گوشی قدیمی‌ تان را به تقویت‌ کننده وای‌ فای تبدیل کنید؛ بدون خرید تجهیزات جدید

به گزارش رکنا، اگر یک گوشی اندرویدی قدیمی در اختیار دارید، می‌توانید از آن به‌عنوان یک راهکار موقت برای رساندن اتصال بی‌سیم به نقاط کم‌پوشش استفاده کنید.

البته یک نکته مهم وجود دارد: گوشی سرعت اینترنت را بیشتر نمی‌کند و لزوماً مانند یک Wi-Fi Extender واقعی عمل نمی‌کند. این روش فقط در گوشی‌هایی قابل استفاده است که بتوانند هم‌زمان اتصال وای‌فای را دریافت و از طریق هات‌اسپات دوباره به اشتراک بگذارند.

گوشی چگونه به گسترش وای‌فای کمک می‌کند؟

در این روش، گوشی ابتدا به وای‌فای اصلی خانه متصل می‌شود و سپس با فعال کردن قابلیت اشتراک‌گذاری اتصال، شبکه‌ای بی‌سیم ایجاد می‌کند. دستگاه‌هایی مانند لپ‌تاپ، تبلت یا تلویزیون هوشمند می‌توانند به این شبکه دوم وصل شوند.

به زبان ساده:

روتر اصلی ← وای‌فای ← گوشی قدیمی ← هات‌اسپات ← دستگاه شما

بنابراین گوشی در واقع یک واسطه میان روتر و دستگاهی است که در نقطه کم‌پوشش قرار دارد.

چطور آن را راه‌اندازی کنیم؟

۱. گوشی قدیمی را به شارژر وصل کنید.

۲. آن را به وای‌فای اصلی خانه متصل کنید.

۳. وارد تنظیمات شبکه و اینترنت گوشی شوید.

۴. بخش Hotspot / Mobile Hotspot / Internet Sharing را پیدا کنید.

۵. اگر گوشی امکان اشتراک‌گذاری اتصال وای‌فای را دارد، هات‌اسپات را فعال کنید.

۶. برای شبکه ایجادشده یک نام و رمز عبور قوی تعیین کنید.

۷. دستگاهی که در نقطه کم‌سیگنال قرار دارد را به شبکه جدید گوشی متصل کنید.

توجه: نام گزینه‌ها بسته به مدل گوشی و نسخه اندروید متفاوت است و بعضی گوشی‌ها اصلاً امکان بازپخش وای‌فای از طریق هات‌اسپات را ندارند. در برخی مدل‌ها نیز هنگام فعال کردن هات‌اسپات، اتصال وای‌فای قطع می‌شود؛ در این حالت گوشی نمی‌تواند این نقش را به‌درستی ایفا کند.

گوشی را کجا قرار دهیم؟

این مهم‌ترین قسمت ماجراست. گوشی را در اتاقی که تقریباً هیچ سیگنالی ندارد قرار ندهید؛ چون گوشی نیز برای دریافت اینترنت باید اتصال مناسبی با روتر داشته باشد.

بهترین نقطه معمولاً جایی بین روتر و منطقه کم‌پوشش است؛ مثلاً راهرو یا اتاقی که هنوز سیگنال نسبتاً خوبی دریافت می‌کند اما به بخش انتهایی خانه نزدیک‌تر است.

قرار دادن گوشی در نقطه مناسب می‌تواند تفاوت قابل‌توجهی در نتیجه ایجاد کند.

مراقب باتری گوشی قدیمی باشید

هات‌اسپات و ارتباط وای‌فای می‌توانند مصرف انرژی گوشی را افزایش دهند. از آنجا که باتری گوشی‌های قدیمی ممکن است فرسوده شده باشد، بهتر است دستگاه را نزدیک پریز برق قرار دهید.

اگر گوشی هنگام شارژ بیش از حد داغ می‌شود، باتری آن متورم شده یا آسیب‌دیده است، از آن استفاده نکنید.

باند ۲٫۴ یا ۵ گیگاهرتز؛ کدام بهتر است؟

اگر گوشی امکان انتخاب باند را داشته باشد، انتخاب آن به شرایط خانه بستگی دارد:

۲٫۴ گیگاهرتز: برد بیشتر و عملکرد بهتر در عبور از دیوارها، اما معمولاً شلوغ‌تر و کندتر.

۵ گیگاهرتز: سرعت و تأخیر بهتر در فاصله نزدیک، اما برد کمتر و حساسیت بیشتر به دیوارها.

برای رساندن وای‌فای به اتاقی دورتر، ۲٫۴ گیگاهرتز معمولاً گزینه مناسب‌تری است.

⚠️ این روش چه محدودیت‌هایی دارد؟

مهم‌ترین نکته این است که این ترفند سرعت اینترنت شما را افزایش نمی‌دهد. اگر مشکل از سرعت پایین سرویس اینترنت باشد، گوشی قدیمی کمکی نمی‌کند.

همچنین ممکن است:

سرعت اتصال نسبت به روتر اصلی کاهش پیدا کند.

گوشی قدیمی توان پردازشی یا شبکه‌ای محدودی داشته باشد.

دستگاه هنگام کار مداوم داغ شود.

شبکه دوم باعث دردسر برای بعضی تجهیزات خانه هوشمند شود.

دستگاه‌های متصل، هنگام حرکت در خانه به‌صورت یکپارچه بین شبکه‌ها جابه‌جا نشوند.

به همین دلیل، این روش بیشتر برای حل موقت یک نقطه کور وای‌فای مناسب است، نه ساخت یک شبکه حرفه‌ای برای کل خانه.

گوشی قدیمی یا سیستم مش؟

اگر فقط یک اتاق مشکل دارد و یک گوشی بلااستفاده در اختیار دارید، امتحان کردن این روش می‌تواند رایگان و منطقی باشد.

اما اگر در چند اتاق خانه سیگنال ضعیف است یا اتصال پایدار و یکپارچه می‌خواهید، سیستم مش یا Access Point اختصاصی انتخاب بهتری خواهد بود.

جمع‌بندی

گوشی اندرویدی قدیمی می‌تواند در شرایط مناسب به‌عنوان یک واسطه بی‌سیم موقت برای رساندن اینترنت به بخش‌های کم‌پوشش خانه استفاده شود؛ اما نباید انتظار داشت عملکرد آن با یک تقویت‌کننده یا سیستم مش حرفه‌ای برابری کند.

ترفند اصلی این است: گوشی را جایی قرار دهید که هنوز سیگنال خوبی از روتر دریافت می‌کند، نه جایی که وای‌فای تقریباً قطع شده است.