چهل روز ایستادگی / روایت مقاومت مردم ایران و نظام سلامت در جنگ40 روزه / درمان بیش از ۳۰ هزار مجروح جنگی

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا،  جنگ با حمله آمریکا و اسرائیل  به ایران در نهم اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد؛ روزی که صدای انفجارها در بسیاری از شهرها پیچید و زندگی روزمره ناگهان شکل دیگری گرفت. اما در همان ساعات نخست، صحنه‌ای شکل گرفت که در تمام چهل روز بعد بارها تکرار شد، مردم، امدادگران و کادر درمان در کنار هم ایستادند. بیمارستان‌ها روشن ماندند، آمبولانس‌ها در خیابان‌ها حرکت کردند و پزشکان و پرستاران، بی‌وقفه در خط مقدم نجات جان انسان‌ها ماندند.

این جنگ 40 روز طول کشید و سرانجام در نوزدهم فروردین ۱۴۰۵ با اعلام آتش‌بس پایان یافت. در این مدت، نظام سلامت کشور به یکی از مهم‌ترین خطوط مقاومت تبدیل شد؛ جایی که در آن، تلاش برای حفظ جان انسان‌ها حتی در سخت‌ترین شرایط ادامه داشت.

آمارهای رسمی وزارت بهداشت که امروز بعد از آتش بس اعلام شد تصویری روشن از حجم این تلاش جمعی ارائه می‌دهد. در طول این چهل روز، ۳۰ هزار و ۲۰۵ مجروح در مراکز درمانی کشور درمان و ترخیص شدند؛ عددی که نشان‌دهنده بسیج گسترده ظرفیت درمانی در سراسر کشور است. همزمان، ۵۱۸ مصدوم همچنان در بیمارستان‌ها تحت درمان قرار دارند و مراقبت‌های پزشکی برای بازگشت آنان به زندگی ادامه دارد.

اتاق‌های عمل در این مدت تقریباً لحظه‌ای خاموش نشدند. جراحان کشور در مجموع ۱۲۵۲ عمل جراحی انجام دادند؛ عمل‌هایی که هرکدام تلاشی برای بازگرداندن امید به زندگی یک انسان بود.

در این میان، نیروهای نظام سلامت خود نیز در دل بحران حضور داشتند. ۱۱۸ نفر از اعضای تیم ملی سلامت در حین خدمت مصدوم شدند و ۲۶ نفر از آنان جان خود را از دست دادند؛ پزشکان، پرستاران و امدادگرانی که تا آخرین لحظه در کنار مجروحان ماندند. از نگاه بسیاری از همکارانشان، آنان نماد مسئولیت‌پذیری حرفه‌ای و شجاعت انسانی بودند.

جنگ همچنین فشار سنگینی بر زیرساخت‌های درمانی وارد کرد. در این مدت ۴۱ دستگاه آمبولانس آسیب دید، ۵۵ پایگاه اورژانس و ۴۹ مرکز درمانی هدف خسارت قرار گرفتند و ۲۲۶ مرکز بهداشت نیز آسیب دیدند. در برخی مناطق، شرایط به گونه‌ای بود که برای حفظ جان بیماران و کارکنان، ۸ بیمارستان ناچار به تخلیه شدند. با این حال، شبکه درمانی کشور با جابه‌جایی سریع بیماران و بسیج امکانات، اجازه نداد روند درمان متوقف شود.

در میان قربانیان این جنگ، کودکان و زنان نیز حضور دارند؛ یادآوری تلخی از اینکه جنگ مرزهای زندگی غیرنظامی را نیز در می‌نوردد. طبق آمار وزارت بهداشت، ۲۲۰ کودک و نوجوان زیر ۱۸ سال جان باخته‌اند و ۱۹۹۷ نفر از این گروه سنی مجروح شده‌اند. همچنین ۲۵۷ زن در میان شهدا قرار دارند و ۴۹۸۹ زن نیز مجروح شده‌اند.

با وجود این خسارت‌ها، روایت غالب این چهل روز برای بسیاری از شاهدان، روایت ایستادگی است؛ از تکنسین‌های اورژانس که در خیابان‌های ناامن مجروحان را منتقل می‌کردند، تا پرستارانی که ساعت‌های طولانی در بخش‌های اورژانس و مراقبت‌های ویژه کار کردند.

بر اساس اعلام وزارت بهداشت، استان‌های تهران و هرمزگان بیشترین شمار شهدا را در این جنگ چهل‌روزه ثبت کرده‌اند؛ استان‌هایی که همزمان شاهد تلاش گسترده نیروهای امدادی و درمانی برای مدیریت بحران نیز بودند.

اکنون با اعلام آتش‌بس در نوزدهم فروردین، صدای جنگنده و انفجار خاموش شده است. اما آنچه از این چهل روز در حافظه جمعی باقی می‌ماند، تنها آمارها نیست؛ بلکه تصویری از جامعه‌ای است که در لحظات دشوار، با تکیه بر همبستگی، مسئولیت‌پذیری و شجاعت، ایستادگی کرد و اجازه نداد چراغ امید در بیمارستان‌ها و خانه‌ها خاموش شود.