عروسی در خون/ از امیرعلی ۴ ساله تا زرخاتون ۵۰ ساله / دادخواهی از دادگاه لاهه: قربانیان کوهستک «خسارت جانبی» نیستند

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، در شبی که قرار بود هلهله و شادی، آغاز یک زندگی مشترک را جشن بگیرد، آواری از آتش و ترکش بر سر مهمانان فرود آمد. اصابت یک پرتابه جنگی به یک منزل مسکونی در بندر کوهستک شهرستان سیریک، مراسم عروسی را به صحنه‌ای از خاک و خون تبدیل کرد. 

این حادثه در جریان حملات دیشب رخ داد؛ جایی دور از هر سنگر و موضع نظامی، در کانون امن یک خانه و میان خانواده‌هایی که تنها برای تبریک و شادباش دور هم جمع شده بودند.

نام‌هایی که نباید در سیاهه جنگ نوشته می‌شدند

قربانیان این فاجعه نه نظامی بودند و نه نقشی در تصمیم‌گیری‌های جنگی داشتند. آن‌ها انسان‌هایی با آرزوهای ساده و روزمره بودند که حالا نامشان با اندوهی ابدی پیوند خورده است:

امیرعلی کریمی؛ ۴ ساله: کودکی با دنیایی از بازیگوشی‌های ناتمام که دستش هنوز در دست مادر بود و هنوز جهان را نشناخته، قربانی خشونتی شد که هیچ درکی از آن نداشت.

محمد ملاحی؛ ۱۶ ساله: نوجوانی در آستانه جوانی و پر از امید برای فرداهایی که هرگز نخواهند آمد.

کلثوم ملاحی نژندنیا؛ ۴۳ ساله: ستون یک خانواده که آغوش گرمش برای همیشه از فرزندانش گرفته شد.

زرخاتون طاهری؛ ۵۰ ساله: مادری که آمده بود شاهد پیوند دو جوان باشد، اما خود کفن‌پوش شد.

نقض آشکار اصل «تفکیک و تناسب»؛ پرونده کوهستک روی میز دیوان لاهه

این فاجعه تنها یک داغ خانوادگی نیست؛ نقض فاحش و آشکار حقوق بین‌الملل بشردوستانه (IHL) است. 

راضیه عالیشوندی، معاون امور بین‌الملل و حقوق بشردوستانه جمعیت هلال‌احمر، با تأکید بر اینکه جان‌باختن کودکان و زنان مصداق بارز نادیده‌گرفتن اصل «تفکیک»، «تناسب» و «احتیاط در حمله» است، اعلام کرد مستندات اولیه این حمله برای پیگیری حقوقی به دفتر دادستان دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) در لاهه ارسال شده است.

بر اساس اساسنامه رم و کنوانسیون‌های ژنو، حفاظت از غیرنظامیان تعهدی الزام‌آور است، نه یک توصیه اخلاقیِ اختیاری. شلیک به یک بافت مسکونی و هدف قرار دادن کانون یک جشن خانوادگی، آزمونی جدی برای نهادهای بین‌المللی است تا نشان دهند حقوق بشر روی کاغذ نمانده است.

 امیرعلی، «خسارت جانبی» نیست؛ او یک انسان بود

امروز کوهستک در بهت و سکوتی تلخ فرو رفته است. لباس‌ های مراسم عروسی با خون سرخ درآمیخته و صدای هلهله جای خود را به مویه‌های سوزناک مادران داده است. 

جنگ هر توجیه سیاسی و نظامی که داشته باشد، در برابر نگاه معصوم امیرعلی ۴ ساله و جان‌های پاکی که دیشب ستانده شد، خلع سلاح و محکوم است. جهان باید بداند: کشتار غیرنظامیان هیچ‌گاه «خطای محاسباتی» یا «خسارت جانبی» محسوب نمی‌شود؛ این یک جنایت انسانی است که باید پاسخگویی داشته باشد.