از زبان عباس در دادگاه خانواده: مادرم با اجبار برایم همسر انتخاب کرد؛ وقتی چهره عروس را دیدم شوکه شدم

عکس ساخته هوش مصنوعی است

من عباس هستم. از کودکی عادت کرده بودم مادرم برای همه چیز تصمیم بگیرد؛ از انتخاب مدرسه و شغل گرفته تا کوچک‌ترین مسائل زندگی. هیچ‌وقت جرأت مخالفت نداشتم و همیشه تصور می‌کردم روزی شرایط تغییر خواهد کرد.

اما آن روز هرگز نرسید.

یک روز مادرم به من گفت: «وقت ازدواجت رسیده. همه چیز را خودم هماهنگ کرده‌ام و هفته آینده عقد برگزار می‌شود.»

وقتی پرسیدم عروس چه کسی است، فقط گفت: «کسی که من انتخاب کرده‌ام و مطمئن باش به صلاح توست.»

هرچه تلاش کردم بیشتر بدانم، بی‌فایده بود.

روز عقد فرا رسید. کنار سفره عقد نشسته بودم، اما حتی نمی‌دانستم قرار است با چه کسی زندگی مشترکم را آغاز کنم. عروس تا آخرین لحظه چهره‌اش را پوشانده بود.

وقتی خطبه عقد خوانده شد و برای نخستین بار چهره او را دیدم، شوکه شدم.

دختری بود که سال‌ها او را می‌شناختم؛ همسایه قدیمی‌مان که به دلیل مشکلات ذهنی، شرایط ویژه‌ای داشت.

احساس می‌کردم مهم‌ترین تصمیم زندگی‌ام بدون رضایت و حتی اطلاع من گرفته شده است.

چند روز خانه را ترک کردم و با هیچ‌کس حرف نزدم. یکی از همکارانم پیشنهاد عجیبی داد و گفت اگر خودت را بیمار نشان بدهی، شاید خانواده‌ها از ادامه این ازدواج منصرف شوند.

مدتی رفتارهای غیرعادی از خودم نشان دادم، اما نتیجه برعکس شد. اطرافیان به جای اینکه به اصل ماجرا توجه کنند، مرا قضاوت کردند و گفتند: «حالا این دو نفر بهتر می‌توانند کنار هم زندگی کنند.»

آنجا بود که فهمیدم دیگر راهی جز مراجعه به دادگاه خانواده ندارم.

بعد از سال‌ها سکوت، تصمیم گرفتم برای نخستین بار از حق انتخاب خود دفاع کنم و از مسیر قانونی، تکلیف زندگی‌ام را مشخص کنم بخاطر همین دادگاه خانواده آمدم و طلاق می خواهم.

پرونده در حال بررسی است چرا که همسر عباس در دادگاه با طلاق موافقت نکرد.

نظر کارشناس

کارشناسان خانواده تأکید می‌کنند ازدواج بدون رضایت کامل و آگاهانه دو طرف، می‌تواند زمینه‌ساز اختلاف‌های عمیق و آسیب‌های روانی شود. به گفته آنان، نقش خانواده در انتخاب همسر می‌تواند راهنمایی و حمایت باشد، اما تصمیم نهایی باید با رضایت و اراده زن و مرد گرفته شود تا زندگی مشترک بر پایه احترام و تفاهم شکل بگیرد.