«بودجه نیست»؛ پاسخ بهزیستی به معلولانی که ماه‌هاست چشم‌انتظار حق پرستاری و کمک‌هزینه بهداشتی هستند

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، در شرایطی که تورم، هزینه‌های زندگی را برای همه خانوارها افزایش داده است، خانواده‌های دارای افراد دارای معلولیت بیش از دیگران با فشارهای اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این خانواده‌ها علاوه بر هزینه‌های معمول زندگی، ناچارند مبالغ قابل توجهی برای خدمات توانبخشی، تجهیزات پزشکی، دارو، پوشینه و مراقبت‌های روزانه پرداخت کنند؛ هزینه‌هایی که بخش مهمی از آن قرار بود از طریق کمک‌هزینه‌های سازمان بهزیستی جبران شود. اما گزارش‌های متعدد از سراسر کشور نشان می‌دهد پرداخت برخی از این حمایت‌ها با تأخیرهای طولانی مواجه شده و همین موضوع نگرانی جدی جامعه معلولان را به همراه داشته است.

بر اساس اظهارات تعدادی از افراد دارای معلولیت و خانواده‌های آنان، کمک‌هزینه‌های مرتبط با حق بهداشتی و برخی پرداخت‌های حمایتی ماه‌هاست به حساب مشمولان واریز نشده است. در حالی که مسئولان از افزایش اعتبارات و حمایت‌ها سخن می‌گویند، بسیاری از خانواده‌ها می‌گویند در عمل حتی مبالغ اندک گذشته نیز با تأخیرهای طولانی پرداخت می‌شود.

یکی از افراد دارای معلولیت جسمی و حرکتی شدید در گفت‌وگو با خبرنگار ما می‌گوید: «دو ماه است حق بهداشتی پرداخت نشده و حق پرستاری هم با تأخیر و بی‌نظمی واریز می‌شود. واریزی مردادماه حق پرستاری هنوز انجام نشده و هر بار که پیگیری می‌کنیم، پاسخ می‌دهند بودجه وجود ندارد.»

او می‌افزاید: «برای افرادی که معلولیت شدید دارند، این مبالغ تنها یک کمک‌هزینه ساده نیست؛ بخشی از هزینه‌های ضروری زندگی از همین محل تأمین می‌شود. وقتی پرداخت‌ها متوقف یا چند ماه عقب می‌افتد، زندگی روزمره با بحران مواجه می‌شود.»

آنچه بیش از همه خانواده‌ها را آزار می‌دهد، فاصله میان وعده‌های اعلامی و واقعیت زندگی روزمره آنهاست. بسیاری از خانواده‌ها می‌گویند در حالی که از افزایش نرخ حمایت‌ها سخن گفته می‌شود، در عمل پرداخت همان مبالغ محدود نیز با اختلال مواجه شده است. برای خانواده‌ای که هر ماه باید هزینه‌های سنگین مراقبت و اقلام بهداشتی را تأمین کند، تأخیر در واریز کمک‌هزینه‌ها می‌تواند به معنای حذف بخشی از نیازهای ضروری زندگی باشد.

در این میان، هزینه پوشینه به یکی از چالش‌های جدی خانواده‌های دارای فرزند یا عضو معلول تبدیل شده است. یکی از پدران دارای دو فرزند دوقلوی مبتلا به اوتیسم می‌گوید: «پیش از این به عنوان کارشناس کنترل پروژه مشغول کار بودم اما به دلیل نیاز فرزندانم به مراقبت شبانه‌روزی ناچار شدم کارم را رها کنم. امروز هر بسته پوشینه حدود ۷۸۰ هزار تومان قیمت دارد و هزینه‌های درمان و نگهداری هم مدام افزایش پیدا می‌کند.»

او ادامه می‌دهد: «کمک‌هزینه‌ای که تا سال گذشته برای هر نفر حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان پرداخت می‌شد، ماه‌هاست قطع شده است. وقتی این مبالغ پرداخت نمی‌شود، تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای فرزندانمان هم دشوار می‌شود.»

فعالان حوزه معلولیت معتقدند تأخیر در پرداخت کمک‌هزینه‌ها تنها یک مسئله مالی نیست، بلکه مستقیماً بر کیفیت زندگی افراد دارای معلولیت و خانواده‌های آنان اثر می‌گذارد. بسیاری از این خانواده‌ها به دلیل شرایط خاص فرزندان یا اعضای خانواده خود امکان اشتغال تمام‌وقت ندارند و به همین دلیل وابستگی بیشتری به حمایت‌های دولتی دارند.

اکنون جامعه معلولان انتظار دارد سازمان بهزیستی و دستگاه‌های مسئول درباره علت تأخیر در پرداخت‌ها شفاف‌سازی کنند و زمان مشخصی برای واریز مطالبات معوقه اعلام شود. خانواده‌های دارای معلولیت می‌گویند در شرایط دشوار اقتصادی، توقف یا تأخیر چندماهه در پرداخت کمک‌هزینه‌ها می‌تواند آنها را بیش از پیش به سمت فقر و محرومیت سوق دهد؛ موضوعی که نیازمند رسیدگی فوری و پاسخگویی مسئولان است.