عکس / این مرد کجاست ؟! / راز ناپدید شدن مرد تهرانی پس از 8 سال بی خبری + گفتگو با همسر علیرضا

به گزارش اختصاصی رکنا، آبان‌ماه سال ۱۳۹۷، مرد جوانی برای تحویل یک دستگاه مایکروفر به مشتری، خانه را ترک کرد؛ قراری که قرار بود یک معامله معمولی باشد، اما به آخرین باری تبدیل شد که خانواده‌اش او را دیدند. علیرضا نه به خانه برگشت، نه تلفنش را پاسخ داد و نه هیچ‌کس توانست نشانی از او پیدا کند. از آن شب به بعد، زندگی همسر و پسر خردسالش در انتظار بازگشت مردی گذشت که حتی فرصت خداحافظی هم پیدا نکرد.

علیرضا، برخلاف برخی روایت‌های منتشرشده، تاجر فرش نبود؛ او به همراه همسرش در زمینه فروش لوازم خانگی فعالیت می‌کرد و آخرین بار برای تحویل یک دستگاه مایکروفر به مشتری‌ای که پیش‌تر نیز از آنها خرید کرده بود، راهی قرار شد. قرار خریدی که در واقع پوششی برای ربودن او بود.

تحقیقات پلیسی در این پرونده از همان ساعات نخست ناپدید شدن علیرضا آغاز شد. بررسی تماس‌ها، شناسایی افراد مرتبط با آخرین معامله و پیگیری سرنخ‌ها، در نهایت به بازداشت دو نفر از متهمان به اتهام مشارکت در آدم‌ربایی انجامید؛ با این حال، سرنوشت علیرضا همچنان در هاله‌ای از ابهام باقی ماند.

در جریان تحقیقات، نام فردی به میان آمد که گفته می‌شد طراح اصلی این نقشه بوده است؛ مردی به نام علی.ب که پس از سال‌ها، سرانجام توسط مأموران اداره دهم پلیس آگاهی بازداشت شد. او در روایت خود مدعی شده است که علیرضا را به دلیل اختلاف مالی با برادرش ربوده و هنگام انتقال به خارج از کشور، از دست داده است؛ ادعایی که هنوز پرسش‌های مهمی درباره سرنوشت مرد مفقودشده باقی می‌گذارد.

اکنون، پس از گذشت نزدیک به ۸ سال، پسر علیرضا که هنگام ناپدید شدن پدرش تنها ۲ سال و نیم داشت، ۱۱ ساله شده است؛ کودکی که بزرگ شدنش با جای خالی پدری همراه بوده که هیچ‌کس نمی‌داند چه بر سرش آمده است.

در ادامه، گفت‌وگوی ما با همسر علیرضا را می‌خوانید؛ زنی که از آخرین پیام همسرش، شب جست‌وجو در بیمارستان‌ها و سردخانه‌ها، سرنخ‌های نخستین پرونده و مواجهه خانواده با مردی می‌گوید که پس از سال‌ها مدعی شده علیرضا از دستش فرار کرده است.

آخرین پیام علیرضا؛ وقتی یک معامله معمولی به کابوس تبدیل شد

از زندگی مشترکتان با علیرضا شروع کنیم. چند سال بود ازدواج کرده بودید و در چه زمینه‌ای فعالیت می‌کردید؟

من و علیرضا سال ۱۳۹۱ ازدواج کردیم. همکار بودیم و در زمینه فروش لوازم خانگی فعالیت می‌کردیم. مغازه داشتیم و زندگی‌مان به‌صورت مشترک با کارمان می‌گذشت.

ماجرای ناپدید شدن علیرضا از کجا شروع شد؟

آبان‌ماه سال ۱۳۹۷ بود. ابتدا فردی با عنوان مشتری با همسرم تماس گرفت و از ما یک چای‌ساز سفارش داد. هزینه را هم واریز کرد و معامله اول بدون هیچ مشکلی انجام شد. چند روز بعد دوباره تماس گرفت و این بار یک دستگاه مایکروفر سفارش داد.

برای تحویل مایکروفر قرار گذاشته بودند. محل قرار در محدوده قیطریه بود؛ چون من آنجا محل کارم بود و قرار بود همسرم عصر بیاید دنبال من و بعد از آن مایکروفر را تحویل مشتری بدهد.

ابتدا قرارشان ساعت ۵ عصر بود، اما مشتری تماس گرفت و زمان را به ساعت ۱۰:۳۰ شب تغییر داد. علیرضا حدود ساعت ۹:۳۰ شب از خانه بیرون رفت تا برای تحویل سفارش به قرار برسد.

ما یک عادت همیشگی داشتیم؛ چون پسرمان آن زمان خیلی کوچک بود، هنگام رفت‌وآمد به یکدیگر پیام می‌دادیم تا اگر چیزی لازم داشتیم، از بیرون تهیه کنیم. علیرضا هم به محض اینکه به محل قرار رسید، برای من پیام فرستاد و گفت که رسیده است. زمان آخرین پیامش دقیقاً در گوشی من ثبت شده است.

اما بعد از آن دیگر هیچ پاسخی نداد.

چه زمانی متوجه شدید اتفاق غیرعادی افتاده است؟

پیام‌ها را برایش می‌فرستادم، اما پاسخی نمی‌داد. در واتساپ آنلاین بود، ولی پیام‌هایم دیگر سین نمی‌شد. قرار بود حدود ساعت ۱۰:۳۰ شب کارش تمام شود. تا ساعت ۱۰:۴۵ منتظر ماندیم و با خودمان فکر می‌کردیم شاید مشغول صحبت با مشتری است یا کار دیگری پیش آمده؛ اما وقتی دیدم برخلاف همیشه خبری از او نیست، نگران شدم.

اولین فکری که به ذهنمان رسید تصادف بود. با خودمان گفتیم شاید در مسیر اتفاقی برایش افتاده باشد. به همین دلیل راه افتادیم و حتی دو خودرو شدیم تا مسیرهای احتمالی را بررسی کنیم. پدرم از مسیر دیگری رفت و ما هم از اتوبان امام علی حرکت کردیم.

در مسیر از مأموران پلیس راه پرسیدیم آیا تصادفی در محدوده صدر گزارش شده است یا نه. یکی از مأموران وقتی وضعیت من و بچه کوچک را دید، گفت چند دقیقه صبر کنم تا از کل منطقه استعلام بگیرد. اما گفت هیچ تصادفی با این مشخصات گزارش نشده است.

وقتی به محل قرار رسیدیم، ماشین علیرضا را پیدا کردیم، اما خودش داخل خودرو نبود. مایکروفر هم دیگر در ماشین نبود. هیچ اثری از او وجود نداشت.

یعنی ماشین در محل قرار باقی مانده بود، اما علیرضا و مایکروفر هر دو ناپدید شده بودند؟

بله. موضوع عجیب‌تر این بود که درست بعد از آن، تلفن همسرم دوباره روشن شد و در واتساپ آنلاین شد. تمام پیام‌هایی که برایش فرستاده بودم، سین شدند، اما بعد از آن تلفنش دوباره از دسترس خارج شد. آخرین آنتن گوشی هم مربوط به همان محدوده قیطریه بود.

من علیرضا را می‌شناختم. آدمی نبود که بدون اطلاع به خانواده جایی برود یا چند ساعت بی‌خبر بماند. همان شب به کلانتری نیاوران مراجعه کردم و پیگیری‌ها را شروع کردیم.

اولین اقدام شما برای پیدا کردن او چه بود؟

همان شب بیمارستان‌ها را یکی‌یکی گشتیم. سردخانه‌ها را بررسی کردیم و به هر جایی که احتمال می‌دادیم ممکن است اثری از او باشد، سر زدیم؛ اما هیچ‌کس خبری از علیرضا نداشت.

بعد از آن، پیگیری تماس‌های تلفنی او شروع شد. افرادی که در روز ناپدید شدن با همسرم صحبت کرده بودند، شناسایی شدند و از آنها تحقیق شد.

سرنخ یک تماس تلفنی؛ نامی که مسیر پرونده را تغییر داد

چه کسی شما را به ماجرای این قرار مشکوک کرد؟

من به یکی از افرادی که با همسرم تماس گرفته بود، شک داشتم. چون هنگام تماس‌های تلفنی، صدای او را شنیده بودم و می‌دانستم همان فردی است که برای سفارش با علیرضا صحبت می‌کند.

از طرفی، او با برادرشوهرم هم اختلاف داشت. وقتی این فرد را احضار کردند و کمی تحت فشار قرار گرفت، گفت شخصی به نام علی.ب از او خواسته با علیرضا تماس بگیرد و سفارش خرید بدهد.

همین سرنخ کافی بود تا مسیر پرونده تغییر کند و تحقیقات از پایگاه چهار به اداره آگاهی شاپور و بخش‌های تخصصی‌تر پلیس آگاهی منتقل شود.

بعدها مشخص شد فردی که با عنوان مشتری تماس گرفته بود، در واقع به درخواست شخص دیگری این کار را انجام داده است.

سرنوشت متهمان چه شد؟

طبق اطلاعاتی که ما از روند پرونده داشتیم، دو نفر در ارتباط با این ماجرا بازداشت شدند. یکی از آنها سه سال و دیگری پنج سال حکم گرفت. اتهام آنها مشارکت در آدم‌ربایی بود.

اما فردی که از همان ابتدا نامش به‌عنوان طراح اصلی ماجرا مطرح شده بود، علی.ب بود. او در همان روزهای نخست بعد از ناپدید شدن علیرضا از کشور خارج شده بود.

بر اساس اطلاعات پرونده، او ۱۲ آبان سال ۱۳۹۷ از مرز باشماق به سمت اربیل عراق رفت و بعد از آن دیگر دسترسی به او نداشتیم.

روایت متهم از ربودن علیرضا؛ اختلاف ۱ میلیارد و ۶۰۰ میلیونی با برادر او

چه زمانی متوجه شدید علی.ب چه نقشی در ناپدید شدن همسرتان داشته است؟

در جریان تحقیقات، مشخص شد که او به دلیل اختلاف مالی با برادر علیرضا، چنین نقشه‌ای را طراحی کرده است.

طبق اعترافات و اظهاراتی که از او مطرح شده، مدعی بوده حدود ۱ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان از برادر علیرضا طلب داشته و چون نمی‌توانسته به او دسترسی پیدا کند، تصمیم گرفته برادرش را برباید تا از این طریق به پولش برسد.

او گفته بود از افرادی خواسته علیرضا را به بهانه معامله و تحویل مایکروفر به قرار بکشانند. وقتی همسرم به محل قرار رسیده، مایکروفر را داخل ماشین گذاشته و خودش هم روی صندلی جلو نشسته است. در همان لحظه یک نفر از پشت سر او را گرفته و فرد دیگری نیز روی پاهایش نشسته تا نتواند مقاومت کند.

به گفته او، ابتدا قرار نبوده اتفاقی برای علیرضا بیفتد و فقط می‌خواستند او را نزد برادرش ببرند تا از او دست‌نوشته و تعهدی بابت بدهی بگیرند. اما ظاهراً بعد از ربودن علیرضا، تصمیمشان تغییر کرده است.

بعد از ربودن، او را به کجا منتقل کردند؟

طبق روایت متهمان، علیرضا را از تهران خارج کردند و به سمت سقز بردند. می‌گفتند چون مسیر طولانی بوده، دست‌وپایش را بسته بودند و او را داخل صندوق عقب گذاشته بودند.

اما درباره اتفاقی که بعد از سقز افتاده، روایت‌هایشان یکسان نبود. هرکدام تلاش می‌کردند مسئولیت را به گردن دیگری بیندازند و می‌گفتند از آن مرحله به بعد چیزی نمی‌دانند.

در بررسی دوربین‌های مسیر هم مشخص شده بود که خودرو در نقطه‌ای حدود یک ساعت و نیم توقف داشته است. همین موضوع برای پلیس و دستگاه قضایی اهمیت زیادی داشت؛ چون احتمال می‌دادند در همان بازه زمانی اتفاق مهمی برای علیرضا افتاده باشد.

از طرف دیگر، موضوع قرار گرفتن فرد در صندوق عقب و بسته بودن فضای آن هم در بررسی‌های پزشکی قانونی مطرح شده بود، اما با وجود این سرنخ‌ها، هنوز سرنوشت علیرضا مشخص نشده بود.

پس هیچ‌کدام از متهمان تا آن زمان محل دقیق نگهداری یا سرنوشت علیرضا را مشخص نکرده بودند؟

خیر. هرکدام روایت خودشان را داشتند و اطلاعاتی که می‌دادند به نتیجه قطعی نمی‌رسید. ما همچنان نمی‌دانستیم علیرضا زنده است یا نه و اگر زنده نیست، چه اتفاقی برایش افتاده است.

۸ سال بعد؛ بازداشت مردی که مدعی شد علیرضا از دستش فرار کرده است

از زمان ناپدید شدن علیرضا تا بازداشت متهم اصلی چه گذشت؟

ماجرا برای خانواده ما تمام نشده بود. همچنان پیگیر بودیم و هر سرنخی را دنبال می‌کردیم. می‌دانستیم که این فرد مدتی در عراق و اربیل حضور داشته و حتی از قبل هم اطلاعاتی درباره فعالیتش در زمینه خریدوفروش فرش داشتیم.

تا اینکه سرنخی به دستمان رسید که نشان می‌داد او به ایران برگشته و برای معامله فرش به کاشان آمده است.

پدرم وقتی متوجه شد، برای پیگیری به کاشان رفت. اما در آن لحظه هنوز حکم جلبی در دست نداشتیم که بتواند در همان شهر او را بازداشت کند. از طرفی، اطلاعاتی درباره خودروی او داشتیم که پلاک آن به شهریار مربوط می‌شد.

پدرم از طریق پلیس و استعلام پلاک متوجه شد خودرو از عوارضی عبور کرده و به سمت تهران آمده است. همین موضوع باعث شد احتمال بدهیم او به شهریار برگشته است.

چطور موفق شدید او را پیدا کنید؟

با توجه به اینکه حکم جلب در اختیارمان مربوط به کاشان بود، موضوع را با مأموران اداره دهم پلیس آگاهی در میان گذاشتیم. حدود ساعت ۱۱ شب به آگاهی شاپور رفتیم و با همراهی مأموران به سمت شهریار حرکت کردیم.

در همان زمان، او از خانه خارج شد. پدرم و همراهانش با او درگیر شدند و در نهایت توانستند او را دستگیر کنند. ابتدا او را به آگاهی شهریار بردند.

وقتی نامش را مطرح کردند و از او پرسیدند آیا علی.ب است، ابتدا انکار کرد؛ اما بعد از مدتی درباره پرونده علیرضا صحبت کرد.

این بار چه روایتی از سرنوشت علیرضا ارائه داد؟

او مدعی شد که حدود ۸ سال قبل علیرضا را به خاطر بدهی برادرش ربوده است. می‌گفت برادر علیرضا حدود ۱ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان به او بدهکار بوده و چون به برادرش دسترسی نداشته، علیرضا را با این هدف برده که بتواند طلبش را زنده کند.

اما درباره سرنوشت علیرضا ادعای عجیبی مطرح کرد. گفت زمانی که قصد داشته او را از مرز خارج کند، باید از یک رودخانه عبور می‌کردند و علیرضا در همان منطقه از دستش فرار کرده است. مدعی بود روز اول تلاش زیادی کرده تا او را بگیرد، اما موفق نشده و علیرضا فرار کرده است.

این ادعا برای ما سؤال‌های بسیار زیادی ایجاد کرده است. اگر واقعاً علیرضا فرار کرده، چرا در این همه سال هیچ خبری از او نشده است؟ چرا هیچ تماسی با خانواده نگرفته و چرا هیچ نشانی از او پیدا نشده است؟

ما هنوز نمی‌دانیم حقیقت چیست.

پسری که با انتظار بازگشت پدر بزرگ شد

پسر شما هنگام ناپدید شدن پدرش فقط ۲ سال و نیم داشت. چطور این اتفاق را برای او توضیح دادید؟

آن زمان پسرم خیلی کوچک بود و هنوز درست صحبت نمی‌کرد. بعد از ناپدید شدن پدرش، مدام منتظر بود که برگردد. هر وقت تلفن زنگ می‌خورد، می‌پرسید چه کسی است و فکر می‌کرد شاید پدرش باشد.

من واقعاً نمی‌دانستم باید چه چیزی به او بگویم. حتی خودم هم نمی‌دانستم چه اتفاقی برای علیرضا افتاده است. با مشاور صحبت می‌کردم و می‌گفتند تا زمانی که خودتان از سرنوشت پدرش مطمئن نیستید، نباید با قطعیت چیزی به بچه بگویید.

نمی‌دانستم باید بگویم پدرش فوت کرده، رهایش کرده و رفته یا روزی برمی‌گردد. هیچ پاسخ روشنی نداشتم که بتوانم به فرزندم بدهم.

حالا که نزدیک به ۸ سال از آن شب گذشته، پسرتان چند سال دارد و هنوز درباره پدرش سؤال می‌کند؟

الان ۱۱ ساله شده است. آن روزها فقط ۲ سال و نیم داشت و حالا تقریباً تمام دوران کودکی‌اش را بدون حضور پدرش گذرانده است.

ما هنوز منتظریم. نمی‌دانیم علیرضا کجاست و چه بر سرش آمده است. تنها چیزی که می‌خواهیم، روشن شدن حقیقت است.

بعد از بازداشت دوباره متهم اصلی، امیدوارید سرانجام حقیقت مشخص شود؟

بله. تمام امید ما به این است که این بار تحقیقات به نتیجه برسد و او درباره اتفاقاتی که افتاده، حقیقت را بگوید. ما سال‌هاست در بلاتکلیفی زندگی می‌کنیم.

من فقط می‌خواهم بدانم چه اتفاقی برای همسرم افتاده است. اگر زنده است، کجاست و چرا در این سال‌ها هیچ خبری از خودش نداده؟ اگر هم اتفاقی برایش افتاده، دست‌کم باید بدانیم چه بر سر او آمده است.

پسرم حق دارد بداند پدرش کجاست. من هم بعد از این همه سال حق دارم از سرنوشت همسرم باخبر شوم.