فضه ریاضی مقدم در گفتوگو با رکنا:
فیلم نقاشی های شگفت انگیز دختر کاشانی که بدون دست نقاشی میکند/ آسیب نخاعی مانع نبود فضه ریاضی مقدم حماسه ساخت
اجتماعی رکنا: یک هنرمند و کارآفرین دارای معلولیت با روایت تجربه زندگی خود از پسِ آسیب نخاعی، تأکید میکند که پذیرش شرایط و یافتن مسیر تازه، میتواند آغاز دوبارهای برای زندگی باشد. او که اکنون در حوزه نقاشی رنگ روغن و نقاشی روی چوب فعالیت میکند، از چالشهای مناسبسازی شهری و بیمیلی جوانان به تسلیم شدن در برابر سختیها سخن میگوید.
به گزارش رکنا، ۱۲ سال بیشتر نداشت که یک حادثه، مسیر زندگیاش را تغییر داد. از سال ۱۳۸۴ به دلیل آسیب نخاعی از ناحیه گردن، توانایی حرکت انگشتانش را از دست داد؛ اتفاقی که برای خیلیها میتوانست پایان رویاها باشد، اما برای فضه ریاضیمقدم، هنرمند اهل کاشان، آغاز مسیری تازه شد؛ مسیری که او را به یک هنرمند، مدرس و کارآفرین تبدیل کرد و حالا بدون کمک از دستانش میتواند آثار هنری خلق کند.
او از روزهای سخت پس از حادثه میگوید؛ روزهایی که مانند بسیاری از افراد دارای آسیب نخاعی، مدتی خانهنشین و منزوی شد: «خیلی سخت بود. قبل از آن حادثه، آدمی پرانرژی بودم و به هنر علاقه زیادی داشتم. مدتی طول کشید تا شرایط جدیدم را بپذیرم، اما به این نتیجه رسیدم که اگر قرار باشد فقط گوشهنشین باشم، چیزی تغییر نمیکند. باید بلند میشدم و راه دیگری برای ادامه زندگی پیدا میکردم.»
همین نگاه باعث شد چند سال بعد با مجموعه کاشانی آشنا شود؛ جایی که دوباره هنر را پیدا کرد. او ابتدا در کلاسهای مختلف شرکت کرد و سپس به نقاشی رنگ روغن روی آورد؛ هنری که امروز به بخش مهمی از زندگیاش تبدیل شده است.
ریاضیمقدم اکنون در زمینه نقاشی رنگ روغن فعالیت میکند و آثارش را با موضوعاتی مانند طبیعت بیجان، جانداران و مفاهیم هنری خلق میکند. در کنار آن، هشت سال است که روی چوب نیز نقاشی میکند و حالا چند ماهی است آموزش این هنر را هم بر عهده گرفته است.
او میگوید سفارش آثار هنری میگیرد و در مجموعهای که فعالیت میکند، آموزش رشتههای مختلف هنری از نقاشی روی پارچه گرفته تا مدادرنگی و نقاشی روی چوب برای علاقهمندان برگزار میشود.
«هیچوقت تسلیم نشو»
وقتی از او میپرسیم چه چیزی باعث شد بعد از آن حادثه دوباره به زندگی برگردد، بدون مکث پاسخ میدهد:
«در هر شرایطی اول باید آن شرایط را بپذیری. بعد با همان امکاناتی که داری راهت را پیدا کنی. اگر نگاهت مثبت باشد، اراده داشته باشی و به خدا توکل کنی، میتوانی دوباره شروع کنی. هیچوقت نباید تسلیم سختیهای زندگی شد.»
او میگوید همیشه دوست داشته اگر روزی نامی از او برده میشود، به عنوان یک هنرمند موفق باشد؛ همین هدف انگیزهای شد تا مسیر تازهای برای زندگیاش بسازد.
آموزشگاهی که با حمایت مالی خانواده ساخته نشد
بسیاری تصور میکنند راهاندازی یک کارگاه یا آموزشگاه هنری بدون حمایت مالی خانواده ممکن نیست، اما ریاضیمقدم میگوید مسیر او متفاوت بوده است.
به گفته او، فضای فعالیت هنری و امکانات اولیه با حمایت مجموعهای که در آن حضور دارد فراهم شده و توانسته است بدون اتکا به سرمایه خانوادگی، آموزش و تولید آثار هنری را ادامه دهد.
شهری که هنوز برای توانیابان مناسب نیست
او در بخش دیگری از گفتوگو، از مشکلات روزمره افراد دارای معلولیت میگوید؛ مشکلاتی که به اعتقادش هنوز در بیشتر شهرهای ایران حل نشده است.
«مناسبسازی فقط چند رمپ نیست. بزرگترین مشکل ما حملونقل است. هنوز اتوبوس، مینیبوس یا تاکسی مناسبی که افراد دارای معلولیت بتوانند به راحتی از آن استفاده کنند، وجود ندارد. رفتوآمد برای ما همچنان یکی از بزرگترین چالشهاست.»
به گفته او این مشکل محدود به کاشان نیست و تقریباً در بیشتر شهرهای کشور دیده میشود.
وقتی هنر جای نگاههای ترحمآمیز را گرفت
ریاضیمقدم معتقد است نگاه جامعه نسبت به او در سالهای اخیر تغییر کرده» «قبلاً شاید نگاهها آزاردهنده بود، اما امروز بیشتر مردم به عنوان یک هنرمند من را میشناسند. وقتی هنر و تواناییات دیده میشود، نگاهها هم تغییر میکند.»
پیام فضه برای توانیابان
او در پایان، پیامی برای همه کسانی دارد که این روزها با مشکلات مختلف دستوپنجه نرم میکنند؛ چه افراد دارای معلولیت و چه کسانی که از سلامت کامل برخوردارند: «امروز شرایط زندگی برای همه سخت شده است، اما نباید اجازه بدهیم سختیها ما را متوقف کنند. خیلیها سالم هستند اما فقط از شرایط گلایه میکنند. زندگی همیشه بالا و پایین دارد. مهم این است که شرایطت را بپذیری، هدفت را مشخص کنی و با امید و اراده برای آیندهات تلاش کنی. هیچوقت تسلیم مشکلات نشو؛ اگر حرکت کنی، حتی آرام، بالاخره به مقصد میرسی.»
ارسال نظر