اقیانوسِ پنهان زیر پای ما؛ گوشته آغازین زمین سرشار از آب بوده

به گزارش رکنا، مجله Science گزارش می‌دهد که مدت‌ها تصور می‌شد با سرد شدن سیاره جوان، تقریباً تمام آب از اقیانوس ماگمای جهانی بالا آمده و اقیانوس‌های سطحی را تشکیل داده است. با این حال، آزمایش‌ها نشان داده‌اند که در طول تبلور سنگ مذاب، مقادیر عظیمی از آب ممکن است تشکیل شده باشد، اما در اعماق زمین به دام افتاده است.

یک تیم علمی به رهبری پروفسور ونهوا لو آزمایشی را انجام داد که شامل بازسازی شرایط گوشته اولیه - فشار‌ها و دما‌های شدید - با استفاده از سندان الماس و گرمایش لیزری بود. در این شرایط، محققان تشکیل بریجمانیت، فراوان‌ترین ماده معدنی در گوشته پایینی زمین را مشاهده کردند و مشخص شد که هیدروژن به طور فعال در شبکه کریستالی آن ادغام می‌شود و با اتم‌های اکسیژن پیوند برقرار می‌کند.

محققان با مقایسه محتوای آب کریستال‌ها و ماگما، کشف کردند که در مراحل اولیه خنک شدن سیاره، بخش قابل توجهی از آب در مواد معدنی به دام افتاده است. علاوه بر این، این فرآیند در دما‌های بالاتر به دلیل تشکیل حفره‌های بیشتر در داخل کریستال‌ها که ورود هیدروژن را تسهیل می‌کند، کارآمدتر بود.

با ادامه خنک شدن زمین، توانایی بریجمانیت در حفظ آب کاهش یافت و شرایطی را برای بازگشت تدریجی آب به دام افتاده به سطح از طریق ذوب سنگ و فعالیت آتشفشانی ایجاد کرد. بنابراین، اقیانوس‌ها ممکن است به طور ناگهانی تشکیل نشده باشند، بلکه در طول میلیارد‌ها سال به صورت مرحله‌ای انباشته شده باشند.

محققان می‌گویند بعید نیست که هنوز مقداری آب در گوشته عمیق وجود داشته باشد. این وضعیت نشان می‌دهد که اقیانوس‌های فعلی تنها کسری از کل تعادل آب زمین را تشکیل می‌دهند، در حالی که این ذخایر آب پنهان ممکن است نقش مهمی در سکونت‌پذیری طولانی مدت زمین داشته باشند.