رکنا گزارش می دهد
فیلم / گلپایگانی : آقای ترامپ، آقای نتانیاهو هنر شما تحریم پانسمان بود؟/ شرکت سوئدی هم پانسمان بیماران پروانهای را تحریم کرد! / ۲۲ روز پول بیماران در بانک مرکزی ماند؛ با نامه قاضی، ۲۴ ساعته منتقل شد
اجتماعی رکنا، رئیس خانه ایبی در دادگاه رسیدگی به پرونده بیماران پروانهای، از پاسخ رسمی شرکت سوئدی مونلیکه درباره محدودیت فروش پانسمان میپلکس به ایران پرده برداشت و گفت: با وجود آگاهی از نیاز حیاتی بیماران، این شرکت بهدلیل نگرانی از به خطر افتادن منافع خود، از تأمین پانسمان خودداری کرده است؛ پانسمانی که نبود آن میتواند درد و آسیبهای بیماران پروانهای را تشدید کند.
به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، گلپایگانی، رئیس خانه ایبی، در جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده بیماران پروانهای، با اشاره به تحریم پانسمانهای موردنیاز این بیماران گفت: «آیا شما تحریم شدید؟ قرار شد ما شکایت کنیم؛ اقدامی که متأسفانه در جمهوری اسلامی کمتر انجام شده است. مستندسازی و پیگیری حقوقی علیه تحریمها بهطور جدی دنبال نشده بود.»
وی ادامه داد: «در مقطعی که از این پانسمانها استفاده میکردیم، دسترسی به آنها برای بیماران ما محدود شد. شرکت مونلیکه (Mölnlycke) در سوئد، تولیدکننده پانسمان میپلکس (Mepilex) است؛ پانسمانی که امروز درباره آن صحبت میکنیم. اینکه کشور من این پانسمان را تولید نمیکند، لزوماً به معنای ضعف نیست؛ ممکن است فناوری تولید آن را نداشته باشیم یا تولیدش برای کشور مقرونبهصرفه نباشد. بیش از ۱۸۰ کشور در جهان از این پانسمان استفاده میکنند.»
رئیس خانه ایبی با اشاره به محدودیت دسترسی ایران به این پانسمانها اظهار کرد: «در ماههای می ۲۰۱۸ و می ۲۰۱۹، پس از اقدامات یکجانبه آمریکا، دسترسی کشور ما به این پانسمانها قطع شد. تلاش کردیم آنها را از کشورهای همسایه تهیه کنیم و با ترکیه ارتباط گرفتیم، اما ترکیه نیز تحت فشار قرار گرفت و درباره افزایش ناگهانی سفارشهای ایران مورد سؤال و تهدید قرار گرفت.»
وی افزود: «بیماران پروانهای در صورت دسترسی نداشتن به این پانسمانها، آسیبهای جدی میبینند. ما نامهای برای شرکت تولیدکننده نوشتیم و توضیح دادیم که به این پانسمان نیاز داریم و یک سازمان مردمنهاد هستیم، نه یک نهاد سیاسی؛ اما شرکت در پاسخ رسمی اعلام کرد که این پانسمان مشمول تحریم است و با وجود آگاهی از نیاز بیماران، نمیتواند آن را در اختیار ما قرار دهد، زیرا منافع شرکت به خطر میافتد.»
گلپایگانی با اشاره به واکنشهای شکلگرفته در سوئد گفت: «در این فاصله، شهروندان سوئدی در مقابل شرکت مونلیکه تجمع کردند و به این اقدام اعتراض کردند.»
وی همچنین به سفر النا دوهان، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در زمینه آثار منفی اقدامات قهری یکجانبه، به ایران اشاره کرد و گفت: «خانم دوهان به خانه ایبی آمد. قرار بود نیم ساعت با بیماران ملاقات داشته باشد، اما این ملاقات به سه ساعت رسید و بیماران مستقیماً درباره شرایط خود صحبت کردند.»
رئیس خانه ایبی با اشاره به وضعیت یکی از بیماران حاضر در جلسه اظهار کرد: «فریبا که امروز در این جلسه حضور دارد، در همان ملاقات روسریاش را برداشت و زخم خود را نشان داد. این زخم باید جراحی شود و پس از جراحی، اگر پانسمان مناسب در دسترس نباشد، وضعیت بیمار بهشدت بدتر خواهد شد. بیمارانی که با این شرایط زندگی میکنند، بدون دسترسی به پانسمان مناسب با درد و آسیب بیشتری مواجه میشوند.»
وی با انتقاد از تحریم اقلام پزشکی موردنیاز بیماران پروانهای گفت: «بارها خطاب به آقای ترامپ و آقای نتانیاهو گفتهام که اگر با نیروهای نظامی ما جنگ دارید، با نیروهای نظامی بجنگید. آیا هنر شما که از دموکراسی سخن میگویید، تحریم پانسمان بیمارانی است که در سختترین شرایط زندگی میکنند؟ اگر این بیماران فرزندان خودتان بودند، اجازه میدادید بدون پانسمان بمانند؟»
گلپایگانی ادامه داد: «آقای ترامپ، شما که خود را مهد تمدن میدانید، پاسخ دهید. تاریخ قضاوت خواهد کرد که چرا دسترسی بیماران پروانهای به پانسمانهای موردنیازشان محدود شده است.»
وی با اشاره به دشواریهای خانوادههای بیماران گفت: «من بهعنوان یکی از اعضای خانواده بیماران پروانهای، بهتر از بسیاری میدانم که این عزیزان چه دردی را تحمل میکنند. تمایلی نداشتم این صدا را پخش کنم، اما میخواستم برای گفتههایم شاهدی داشته باشم. این صدای فرزند من هنگام تعویض پانسمان است. چه کسی میخواهد پاسخگوی این درد باشد و چه کسی رسیدگی خواهد کرد؟»
رئیس خانه ایبی افزود: «فاطمهسادات، فرزند ۲۴ ساله من است. بیماران دیگر نیز صبح، ظهر و شب همین درد را تحمل میکنند. من از داشتن چنین فرزندانی ناراحت نیستم؛ آنها هدیههای آسمانی خداوند هستند و به نگهداری از آنها افتخار میکنیم. اما جامعه بینالمللی و کسانی که از حقوق بشر سخن میگویند، در برابر این درد و رنج چه پاسخی دارند؟»
گلپایگانی با اشاره به مراجعه خانوادههای بیماران پروانهای به قوه قضاییه در سال ۱۴۰۰ گفت: «در همین سالن، خانوادههای بیماران به قوه قضاییه پناه آوردند و خواستار احقاق حقوق خود شدند. قوه قضاییه نیز این موضوع را با جدیت پیگیری کرد. نیروهای امنیتی، سپاه و ارتش در توقیف یک نفتکش آمریکایی نقش داشتند؛ اقدامی که به گفته مسئولان پرونده، در راستای تأمین حقوق بیماران پروانهای انجام شد.»
وی تأکید کرد: «بحث من نفت نیست؛ با توقیف یک یا دو نفتکش، همه مشکلات حل نمیشود. اما این اقدام نشان داد که میتوان از ظرفیتهای حقوقی و قضایی برای پیگیری حقوق بیماران استفاده کرد. قرار شد غرامت حاصل از این پرونده به بیماران پروانهای اختصاص یابد و میان آنها تقسیم شود.»
رئیس خانه ایبی در ادامه، به روند انتقال وجوه مربوط به پرونده اشاره کرد و گفت: «پس از صدور رأی و واریز پول به حساب بانک مرکزی، متأسفانه این مبلغ حدود ۲۲ روز در بانک مرکزی باقی ماند و تکلیف آن مشخص نمیشد. حتی ما را از ورود به ساختمان منع میکردند و پاسخی دریافت نمیکردیم. در نهایت، قاضی پرونده نامهای به بانک مرکزی نوشت و ظرف ۲۴ ساعت، پول به بانک ملت منتقل شد.»
وی افزود: «پس از آن نیز برای افتتاح حساب ارزی و تقسیم این مبلغ میان بیماران تلاش کردیم.»
گلپایگانی در پایان با اشاره به نقش دستگاه قضایی در رسیدگی به پروندههای مربوط به آسیبدیدگان و خانوادههای قربانیان حوادث مختلف گفت: «خانوادههای شهدا و آسیبدیدگان، از جمله خانوادههای شهدای ناوشکن و مدرسه میناب، برای احقاق حقوق خود به قوه قضاییه مراجعه میکنند. صدور آرای قاطع در این پروندهها میتواند زمینه پیگیری حقوق آنان را فراهم کند.»
او با اشاره به گذشت ۴۸ سال از عمر جمهوری اسلامی ایران اظهار کرد: «برای نخستین بار توانستیم در پروندهای علیه آمریکا، مالی را مصادره کنیم؛ در حالی که آمریکا بارها چنین اقداماتی انجام داده است. این مسیر را ادامه خواهیم داد.»
گلپایگانی در پایان با یادآوری سخنی از رهبر فقید جمهوری اسلامی درباره حمایت از خانوادههای بیماران گفت: «ایشان تأکید داشتند که اگر در خانوادهای فردی بیمار شد، خانواده نباید جز رنج بیماری و مراقبت از بیمار، رنج دیگری داشته باشد.»
ارسال نظر