پیت هگست؛ وزیر دفاعی که خودش به یک پرونده جنجالی تبدیل شد!

به گزارش سیاسی رکنا،  پیت هگست فقط یک چهره نظامی و سیاسی نیست؛ او پیش از ورود به پنتاگون، سال‌ها به‌عنوان مجری و تحلیلگر شبکه فاکس‌نیوز فعالیت می‌کرد و با مواضع صریح، ادبیات تهاجمی در مسائل نظامی و مخالفت با آنچه «فرهنگ بیداری» در ارتش آمریکا می‌نامد، شناخته می‌شد.

اما بررسی زندگی و سوابق او نشان می‌دهد که حاشیه‌های مربوط به هگست به دوران وزارتش محدود نمی‌شود. از گزارش‌های مربوط به مدیریت سازمان‌های خیریه نظامیان و اختلافات زناشویی گرفته تا اتهام تعرض جنسی، استفاده از پیام‌رسان سیگنال برای تبادل اطلاعات عملیات نظامی و اکنون طرح استیضاح، مجموعه‌ای از موضوعات بحث‌برانگیز در کارنامه او ثبت شده است.

این گزارش، اطلاعات و پرونده‌های منتشرشده تا ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶ را بررسی می‌کند و میان اتهام، گزارش رسانه‌ای، یافته رسمی و تصمیم قضایی تفاوت می‌گذارد.

۱. از خانواده‌ای آمریکایی تا چهره‌ای بانفوذ در جریان محافظه‌کاران

نام کامل: پیتر برایان هگست (Peter Brian Hegseth)

تاریخ تولد: ۶ ژوئن ۱۹۸۰

محل تولد:مینیاپولیس، ایالت مینه‌سوتا

تحصیلات: دانشگاه پرینستون و دانشگاه هاروارد

سابقه نظامی: گارد ملی ارتش آمریکا، با درجه سرگرد

سمت:وزیر دفاع آمریکا از ژانویه ۲۰۲۵

هگست در خانواده‌ای آمریکایی بزرگ شد. پدرش برایان هگست مربی بسکتبال و مادرش پنه‌لوپه هگست مشاور حرفه‌ای و شغلی بوده است.

او در دانشگاه پرینستون تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۳ مدرک کارشناسی گرفت. سپس در دانشگاه هاروارد به تحصیل در رشته سیاست عمومی پرداخت و در سال ۲۰۱۳ فارغ‌التحصیل شد.

هگست در سال ۲۰۰۲ به گارد ملی ارتش آمریکا پیوست و در مأموریت‌هایی در عراق و افغانستان حضور داشت. او دو نشان برنز استار دریافت کرده است؛ مدال‌هایی که به‌دلیل خدمات و عملکرد نظامی به نظامیان آمریکایی اعطا می‌شوند.

پس از فعالیت نظامی، وارد عرصه فعالیت‌های سیاسی و رسانه‌ای شد. او ابتدا در سازمان‌های مدافع حقوق و منافع نظامیان فعالیت کرد، سپس به شبکه فاکس‌نیوز پیوست و به یکی از چهره‌های شناخته‌شده برنامه‌های سیاسی این شبکه تبدیل شد.

هگست از حامیان سیاست‌های نظامی سخت‌گیرانه، تقویت قدرت رزمی آمریکا و مقابله با آنچه جریان محافظه‌کار «نفوذ ایدئولوژی چپ در ارتش» می‌نامد، بوده است.

او همچنین در سخنرانی‌ها و نوشته‌هایش از بازگشت به الگوی سنتی سرباز جنگجو دفاع کرده و با برخی سیاست‌های مربوط به تنوع جنسیتی و اجتماعی در ارتش مخالفت کرده است.

این مواضع در دوره وزارت او به سیاست‌های اجرایی پنتاگون نیز راه پیدا کرد.

۲ زندگی خانوادگی؛ سه ازدواج و حاشیه‌هایی که به رسانه‌ها رسید

زندگی خانوادگی هگست نیز در سال‌های گذشته بارها به موضوع گزارش رسانه‌های آمریکایی تبدیل شده است.

او تاکنون سه بار ازدواج کرده است:

- ازدواج اول با مردیت شوارتز: این ازدواج در سال ۲۰۰۴ انجام شد و در سال ۲۰۰۹ به طلاق انجامید. بر اساس اسناد دادگاه که واشنگتن‌پست به آن‌ها استناد کرده، خیانت هگست از جمله موارد مطرح‌شده در پرونده جدایی این زوج بود.

- ازدواج دوم با سامانتا دیرینگ:این ازدواج در سال ۲۰۱۰ انجام شد. هگست از این ازدواج سه پسر دارد. رابطه آن‌ها در سال ۲۰۱۷، پس از آنکه هگست با جنیفر راوشه، تهیه‌کننده فاکس‌نیوز، صاحب دختری شد، به بحران رسید. سامانتا در سپتامبر همان سال درخواست طلاق داد.

- ازدواج سوم با جنیفر راوشه:هگست و راوشه در سال ۲۰۱۹ ازدواج کردند. آن‌ها یک دختر دارند. راوشه پیش از این ازدواج نیز سه فرزند از رابطه قبلی خود داشت.

بنابراین، هگست چهار فرزند زیستی از دو ازدواج دارد و در خانواده کنونی خود سه فرزند دیگر هم از ازدواج قبلی همسرش حضور دارند.

ایمیل جنجالی مادر به پسرش

یکی از جنجالی‌ترین بخش‌های زندگی خانوادگی هگست در نوامبر ۲۰۲۴ آشکار شد.

روزنامه نیویورک‌تایمز گزارشی منتشر کرد که در آن متن ایمیلی از پنه‌لوپه هگست، مادر وزیر دفاع آینده آمریکا، به پسرش در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۱۸ افشا شده بود.

مادر هگست در این ایمیل، رفتار او با زنان و همسران سابقش را به‌شدت مورد انتقاد قرار داده بود.

او در بخشی از پیام خود، پسرش را به تحقیر زنان، دروغ‌گویی، خیانت و استفاده از زنان برای قدرت و منافع شخصی متهم کرده بود.

این ایمیل در زمانی نوشته شده بود که هگست درگیر جدایی از همسر دومش بود.

انتشار این پیام بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های آمریکا داشت؛ زیرا برخلاف اظهارنظرهای سیاسی مخالفان، این بار انتقاد از رفتار شخصی هگست از سوی مادر خودش مطرح شده بود.

با این حال، پنه‌لوپه هگست بعداً در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز اعلام کرد که ایمیل را در شرایط عصبانیت نوشته و از ارسال آن پشیمان شده است. او گفت آن پیام منعکس‌کننده دیدگاه کنونی‌اش درباره پسرش نیست.

بنابراین، ایمیل سندی از اختلاف خانوادگی در آن مقطع است، نه اثبات قضایی اتهام‌های مطرح‌شده در آن.

 پرونده اتهام تعرض جنسی؛ ماجرایی که تا آستانه وزارت دفاع ادامه یافت

یکی از مهم‌ترین پرونده‌های مربوط به هگست، اتهام تعرض جنسی به یک زن در اکتبر ۲۰۱۷ در شهر مونتری ایالت کالیفرنیاست.

ماجرا در جریان یک گردهمایی مربوط به فدراسیون زنان جمهوری‌خواه کالیفرنیا اتفاق افتاد؛ جایی که هگست به‌عنوان سخنران حضور داشت.

بر اساس گزارش ۲۲ صفحه‌ای پلیس که در نوامبر ۲۰۲۴ منتشر شد، زنی که در برگزاری این گردهمایی نقش داشت، مدعی شده بود هگست پس از مراسم در هتل، تلفن همراهش را گرفته و با قرار گرفتن مقابل در اتاق مانع خروج او شده است.

این زن گفته بود که در جریان اتفاقات آن شب چندین بار مخالفت خود را اعلام کرده و بخش‌هایی از ماجرا را به یاد نمی‌آورد. او همچنین احتمال داده بود که نوشیدنی‌اش دستکاری شده باشد.

در گزارش پلیس آمده است که این زن پس از حادثه به کادر درمان مراجعه کرد و درخواست معاینه مرتبط با تعرض جنسی داشت. پرستار نیز موضوع را به پلیس اطلاع داد.

پلیس از افراد دیگری از جمله کارکنان هتل و حاضران در مراسم تحقیق کرد. گزارش حاوی روایت‌های مختلف و جزئیاتی بود که با روایت هگست تفاوت داشت.

دفاع هگست چه بود؟

هگست وقوع تعرض را رد کرد و به پلیس گفت رابطه جنسی با رضایت طرف مقابل بوده است. او مدعی شد زن با میل خود به اتاقش آمده و خودش نیز چندین بار درباره رضایت او سؤال کرده است.

نتیجه تحقیقات چه شد؟

دادستانی منطقه مونتری در ژانویه ۲۰۱۸ تصمیم گرفت کیفرخواستی علیه هگست صادر نکند. جینین پاسونی، دادستان منطقه، در نوامبر ۲۰۲۴ توضیح داد که دلیل این تصمیم، نبود ادله کافی برای اثبات اتهام فراتر از شک معقول بوده است.

نکته مهم این است که تصمیم به عدم تعقیب کیفری به معنای اثبات دروغ بودن ادعاهای شاکی نیست؛ همان‌طور که اتهام مطرح‌شده نیز به‌تنهایی اثبات‌کننده ارتکاب جرم نیست.

ماجرای پرداخت پول به شاکی

در ادامه، وکیل هگست تأیید کرد که در سال ۲۰۲۳ مبلغی اعلام‌نشده به این زن پرداخت شده است.

به گفته وکیل، پرداخت در قالب توافق محرمانه برای جلوگیری از طرح دعوای حقوقی صورت گرفت. هگست و وکیلش این ادعا را بی‌اساس دانستند.

این پرونده در جریان بررسی صلاحیت هگست برای تصدی وزارت دفاع، یکی از مهم‌ترین موضوعات پرسش نمایندگان سنا بود.

اتهام سوءمدیریت مالی و رفتار نامناسب در سازمان‌های مرتبط با نظامیان

پیش از آنکه هگست به مجری تلویزیونی تبدیل شود، مدیریت دو سازمان مدافع منافع نظامیان را بر عهده داشت:

- Veterans for Freedom

- Concerned Veterans for America

اما دوران فعالیت او در این سازمان‌ها نیز بدون حاشیه نبود.

مجله نیویورکر در گزارشی تحقیقی در اول دسامبر ۲۰۲۴، با استناد به اسناد داخلی، گزارش افشاگران و گفت‌وگو با کارکنان سابق، مجموعه‌ای از اتهامات علیه عملکرد مدیریتی هگست را منتشر کرد.

مهم‌ترین موارد مطرح‌شده عبارت بودند از:

الف) سوءمدیریت مالی

برخی کارکنان و همکاران سابق هگست مدعی شدند در دوران مدیریت او مشکلات مالی و مدیریتی در سازمان‌ها وجود داشته و منابع مالی به شکل مناسبی مدیریت نمی‌شده است.

ب) مصرف بیش از حد الکل در رویدادهای کاری

در یک گزارش افشاگرانه هفت‌صفحه‌ای که در فوریه ۲۰۱۵ به مدیران Concerned Veterans for America ارسال شده بود، ادعا شده بود هگست در چندین رویداد سازمانی به‌شدت مست بوده است.

در این گزارش حتی ادعا شده بود که در یک سفر کاری به ایالت لوئیزیانا، کارکنان مجبور شدند مانع حضور او روی صحنه یک باشگاه شبانه شوند.

ج) اتهام رفتار نامناسب با کارکنان زن

در همان گزارش، ادعاهایی درباره رفتار جنسی نامناسب هگست و برخی مدیران مجموعه با کارکنان زن مطرح شده بود.

گزارش همچنین از محیط کاری نامناسب و نحوه رسیدگی به شکایت یکی از کارکنان زن درباره تلاش یک کارمند دیگر برای تعرض جنسی سخن می‌گفت.

د) اتهام اظهارات ضداسلامی

در شکایتی جداگانه از سوی یکی از کارکنان سابق، ادعا شده بود هگست در یک بار در ایالت اوهایو و در ساعات اولیه صبح، در حالت مستی شعار «همه مسلمانان را بکشید» سر داده است.

این موارد در قالب گزارش‌های افشاگرانه و اظهارات کارکنان سابق منتشر شده‌اند و نباید آن‌ها را با محکومیت قضایی اشتباه گرفت.

نیویورکر نوشته بود که هگست در نهایت از مدیریت سازمان Concerned Veterans for America کنار رفت. او و حامیانش اتهام‌های مطرح‌شده را رد کرده و گزارش‌های رسانه‌ای درباره عملکردش را زیر سؤال برده‌اند.

 پرونده سیگنال؛ ارسال اطلاعات عملیات نظامی به یک گروه پیام‌رسان

شاید مهم‌ترین بحران دوران وزارت هگست، ماجرایی باشد که در رسانه‌های آمریکا به نام «سیگنال‌گیت» شناخته شد.

در مارس ۲۰۲۵، شماری از مقام‌های ارشد دولت ترامپ از جمله پیت هگست، در یک گروه پیام‌رسان سیگنال درباره عملیات نظامی قریب‌الوقوع آمریکا علیه مواضع حوثی‌ها در یمن گفت‌وگو کردند.

اما اتفاق عجیب زمانی رخ داد که جفری گلدبرگ، سردبیر نشریه آتلانتیک، به‌اشتباه به این گروه اضافه شد.

در نتیجه، او به اطلاعاتی درباره برنامه حملات نظامی، زمان‌بندی عملیات و جزئیات مربوط به پرواز هواپیماهای نظامی دسترسی پیدا کرد.

این موضوع پرسش‌های جدی درباره حفاظت از اطلاعات حساس نظامی و نحوه استفاده وزیر دفاع آمریکا از ابزارهای ارتباطی شخصی ایجاد کرد.

گروه دوم؛ این بار با حضور همسر و برادر

در آوریل ۲۰۲۵، نیویورک‌تایمز و سپس رسانه‌های دیگر گزارش دادند که هگست در یک گروه جداگانه سیگنال نیز اطلاعات مربوط به عملیات یمن را به اشتراک گذاشته است.

بر اساس این گزارش‌ها، همسرش جنیفر، برادرش و وکیل شخصی او در این گروه حضور داشتند.

گفته شد اطلاعات مربوط به زمان‌بندی و جزئیات حملات هوایی نیز در این گروه مطرح شده است.

این گزارش‌ها اهمیت ویژه‌ای داشتند؛ زیرا اعضای گروه دوم لزوماً مسئولیت رسمی مرتبط با عملیات نظامی نداشتند.

نتیجه تحقیقات بازرس کل پنتاگون

در دسامبر ۲۰۲۵، دفتر بازرس کل وزارت دفاع آمریکا گزارش تحقیقاتی خود درباره استفاده هگست از سیگنال را منتشر کرد.

بر اساس این گزارش:

- هگست اطلاعات عملیاتی غیرعمومی را از طریق تلفن شخصی خود در گروه سیگنال ارسال کرده بود.

- استفاده از دستگاه شخصی برای انتقال اطلاعات رسمی با سیاست‌های پنتاگون مغایرت داشت.

- پیام‌ها به‌درستی به‌عنوان سوابق رسمی دولتی نگهداری نشده بودند.

- انتقال این اطلاعات می‌توانست امنیت عملیات و جان خلبانان آمریکایی را به خطر بیندازد.

البته بازرس کل اعلام کرد هگست اختیار قانونی برای خارج کردن اطلاعات از طبقه‌بندی محرمانه را داشته و گزارش، تخلف او در رفع طبقه‌بندی اطلاعات را احراز نکرده است.

هگست پس از انتشار گزارش مدعی شد که تبرئه شده است؛ اما FactCheck.org تأکید کرد که این گزارش به معنای تبرئه کامل نیست و به‌صراحت از خطر ایجادشده برای امنیت عملیاتی سخن گفته است.

 برکناری فرماندهان ارشد؛ پنتاگون درگیر موج خروج مدیران نظامی

یکی دیگر از محورهای انتقاد از هگست، تغییرات گسترده در ساختار فرماندهی ارتش آمریکا است.

از زمان آغاز وزارت او، شماری از فرماندهان و مقام‌های ارشد نظامی و غیرنظامی برکنار شده یا از سمت خود کنار رفته‌اند.

از جمله چهره‌های مهمی که در این دوره کنار گذاشته شدند یا سمت خود را از دست دادند:

- ژنرال چارلز براون، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا؛

- دریاسالار لیزا فرانچتی، رئیس عملیات نیروی دریایی؛

- لیندا فاگان، فرمانده گارد ساحلی آمریکا؛

- دریاسالار آلوین هولسی، فرمانده پیشین فرماندهی جنوبی آمریکا.

در کنار این تغییرات، گزارش‌هایی درباره حذف ده‌ها نام از فهرست ارتقای افسران ارشد نظامی منتشر شد. منتقدان معتقد بودند این تصمیم‌ها می‌تواند روند حرفه‌ای و غیرسیاسی ارتقای فرماندهان را تحت تأثیر قرار دهد.

استعفای وزیر ارتش پس از اختلاف با هگست

در ۳۱ اوت ۲۰۲۶، دن دریسکول، وزیر ارتش آمریکا، استعفای خود را ارائه کرد.

واشنگتن‌پست گزارش داد که این استعفا پس از ماه‌ها اختلاف با هگست، به‌ویژه درباره برکناری فرماندهان ارشد و برنامه‌های نوسازی ارتش، صورت گرفت.

این اتفاق در شرایطی رخ داد که جنگ ایران نیز وارد مرحله‌ای طولانی شده بود و نگرانی‌هایی درباره ثبات مدیریتی پنتاگون افزایش یافته بود.

در سپتامبر ۲۰۲۶، سناتور جمهوری‌خواه تام تیلیس نیز خواستار جایگزینی هگست شد و از ایجاد خلأ مدیریتی در رأس ارتش آمریکا انتقاد کرد.

این انتقادها نشان داد مخالفت با شیوه مدیریت هگست صرفاً به دموکرات‌ها محدود نمانده و در میان جمهوری‌خواهان نیز مخالفانی پیدا کرده است.

حملات دریایی آمریکا و اتهام نقض قوانین بین‌المللی

یکی دیگر از موضوعات جنجالی دوران هگست، عملیات نظامی آمریکا علیه قایق‌هایی در دریای کارائیب و شرق اقیانوس آرام از سپتامبر ۲۰۲۵ به بعد است.

دولت ترامپ این عملیات را با هدف مقابله با قاچاق مواد مخدر و آنچه تهدیدهای تروریستی دریایی می‌خواند، توجیه کرده است.

اما منتقدان و برخی قانون‌گذاران درباره قانونی بودن حملات، هویت افراد کشته‌شده و نبود شواهد عمومی کافی درباره اتهامات مطرح‌شده علیه آن‌ها سؤال کرده‌اند.

بر اساس گزارش الجزیره در سپتامبر ۲۰۲۶، شمار کشته‌شدگان این حملات از ۲۲۰ نفر فراتر رفته بود.

هگست در این عملیات‌ها به‌عنوان وزیر دفاع نقش محوری در سیاست نظامی دولت داشته است.

این موضوع در ادامه به یکی از محورهای طرح استیضاح او نیز تبدیل شد.

مواضع هگست درباره زنان در ارتش و سیاست جنگی

هگست پیش از وزارت دفاع نیز مواضع بحث‌برانگیزی درباره حضور زنان در نیروهای رزمی داشت.

او در سال‌های گذشته درباره امکان حضور زنان در مشاغل رزمی ارتش ابراز تردید کرده و از تغییر سیاست‌های مربوط به معیارهای نظامی و نقش زنان انتقاد کرده بود.

در جلسه بررسی صلاحیتش در سنا، این مواضع یکی از موضوعات اصلی پرسش نمایندگان بود.

از سوی دیگر، او استفاده از روش‌های بازجویی خشن، از جمله واتربوردینگ، را در مواضع عمومی خود توجیه کرده و از عفو نظامیان آمریکایی متهم یا محکوم به جنایات جنگی حمایت کرده بود.

او همچنین از سیاست افزایش قدرت تخریبی ارتش و کاهش محدودیت‌های عملیاتی دفاع می‌کند.

در دوره وزارتش، شعار «حداکثر قدرت کشندگی» یا Maximum Lethality به یکی از محورهای اصلی گفتمان نظامی پنتاگون تبدیل شد.

این سیاست از سوی حامیان هگست، تلاشی برای افزایش آمادگی رزمی و بازگرداندن تمرکز ارتش بر مأموریت اصلی آن معرفی شده است؛ در مقابل، منتقدان درباره پیامدهای آن برای غیرنظامیان و رعایت حقوق بین‌الملل هشدار داده‌اند

 طرح استیضاح؛ هشت اتهام علیه وزیر دفاع آمریکا

جدیدترین بحران سیاسی هگست در نوامبر ۲۰۲۶ شکل گرفت؛ زمانی که توماس مسی، نماینده جمهوری‌خواه کنگره آمریکا، هشت ماده استیضاح علیه او ارائه کرد.

   اتهام مربوط به مدرسه میناب

یکی از حساس‌ترین موارد در این طرح، حمله ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ به مدرسه‌ای دخترانه در میناب است که به کشته شدن شمار زیادی از کودکان منجر شد.

در طرح استیضاح، هگست متهم شده که در اجرای عملیات نظامی، الزامات قانونی مربوط به کاهش تلفات غیرنظامیان را رعایت نکرده است.

این موضوع در حد اتهام مطرح‌شده در مواد استیضاح است و نباید آن را با صدور حکم قضایی علیه هگست اشتباه گرفت.

اتهام مربوط به ونزوئلا

دو محور دیگر به عملیات نظامی آمریکا در ونزوئلا و حملات مرگبار دریایی مربوط می‌شود.

نماینده جمهوری‌خواه پیشنهاددهنده طرح مدعی شده است که هگست در عملیات منجر به بازداشت نیکلاس مادورو و همچنین حملات خارج از چارچوب قانونی نقش داشته است.

ماجرای سناتور مارک کلی

یکی از مواد استیضاح نیز به اختلاف هگست با مارک کلی، سناتور دموکرات و افسر بازنشسته نیروی دریایی، مربوط است.

کلی و پنج نماینده دیگر کنگره که سابقه نظامی یا اطلاعاتی داشتند، از نیروهای نظامی خواسته بودند از اجرای دستورهای غیرقانونی خودداری کنند.

هگست پس از این اظهارات، خواستار پیگرد کلی و تنزل درجه نظامی بازنشستگی او شده بود. پیشنهاددهنده طرح استیضاح این اقدام را تلاش برای مجازات یک نماینده به دلیل استفاده از حق آزادی بیان دانسته است.

سرنوشت طرح استیضاح چه شد؟

مجلس نمایندگان آمریکا در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ با نتیجه ۲۱۱ رأی موافق در برابر ۲۰۴ رأی مخالف، تصمیم گرفت طرح استیضاح به کمیته قضایی ارجاع شود.

این رأی به معنای استیضاح هگست نبود؛ بلکه عملاً مانع رسیدگی مستقیم و رأی‌گیری درباره مواد استیضاح در صحن مجلس شد.

توماس مسی تنها جمهوری‌خواهی بود که با ارجاع طرح به کمیته مخالفت کرد.

هگست اتهامات را رد کرد و ترامپ نیز از وزیر دفاع خود حمایت کرد.

بنابراین، تا تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶، هگست استیضاح نشده و طرح ارائه‌شده به مرحله تصویب مواد استیضاح در مجلس نرسیده است.

هگست چگونه به وزارت دفاع رسید؟

دونالد ترامپ در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۴ هگست را برای تصدی وزارت دفاع معرفی کرد.

این انتخاب از همان ابتدا با واکنش‌های گسترده روبه‌رو شد؛ زیرا مخالفان درباره تجربه مدیریتی او برای اداره یکی از بزرگ‌ترین ساختارهای نظامی جهان، پرونده تعرض جنسی، اتهامات مربوط به مصرف الکل و سابقه مدیریتی‌اش در سازمان‌های نظامیان سؤال داشتند.

با وجود این مخالفت‌ها، سنای آمریکا در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵ با رأی ۵۱ در برابر ۵۰ به صلاحیت او رأی مثبت داد.

جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، رأی تعیین‌کننده را به نفع هگست داد.

سه سناتور جمهوری‌خواه، سوزان کالینز، میچ مک‌کانل و لیزا مورکوفسکی، با تأیید او مخالفت کردند.

هگست روز بعد سوگند خورد و رسماً کار خود را آغاز کرد.

چه تصویری از پیت هگست به دست می‌آید؟

بررسی زندگی شخصی، سوابق حرفه‌ای و دوران وزارت هگست چند محور اصلی را آشکار می‌کند:

1\. زندگی شخصی پرحاشیه: سه ازدواج، دو طلاق و اختلافات خانوادگی که بخشی از آن‌ها به رسانه‌ها راه یافته است.

2\. اتهام‌های مربوط به رفتار با زنان: از ادعاهای مادرش در یک ایمیل خانوادگی تا پرونده تعرض جنسی سال ۲۰۱۷ که به عدم تعقیب کیفری انجامید.

3\. ابهام‌ها و انتقادها درباره مدیریت: گزارش‌های افشاگرانه درباره سوءمدیریت مالی، رفتار نامناسب در محیط کار و مصرف الکل در سازمان‌های پیشین.

4\. مسائل امنیتی در دوران وزارت: ارسال اطلاعات حساس عملیات نظامی از طریق پیام‌رسان سیگنال که بازرس کل پنتاگون آن را خطری برای امنیت عملیاتی دانست.

5\. بحران مدیریتی در پنتاگون:خروج و برکناری شماری از فرماندهان و مقام‌های ارشد و اختلاف با برخی مدیران نظامی.

6\. مناقشه درباره قانون جنگ: حملات دریایی، عملیات نظامی در یمن و ایران و اتهامات مربوط به تلفات غیرنظامیان.

7\. فشار سیاسی: ارائه هشت ماده استیضاح از سوی یک نماینده جمهوری‌خواه، هرچند مجلس نمایندگان در مرحله ارجاع، مانع پیشرفت مستقیم آن شد.

نکته مهم در ارزیابی کارنامه هگست این است که همه این موارد از یک جنس نیستند: برخی گزارش‌های رسانه‌ای و ادعاهای افراد هستند، برخی به تحقیقات رسمی و یافته‌های بازرس کل رسیده‌اند و برخی نیز اتهامات سیاسی مطرح‌شده در یک طرح استیضاح‌اند.

در نهایت، تناقضی که کارنامه هگست را به موضوعی مهم برای رسانه‌ها تبدیل کرده، فاصله میان تصویری است که او از خود به‌عنوان مدافع انضباط، اقتدار نظامی و ارزش‌های سنتی ارائه می‌دهد و مجموعه مناقشات شخصی، مدیریتی و امنیتی است که در سال‌های گذشته پیرامونش شکل گرفته است.

درباره این خبر سوالی دارید؟ در نظرات از رکنا بپرسید. پایان خبر / رکنا / کدخبر 1267159