فستینگ مغز را هم تقویت می‌ کند؟ یافته جدید دانشمندان

به گزارش رکنا، فستینگ یا غذا خوردن با محدودیت زمانی یکی از الگوهای غذایی است که در سال‌های اخیر توجه زیادی به آن شده است. در این روش، فرد وعده‌های غذایی و نوشیدنی‌های حاوی کالری را در یک بازه زمانی مشخص مصرف می‌کند و سپس برای چند ساعت غذا نمی‌خورد. در مطالعه جدید، پژوهشگران دانشگاه راتگرز نیوجرسی بررسی کردند که آیا محدود کردن زمان غذا خوردن می‌تواند در کنار کاهش وزن، روی عملکرد شناختی نیز تأثیر داشته باشد یا خیر.

جزئیات مطالعه چه بود؟

این کارآزمایی روی ۴۷ زن ۵۰ تا ۷۹ ساله دارای اضافه‌وزن یا چاقی انجام شد.

شرکت‌کنندگان برای کاهش مصرف انرژی روزانه، مشاوره دریافت کردند و قرار بود حدود ۵۰۰ کالری در روز کمتر دریافت کنند. سپس آنها به دو گروه تقسیم شدند:

گروه فستینگ معمولاً وعده‌های غذایی خود را بین حدود ۱۰ صبح تا ۶ عصر مصرف می‌کردند.

هر دو گروه تقریباً ۶.۸ کیلو وزن کم کردند

یکی از نکات جالب مطالعه این بود که کاهش وزن دو گروه تقریباً مشابه بود.

پس از شش ماه، هر دو گروه به طور میانگین حدود ۶.۸ کیلوگرم وزن کم کردند. بنابراین تفاوت مشاهده‌شده در برخی آزمون‌های شناختی را نمی‌توان صرفاً به کاهش وزن نسبت داد.

فستینگ در کدام مهارت‌های ذهنی بهتر عمل کرد؟

پژوهشگران چندین جنبه از عملکرد شناختی شرکت‌کنندگان را بررسی کردند.

افرادی که الگوی فستینگ را دنبال کرده بودند، در مقایسه با گروه غذایی استاندارد، در برنامه‌ریزی مکانی و حل مسئله پیشرفت قابل‌توجه‌تری نشان دادند.

در آزمون‌های مربوط به حافظه و یادگیری نیز نشانه‌هایی از بهبود مشاهده شد، اما این تفاوت‌ها از نظر آماری معنادار نبودند. همچنین در توانایی انجام چند کار همزمان و زمان واکنش، تفاوت معناداری بین دو گروه دیده نشد.

چرا زمان غذا خوردن ممکن است روی مغز اثر بگذارد؟

پژوهشگران چند سازوکار احتمالی را مطرح کرده‌اند. یکی از آنها هماهنگی زمان غذا خوردن با ریتم شبانه‌روزی بدن است.

زمان‌بندی وعده‌های غذایی می‌تواند با فرایندهای مرتبط با متابولیسم، تنظیم مواد مغذی و التهاب ارتباط داشته باشد. از سوی دیگر، بهبود سلامت متابولیک ممکن است به شکل غیرمستقیم برای سلامت مغز نیز مفید باشد.

با این حال، این موارد هنوز در حد فرضیه‌های علمی و سازوکارهای احتمالی هستند و نمی‌توان بر اساس این مطالعه گفت فستینگ مستقیماً باعث تقویت مغز می‌شود.

آیا فستینگ خطر زوال عقل را کاهش می‌دهد؟

هنوز نمی‌توان چنین نتیجه‌ای گرفت.

مطالعه حاضر کوچک بوده و تنها ۴۷ زن را شامل شده است. علاوه بر این، شرکت‌کنندگان دارای اضافه‌وزن یا چاقی بودند و نتایج را نمی‌توان به همه افراد، همه گروه‌های سنی یا افراد مبتلا به بیماری‌های مختلف تعمیم داد.

بنابراین این پژوهش صرفاً یک ارتباط امیدوارکننده را نشان می‌دهد و برای اثبات تأثیر فستینگ بر پیشگیری از زوال شناختی یا بیماری‌هایی مانند آلزایمر، مطالعات بزرگ‌تر و طولانی‌مدت لازم است.

فستینگ را نباید خودسرانه شروع کرد

محدود کردن ساعات غذا خوردن برای همه افراد مناسب نیست. وضعیت سلامت، سن، داروهای مصرفی و شرایط متابولیک می‌توانند در مناسب بودن این الگو نقش داشته باشند.

افرادی که بیماری‌های زمینه‌ای دارند یا داروهایی مصرف می‌کنند که زمان‌بندی غذا خوردن بر اثر آنها تأثیر می‌گذارد، بهتر است پیش از تغییر جدی در الگوی غذایی با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنند.

همچنین فستینگ به معنای حذف تغذیه سالم نیست؛ در ساعات مجاز غذا خوردن نیز کیفیت مواد غذایی، دریافت پروتئین، فیبر، ویتامین‌ها و مواد معدنی اهمیت دارد.

نتیجه مطالعه چه می‌گوید؟

این پژوهش یک نکته مهم را مطرح می‌کند: زمان غذا خوردن ممکن است علاوه بر مقدار غذا و کاهش وزن، در سلامت شناختی نیز نقش داشته باشد.

اما هنوز نمی‌توان گفت فستینگ باعث افزایش هوش یا جلوگیری از آلزایمر می‌شود. یافته فعلی بیشتر نشان می‌دهد که محدود کردن زمان غذا خوردن به حدود ۸ تا ۹ ساعت، در گروه مورد مطالعه، با بهبود برخی عملکردهای شناختی همراه بوده است و این موضوع باید در پژوهش‌های بزرگ‌تر بررسی شود.