ابراهیم‌نیا: «آب به یکی از مهم‌ترین مسائل اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور تبدیل شده است

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا،  آب دیگر فقط مسئله کم‌آبی نیست؛ مسئله شیوه زندگی و آینده ایران است. وقتی خشکسالی، افت منابع زیرزمینی، کاهش ذخایر سدها و فشار بر شهرها و روستاها، زندگی روزمره میلیون‌ها ایرانی را تحت تأثیر قرار داده، تصمیم‌گیری درباره آب نمی‌تواند صرفاً در چارچوب پروژه‌های عمرانی و افزایش ظرفیت تأمین دنبال شود. مسئله امروز، نحوه حکمرانی بر منبعی محدود و حیاتی است؛ اینکه چه کسی تصمیم می‌گیرد، چه کسی مصرف می‌کند و هزینه بحران آب را چه کسانی می‌پردازند.

رئیس امور آب، کشاورزی و محیط زیست سازمان برنامه و بودجه کشور نیز در همایش «آب و معماری» بر ضرورت بازنگری در شیوه مدیریت منابع آب و حرکت به سمت حکمرانی نوین آب تأکید کرد.

 محمد ابراهیم‌نیا در این همایش که به میزبانی فدراسیون صنعت آب ایران برگزار شد، با اشاره به اهمیت راهبردی آب در آینده کشور گفت: مسئله آب دیگر صرفاً یک موضوع فنی و مهندسی نیست، بلکه به یکی از مهم‌ترین مسائل اقتصادی، اجتماعی، محیط‌زیستی و حتی سیاسی کشور تبدیل شده است.

وی با طرح این پرسش که «مدیریت آب با چه کسی یا چه کسانی است و نقش دولت و بازار در این میان چیست؟» بر ضرورت بازتعریف مناسبات موجود در مدیریت منابع آب تأکید کرد و گفت برای عبور از شرایط موجود، باید نگاه به آب از مدیریت صرفاً دولتی و سازه‌محور به سمت یک نظام جامع حکمرانی حرکت کند؛ نظامی که در آن دولت، بخش خصوصی، جامعه محلی، مصرف‌کنندگان و سایر ذی‌نفعان در فرآیند تصمیم‌گیری و حفاظت از منابع آب نقش داشته باشند.

ابراهیم‌نیا با تأکید بر اینکه آب منبعی نامحدود و قابل جایگزینی نیست، خاطرنشان کرد: توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور باید با ظرفیت منابع آب هماهنگ باشد و نمی‌توان بدون توجه به محدودیت‌های آبی، الگوی توسعه و استقرار جمعیت، صنعت و فعالیت‌های اقتصادی را تعیین کرد.

وی همچنین بر ضرورت تغییر نگاه از «تأمین آب» به «مدیریت منابع آب» تأکید کرد و افزود: در شرایط امروز، صرفاً افزایش ظرفیت تأمین آب نمی‌تواند پاسخگوی مسئله باشد؛ بلکه باید همزمان بر کاهش مصرف، افزایش بهره‌وری، بازچرخانی آب، استفاده از منابع غیرمتعارف، حفاظت از آب‌های زیرزمینی و اصلاح الگوی مصرف تمرکز کرد.

رئیس امور آب، کشاورزی و محیط زیست سازمان برنامه و بودجه کشور، اقتصادی شدن نگاه به آب را یکی از الزامات اصلاح مدیریت منابع دانست و تأکید کرد آب باید به عنوان یک سرمایه ملی و دارایی راهبردی مورد توجه قرار گیرد؛ به گونه‌ای که ارزش واقعی آن در تصمیمات اقتصادی، برنامه‌ریزی توسعه و سیاستگذاری کشور لحاظ شود.

وی در ادامه با اشاره به پیوند عمیق آب با معماری و شهرسازی، بر ضرورت بازگشت آب به فرآیند طراحی و برنامه‌ریزی شهری تأکید کرد و گفت: همان‌گونه که در معماری ایرانی، آب یکی از عناصر اصلی شکل‌دهنده به فضا، شهر و زندگی بوده است، امروز نیز باید آب دوباره به یکی از مؤلفه‌های اصلی طراحی ساختمان‌ها و شهرها تبدیل شود.

ابراهیم‌نیا همچنین بر ضرورت استفاده مجدد از آب و توسعه بازچرخانی و استفاده از پساب تأکید کرد و این رویکرد را یکی از راه‌های مهم کاهش فشار بر منابع آب متعارف دانست.

وی با بیان اینکه ادامه روند فعلی مدیریت منابع آب می‌تواند هزینه‌های سنگینی به کشور تحمیل کند، تصریح کرد: اصلاح وضعیت موجود تنها با تصمیم‌های مقطعی و پروژه‌های منفرد امکان‌پذیر نیست و نیازمند تغییر بنیادین در سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و حکمرانی آب است.

به گفته وی، در حکمرانی جدید آب، دولت باید بیش از گذشته نقش سیاستگذار، تنظیم‌گر، ناظر و حافظ منافع عمومی را ایفا کند و زمینه حضور مؤثرتر بخش خصوصی و سایر ذی‌نفعان در مدیریت منابع آب فراهم شود.

ابراهیم‌نیا در پایان بر ضرورت شکل‌گیری یک نگاه مشترک در کشور نسبت به آب تأکید کرد و گفت: آینده توسعه ایران به میزان توانایی کشور در حفاظت، بهره‌وری و استفاده هوشمندانه از منابع محدود آب وابسته است و حل مسئله آب نیازمند همکاری همه بخش‌ها و تغییر نگاه از «آب به عنوان یک خدمت» به «آب به عنوان یک سرمایه ملی و بین‌نسلی» است.

همایش «آب و معماری» با میزبانی فدراسیون صنعت آب ایران با هدف بازخوانی جایگاه آب در معماری و شهرسازی ایران و بررسی ضرورت بازگشت آب به فرآیند طراحی و برنامه‌ریزی برگزار شد.