دعوا تمام شد، اما ماجرا ادامه داشت / راز عجیبی که شب ها به تختخواب زن و شوهر می رود

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، در میان نگرانی های روزمره، مسائل مالی و مشکلات رابطه ای از جمله موضوعاتی بوده اند که ارتباط بیشتری با رویاهای آزاردهنده داشته اند.

مغز شب پرونده روز را می بندد؟

مطالعه ای در حوزه خواب و رویا نشان داده است که استرس روزانه با افزایش هیجان های منفی در خواب ارتباط دارد. در یک مطالعه دیگر که روی ۱۳۰ نفر و طی روزهای متوالی انجام شد، تغییرات روزانه استرس و کیفیت خواب با تغییرات هیجان های منفی تجربه شده در رویاها ارتباط داشت.

در مطالعه ای که نتایج آن در گزارش های تازه مطرح شده، شرکت کنندگان رویاهای خود را ثبت کردند و پژوهشگران ارتباط میان فشارهای روزانه و محتوای هیجانی خواب را بررسی کردند. در این داده ها، نگرانی های مالی و مشکلات رابطه ای از عوامل مرتبط با رویاهای آشفته بودند.

چرا دعوای عصر ممکن است شب ادامه پیدا کند؟

رویا را نباید یک گزارش مستقیم و دقیق از زندگی روزانه دانست. اما شواهد این مطالعه با فرضیه تداوم هیجانی همخوان است؛ یعنی هیجان هایی که در بیداری تجربه می شوند، می توانند به نوعی در تجربه هیجانی خواب ادامه پیدا کنند.

در پژوهش Scientific Reports نیز استرس روزانه با هیجان های منفی بیشتر در رویاهای بعدی همراه بود و کیفیت بهتر خواب با هیجان های مثبت تر و هیجان های منفی کمتر در رویاها ارتباط داشت.

خواب، اتاق خاموش مغز نیست

وقتی فرد قبل از خواب همچنان درگیر قسط، اختلاف با همسر، یک پیام ناراحت کننده یا یک گفت و گوی حل نشده است، خاموش شدن چراغ به معنای خاموش شدن سیستم هیجانی نیست.

البته پژوهش ها رابطه را نشان می دهند و نباید از آنها نتیجه گرفت که یک دعوای مشخص حتما باعث یک کابوس مشخص می شود. حتی در پژوهش های موجود، محدودیت هایی مانند حجم نمونه و ویژگی شرکت کنندگان وجود دارد.

دکتر مریم سامانی - زوج درمانگر و روانشناس بالینی- معتقد است: یکی از اشتباهات رایج این است که فکر کنیم اگر درباره یک مشکل در طول روز حرف نزنیم، ذهن هم آن را کنار گذاشته است. گاهی مسئله حل نشده باقی می ماند، فقط از سطح گفت و گوی آگاهانه به سطح تجربه هیجانی منتقل می شود.

برای همین، فاصله گرفتن از تلفن همراه یا خاموش کردن چراغ به تنهایی همیشه برای آرام شدن ذهن کافی نیست. کیفیت رابطه، فشارهای مالی و هیجان های حل نشده هم بخشی از آن چیزی هستند که فرد با خود به تختخواب می برد. گاهی بدخوابی از تشک و بالش شروع نمی شود؛ از روزی شروع می شود که ذهن فرصت نکرده فشارهایش را زمین بگذارد.