۵۰ ایرلاین جدید در صف تأسیس / آسمان ایران هواپیما کم دارد یا شرکت هواپیمایی زیاد؟
رکنا اقتصادی: در حالی که برخی ایرلاینهای کشور با یک یا دو هواپیما پرواز میکنند، حدود ۵۰ درخواست برای تأسیس شرکت هواپیمایی جدید روی میز سازمان هواپیمایی است؛ آن هم در شرایطی که از مجموع ۱۹۴ هواپیمای موجود، تنها ۱۴۰ تا ۱۵۰ فروند عملیاتی هستند. آیا ایران واقعاً به ایرلاینهای بیشتر نیاز دارد یا وقت ادغام شرکتهای زیانده و ساماندهی بازار هوانوردی رسیده است؟
در شرایطی که در کشور ۱۴۰ تا ۱۵۰ فروند عملیاتی هستند و برخی ایرلاینها حتی با یک یا دو فروند هواپیما فعالیت میکنند، حدود ۵۰ درخواست جدید برای تاسیس شرکت هواپیمایی جدید مطرح شده است؛ در حالیکه کمبود ناوگان، کاهش مقاصد پروازی و افت درآمد برخی شرکتهای فعال را با چالشهای مالی مواجه کرده و این پرسش مطرح است که آیا بازار فعلی حملونقل هوایی ایران ظرفیت پذیرش ایرلاینهای جدید را دارد؟
به گزارش ایسنا، در حال حاضر حدود ۳۲ ایرلاین فعال در کشور وجود دارد که از جمله آنها میتوان به ایرانایر، ایرانایرتور، ماهان، آسمان، کیشایر، قشمایر، کاسپین، زاگرس، آتا، سپهران، وارش، تابان، فلای پرشیا، فلای کیش، ساها، پویا، کارون، معراج، چابهار، یزدایر، پارسایر، توسایر، آواایر، آساجت، نسیم، ایر وان، سروش، مهر، رایمون، جیاسکای، اطلس، لاد اشاره کرد.
در حال حاضر ۱۹۴ فروند هواپیما در کشور وجود دارد که از این تعداد ۱۴۰ تا ۱۵۰ فروند عملیاتی هستند؛ این تعداد هواپیما میان ۳۲ ایرلاین فعال کشور توزیع شدهاند.
به عبارتی اگر ۱۵۰ فروند هواپیمای سرخط را تقسیم بر تعداد ایرلاینها کنیم، بایستی هر ایرلاین حداقل چهار فروند هواپیما در اختیار داشته باشد اما این در حالی است که برخی از ایرلاینها با کمتر از این تعداد یعنی یک یا دو فروند هواپیما فعال هستند. ایرلاینهایی که برخی از آنها تازه تاسیس بوده و برخی دیگر که عمر فعالیتشان بیش از یکی - دو دهه است هم به دلیل عمر بالای ناوگان، عدم نوسازی و عدم تعویض قطعات، ناوگان زمینگیر زیادی دارند.
زمینگیری بخش قابلتوجهی از ناوگان هوایی شرکتهای هواپیمایی داخلی تا حد زیادی ناشی از تحریمهای طولانیمدت صنعت هوانوردی کشور است؛ تحریمهایی که از یکسو امکان واردات هواپیماهای جدید و نوسازی ناوگان را با محدودیتهای جدی مواجه کرده و از سوی دیگر تامین قطعات و تجهیزات موردنیاز برای تعمیرات اساسی (اورهال) و بازگرداندن هواپیماهای موجود به چرخه عملیاتی را با دشواریهایی همراه کرده است.
از طرفی کاهش تعداد هواپیماهای آماده به پرواز و همچنین اعمال محدودیتهای پروازی در مسیرهای بینالمللی به برخی کشورها طی ماههای اخیر، موجب کاهش تعداد پروازهای شرکتهای هواپیمایی و در نتیجه افت درآمد عملیاتی آنها شده است. تداوم این شرایط فشارهای مالی مضاعفی را بر شرکتهای هواپیمایی تحمیل کرده و بسیاری از آنها را با زیانها و مشکلات جدی در تامین هزینههای جاری مواجه کرده است؛ به طوری که برخی شرکتها حتی در پرداخت بهموقع حقوق و مزایای ماهانه کارکنان خود نیز با چالش روبهرو هستند.
پیشتر نیز طاهرعبدالحی - مدیرعامل ایران ایر - با بیان اینکه تعداد ناوگان فعال ایران ایر کمتر از ۹ فروند است، گفته بود در شرایطی که تعداد هواپیماهای فعال کاهش پیدا کرده تعداد کارکنان متناسب با این روند تعدیل نشده و در حال حاضر بیش از ۹۰۰۰ نفر در این شرکت فعالیت میکنند. این مسئله در کنار کاهش ظرفیت عملیاتی، مدیریت منابع انسانی و هزینهها را دشوارتر کرده است.
در کنار موارد مطرحشده، نکته حائز اهمیت دیگر مالکیت و ساختار مدیریتی برخی از شرکتهای هواپیمایی زیانده است. بخشی از این ایرلاینها تحت مالکیت یا مدیریت مجموعهها و نهادهای مختلف قرار دارند و تداوم فعالیت آنها در شرایط کنونی بهواسطه زیانهای انباشته و نیاز به حمایتهای مالی، بار مضاعفی بر دوش دولت گذاشته است.
در این میان براساس اعلام رئیس سازمان هواپیمایی کشوری در مهر ماه امسال، حدود ۵۰ درخواست برای تاسیس شرکت هواپیمایی جدید وجود دارد که تعداد این درخواستها نیز روند افزایشی دارد.
از منظر قانونی نیز طبق آیین نامه جدید نحوه تاسیس، فعالیت، اداره و نظارت بر شرکتهای هواپیمایی یکی از شروط تاسیس ایرلاین مالکیت حداقل پنج فروند هواپیما است.
براساس آیین نامه نحوه تاسیس، فعالیت، اداره و نظارت بر شرکتهای هواپیمایی تاسیس شرکت هواپیمایی نیازمند الزاماتی است که در ماده ۷ این آیین نامه عنوان شده متقاضی پروانه تاسیس باید حداقل وسیله پرنده را داشته باشد که برای نوع A که قصد حمل و نقل هوایی تجاری با هواپیمای مسافربری داشته باشد حداقل ۵ فروند هواپیما (۳ فروند آن ملکی ایرانی و ۲ فروند دیگر میتواند از طریق انواع اجاره تامین شود)و برای نوع B که قصد حمل و نقل هوایی تجاری با هواپیمای باری داشته باشند حداقل یک فروند هواپیمای ملکی ایران و با یک فروند اجارهای نیاز است. برای سایر موارد نیز حداقل یک فروند وسیله پرنده ملکی ایرانی نیز نیاز است.
در چنین شرایطی، این پرسش مطرح میشود که با وجود حدود ۱۵۰ فروند هواپیمای عملیاتی، حجم پروازهای فعلی و تعداد مقاصد تحت پوشش شبکه هوایی کشور آیا اساسا صنعت هوانوردی ایران به این تعداد شرکت هواپیمایی نیاز دارد؟ به بیان دیگر آیا تعدد ایرلاینها در شرایطی که ناوگان عملیاتی متناسب با ظرفیت بازار و نیازهای پروازی کشور در اختیار آنها قرار ندارد میتواند به شکلگیری فعالیتی پایدار، بهرهور و از نظر اقتصادی توجیهپذیر منجر شود؟ اساسا وقت آن نرسیده که تناسبی در تعداد شرکتهای هواپیمایی، ظرفیت واقعی ناوگان و حجم تقاضای بازار ایجاد و برخی از شرکتهای زیانده در جهت چابکسازی و کاهش هزینهها با یکدیگر ادغام شوند؟
-
فیلم / تهدید مجری صداوسیما علیه آمریکا: یا غرامت می دهید یا آنقدر ضربه می خورید تا نفت از زمین بیرون بزند
ارسال نظر