پایانش چوبه دار بود

در جلسه محاکمه، حمیدرضا مدعی شد به فائزه علاقه داشته و قصد ازدواج با او را داشته، اما پس از مخالفت خانواده دختر تصمیم به تهدید و انتقام گرفته است.

متهمان ابتدا به زندان محکوم شدند، اما حکم صادرشده از سوی دیوان‌عالی کشور نقض شد. با توجه به اینکه اقدام آنها از مصادیق ناامنی و اخلال در امنیت داخلی تشخیص داده شد، پرونده به دادگاه انقلاب اسلامی تهران فرستاده شد.

دادگاه انقلاب، عاملان جنایت را به دلیل ایجاد رعب و وحشت و هراس عمومی و جریحه‌دار کردن احساسات جامعه از طریق پاشیدن اسید به سر، صورت و دستان 2 دختر، مجرم تشخیص داد.

در نهایت حمیدرضا از مصادیق بارز افساد فی‌الارض شناخته شد و به اعدام محکوم شد. محمود و حمید، 2 متهم دیگر پرونده نیز به حبس‌های طولانی‌مدت محکوم شدند.

حکم اعدام حمیدرضا در دیوان‌عالی کشور تأیید شد و او سال 78 پای چوبه دار رفت.

این پرونده از نخستین مواردی بود که یک عامل اسیدپاشی در آن با عنوان افساد فی‌الارض به اعدام محکوم شد.

زندگی 2 خواهر بعد از اسیدپاشی

فائزه و فتانه سال‌ها با عوارض ناشی از اسیدپاشی و جراحی‌های متعدد دست و پنجه نرم کردند. هزینه سنگین درمان، یکی از بزرگ‌ترین مشکلات این 2 خواهر بود.

بازتاب گسترده حادثه باعث شد ورزشکاران، هنرمندان و برخی چهره‌های سیاسی برای کمک به آنها پیشقدم شوند. حتی قرار بود استقلال و پرسپولیس در یک بازی دوستانه به میدان بروند و درآمد حاصل از این مسابقه صرف درمان 2 خواهر شود، اما این بازی برگزار نشد.

مدیران مدرسه 2 خواهر نیز از طریق آموزش‌وپرورش، موضوع را با ریاست‌جمهوری وقت در میان گذاشتند و خواستار حمایت از آنها شدند. با حمایت دولت وقت، فائزه و فتانه برای ادامه درمان به آلمان اعزام شدند و چندین عمل جراحی روی آنها انجام شد، اما پس از تغییر دولت، حمایت‌ها متوقف و روند درمان ناتمام ماند.

2 خواهر برای مدتی طولانی از تحصیل بازماندند. چند سال بعد فائزه ازدواج کرد و فتانه نیز تحصیلاتش را ادامه داد و وارد دانشگاه شد.

با وجود گذشت 30 سال، آثار اسید همچنان بر چهره این 2 خواهر باقی مانده است.

اعدام هم مانع اسیدپاشی نشد

پرونده فائزه و فتانه با یکی از سنگین‌ترین مجازات‌ها برای یک عامل اسیدپاشی به پایان رسید، اما چند سال بعد پرونده‌ای دیگر نشان داد که مجازات به تنهایی نتوانسته مانع تکرار این جنایت شود.

آمنه بهرامی، دختر دانشجویی بود که از سوی مجید، هم‌دانشگاهی و خواستگارش، هدف اسیدپاشی قرار گرفت و در نتیجه این حمله، بینایی و زیبایی خود را برای همیشه از دست داد.

آمنه ابتدا خواهان قصاص عامل اسیدپاشی بود، اما سال‌ها بعد او را بخشید و خواهان دریافت دیه شد.

در پرونده‌های اسیدپاشی، بسته به نتیجه جرم و شرایط پرونده، مجازات‌هایی از جمله حبس، دیه و در موارد منتهی به مرگ، مجازات‌های شدیدتر پیش‌بینی شده است و موضوع قصاص نیز در شرایط قانونی قابل بررسی است.

با این حال، در کنار مجازات، موضوع پیشگیری از چنین حوادثی نیز اهمیت دارد؛ از جمله وضع مقررات دقیق‌تر برای خرید و فروش اسیدهای با غلظت بالا و دشوارتر کردن دسترسی افراد به این مواد.

افزایش آستانه تحمل افراد و توجه به کنترل خشم و حل اختلاف نیز می‌تواند در جلوگیری از تبدیل یک جواب منفی یا اختلاف شخصی به یک جنایت جبران‌ناپذیر نقش داشته باشد.

منبع روزنامه ایران