رکنا گزارش می دهد،
دانشآموزها باید دود بخورند تا درس عقب نیفتد؟/ استاندار تهران خندید و گفت امسال مدارس تعطیل نمی شوند + فیلم
رکنا: با وجود رسیدن شاخص آلودگی هوا در برخی شهرها به مرز بسیار ناسالم، مدارس همچنان حضوری هستند؛ تصمیمی که سلامت دانشآموزان را در معرض خطر قرار داده و ضعف زیرساخت آموزش مجازی و مدیریت بحران را آشکار میکند.
به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، در روزهایی که شاخص آلودگی هوا در برخی شهرهای کشور از مرز ۲۰۰ عبور میکند و تنفس هوای آزاد برای شهروندان خطرناک میشود، مدارس همچنان به فعالیت حضوری خود ادامه میدهند؛ تصمیمی که پرسشهای جدی درباره اولویت سلامت دانشآموزان در برابر آموزش حضوری ایجاد کرده است. در شرایطی که کودکان به دلیل سیستم ایمنی و دستگاه تنفسی حساستر، در برابر آلایندهها آسیبپذیرتر هستند، چرا آموزش مجازی بهعنوان جایگزینی برای روزهای آلوده جدی گرفته نمیشود؟
باقرشهر در وضعیت بنفش؛ هوای تهران برای گروههای حساس ناسالم است
بر اساس آخرین دادههای اعلامشده، شاخص کیفیت هوای باقرشهر به عدد ۲۲۵ رسیده و این شهر در وضعیت بنفش و بسیار ناسالم قرار دارد. همچنین میانگین کیفیت هوای تهران با شاخص ۱۲۵ در محدوده ناسالم برای گروههای حساس قرار گرفته است.
در چنین شرایطی به افراد مبتلا به بیماریهای قلبی و ریوی، سالمندان و کودکان توصیه میشود فعالیتهای طولانی و سنگین خارج از منزل را کاهش دهند. با این حال، دانشآموزان همچنان باید در ساعات اولیه صبح از خانه خارج شوند، مسیر مدرسه را طی کنند و چندین ساعت در محیط آموزشی حضور داشته باشند.
این وضعیت تنها به تهران محدود نیست. در استان خوزستان نیز بر اساس دادههای سامانه پایش کیفی هوای کشور در ساعت ۸ صبح روز ۲۴ آبانماه، پنج شهر در وضعیت قرمز و ناسالم برای عموم مردم قرار گرفتند.
شوشتر با شاخص ۱۷۷ آلودهترین شهر این استان بود. پس از آن هندیجان با شاخص ۱۶۸، آبادان با ۱۶۰، ملاثانی با ۱۵۷ و بهبهان با ۱۵۲ در وضعیت قرمز قرار داشتند.
در سمنان نیز دادههای ایستگاههای سنجش کیفیت هوا نشان میدهد شاخص آلودگی در شهرهای سمنان و گرمسار از عدد ۱۰۰ عبور کرده و به محدوده نارنجی و ناسالم برای گروههای حساس رسیده است.
نگاهی به آمار روز گذشته نیز نشان میدهد آلودگی هوا در شهرهای مختلف کشور گسترده بوده است؛ شیراز با شاخص ۱۴۷، اراک با ۱۳۹، اصفهان با ۱۳۳ و تبریز با ۱۲۳ در محدوده ناسالم برای گروههای حساس قرار داشتند.
این آمار تنها بخشی از وضعیت آلودگی هوا در کشور است؛ با وجود این شرایط، مدارس در بسیاری از این مناطق همچنان به فعالیت حضوری ادامه دادند.
وقتی شاخص آلودگی به مرز ۲۰۰ نزدیک میشود، چرا مدارس تعطیل نمیشوند؟
مسئله اصلی اینجاست که اولویت آموزش حضوری زمانی معنا دارد که سلامت دانشآموزان به خطر نیفتد. نمیتوان از یک طرف به خانوادهها هشدار داد که کودکان و افراد دارای مشکلات تنفسی در معرض خطر هستند و از طرف دیگر، همان کودکان را ملزم به حضور چندساعته در مدارس کرد.
آموزش مجازی چه ایرادی دارد که در روزهای آلودگی شدید هوا بهعنوان یک راهکار جایگزین مورد استفاده قرار نمیگیرد؟ چرا با وجود تکرار آلودگی هوا در سال جاری، هنوز سازوکار مشخص و مؤثری برای جلوگیری از حضور دانشآموزان در شرایط ناسالم وجود ندارد؟
بسیاری از کودکان به آسم، حساسیتهای تنفسی و بیماریهای ریوی مبتلا هستند. آیا مسئولان آموزش و پرورش و وزارت بهداشت از پیامدهای قرار گرفتن این دانشآموزان در معرض هوای آلوده بیاطلاع هستند؟
پرسش مهمتر این است که اگر دانشآموزی در نتیجه حضور در مدرسه و تنفس هوای آلوده دچار عارضه تنفسی یا تشدید بیماری شود، چه نهادی مسئولیت این اتفاق را بر عهده میگیرد؟ آیا سازوکاری برای پیگیری وضعیت سلامت و تامین هزینههای درمان این دانشآموزان وجود دارد یا بار دیگر خانوادهها باید هزینه تصمیمهای مدیریتی را از جیب خود پرداخت کنند؟
اظهارات خندان استاندار تهران درباره تعطیل نشدن مدارس؛ سلامت دانشآموزان شوخی نیست
چند روز پیش، استاندار تهران در گفتوگو با یک دانشآموز، با خنده اعلام کرده بود که امسال خیال دانشآموزان را راحت کند و دیگر خبری از تعطیلی مدارس نخواهد بود.
این اظهارنظر در شرایطی مطرح شد که آلودگی هوا بار دیگر به یکی از چالشهای جدی سلامت عمومی تبدیل شده است. تعطیل نشدن مدارس نمیتواند به یک تصمیم قطعی و از پیش تعیینشده تبدیل شود؛ چراکه شرایط جوی و میزان آلایندهها روزبهروز تغییر میکند و تصمیمگیری درباره حضور دانشآموزان باید بر اساس وضعیت واقعی هوا و میزان خطر برای سلامت آنها انجام شود.
استاندار تهران و سایر مسئولان مرتبط باید در تصمیمگیری درباره سلامت کودکان، مسئولیتپذیری بیشتری نشان دهند. دانشآموزان نباید هزینه اظهارنظرهای قطعی یا ملاحظات اداری را با سلامت خود پرداخت کنند.
دستورالعمل تعطیلی مدارس تازه در حال تدوین است؛ آلودگی هوا مگر پدیده تازهای است؟
از سوی دیگر، وزارت بهداشت و وزارت آموزش و پرورش در حال تدوین دستورالعملی هستند که شاخصهای لازم برای تعطیلی مدارس در زمان آلودگی هوا را مشخص میکند.
اما پرسش اینجاست که آلودگی هوا پدیدهای مربوط به امروز و فرداست؟ آیا در سالهای گذشته با روزهای آلوده و افزایش آلایندهها مواجه نبودهایم؟ چرا باید پس از سالها تکرار این بحران، تازه به فکر تدوین دستورالعملی برای مدیریت حضور دانشآموزان در مدارس باشیم؟
تدوین دستورالعمل زمانی ارزشمند است که به تصمیمهای بهموقع و اقدامات عملی منجر شود؛ نه اینکه صرفاً به یک فرایند اداری دیگر تبدیل شود و دانشآموزان همچنان در روزهای ناسالم راهی مدارس شوند.
مدارس بدون تجهیزات تصفیه هوا؛ آموزش و پرورش چگونه از سلامت دانشآموزان محافظت میکند؟
موضوع دیگر، وضعیت زیرساختهای مدارس است. در شرایطی که بخش قابل توجهی از بودجه آموزش و پرورش صرف حقوق و دستمزد کارکنان میشود، این پرسش مطرح است که آیا مدارس کشور از امکانات کافی برای مقابله با آلودگی هوا برخوردارند؟
آیا کلاسهای درس به سیستمهای تهویه مناسب، دستگاههای تصفیه هوا و تجهیزات لازم برای کاهش مواجهه دانشآموزان با آلایندهها مجهز هستند؟
اگر قرار است مدارس حتی در روزهای آلوده باز بمانند، حداقل انتظار این است که محیط آموزشی از استانداردهای لازم برای حفاظت از سلامت دانشآموزان برخوردار باشد. نمیتوان دانشآموزان را در کلاسهایی نگه داشت که حتی امکانات اولیه برای بهبود کیفیت هوای داخل آنها فراهم نیست.
البته تجهیز تمام مدارس به دستگاههای تصفیه هوا و سیستمهای مناسب تهویه، نیازمند اعتبار و برنامهریزی جدی است؛ اما این موضوع نمیتواند بهانهای برای نادیده گرفتن راهکارهای جایگزین باشد.
چرا آموزش مجازی هنوز برای روزهای آلوده آماده نیست؟
یکی از مهمترین راهکارها برای مدیریت روزهای آلوده، توسعه زیرساخت آموزش مجازی است. تجربه آموزش غیرحضوری نشان داده است که در صورت فراهم بودن امکانات و برنامهریزی مناسب، میتوان در شرایط اضطراری نیز روند آموزش را ادامه داد.
پس چرا وزارت آموزش و پرورش به جای تکیه بر تصمیمهای مقطعی و تعطیلیهای پراکنده، ظرفیت آموزش مجازی را به شکلی جدی توسعه نمیدهد؟
اگر زیرساخت آموزش مجازی به اندازه کافی تقویت شود، در روزهایی که آلودگی هوا سلامت دانشآموزان را تهدید میکند، میتوان بدون توقف فرایند آموزش، حضور فیزیکی آنها را در مدارس محدود کرد.
در نهایت، مسئله فقط تعطیلی یا تعطیل نبودن مدارس نیست؛ مسئله این است که سلامت دانشآموزان در تصمیمهای آموزشی و مدیریتی کشور چه جایگاهی دارد. آموزش حضوری مهم است، اما هیچ برنامه آموزشی نباید به قیمت به خطر افتادن سلامت کودکان تمام شود.
وزارت آموزش و پرورش، وزارت بهداشت و استانداریها باید به این پرسش پاسخ دهند: اگر قرار نیست مدارس در روزهای آلودگی شدید تعطیل شوند و زیرساختهای لازم برای تصفیه هوای کلاسها نیز فراهم نیست، چه برنامه عملی و فوری برای محافظت از سلامت دانشآموزان دارند؟
-
فیلم برخورد دو هواپیمای بوئینگ در فرودگاه آمریکا
ارسال نظر