از کودکی با خانواده مشکل داشتم

من جوانی 25 ساله هستم که دچار کمی خشم و عصبانیت هستم اما جنس عصبانیتم با دیگران فرق می‌کند و بیشتر از نوع فکری است تا اینکه مثلا ذاتی یا ارثی باشد (البته خودم اینگونه احتمال می‌دهم) برای اینکه از سنین نوجوانی که پسر تقریبا آرامی بودم در جامعه و خانواده مورد بعضی خشونت‌ها قرار گرفتم و از همان سنین تصمیم به مبارزه و پاسخ بدرفتاری‌ها را به همان شکل دادن گرفتم، مشکل اصلی من با خانواده‌ام در کودکی بود، برادر بزرگ‌ترم می‌خواست که حرف گوش‌کن باشم اما من هیچوقت مطیع و حرف گوش‌کن نبودم و فکر می‌کردم باید هر تصمیمی را خودم بگیرم و نه کسی به من دستور دهد حتی از خانواده‌ام هم حرفی را به صورت امری قبول نمی‌کردم و می‌گفتم که هر چیزی را باید خودم بسنجم که انجام دهم، با اینکه کوچک بودم و قدرتی برای دفاع از خود در برابر برادرم نداشتم اما هرگز تصمیم‌هایم را عوض نمی‌کردم حتی زیر بار کتک و از آن روز تاکنون متاسفانه حس می‌کنم انرژی خود را گاهي بی‌مورد مصرف کردم و باید گذشت بیشتری داشته باشم و نباید استقلال فکریم را به راحتی و خوشحالی ترجیح می‌دادم و کمتر با خودم و دیگران لج کنم، یکی از مشکلات فکری که باعث ناراحتیم میشود لجاجت است که کم و بیش این مشکل را در خود میبینم، اما سوال اصلی من این است که برای عصبانیت‌هایی که منشا فکری دارند مثل من، آیا داروی خاصی تجویز می‌شود و با دارو خوب می‌شوم و یا اینکه باید به صورت ریشه‌ای و فکری درمان بشوم؟ در هر صورت لطفا توضیح دهید برای اینکه آرام باشم چکار باید بکنم.