چشم‌انتظاری مادر کودک معلول زاهدانی برای نجات از زندگی در چادر

خانواده سه نفری هستند که در چادری در حاشیه محله شیرآباد زاهدان زندگی می‌کنند، پسر7 ساله اش معلول و ناشنوا است و مادر توانی برای تامین معاش بچه هایش ندارد...

از ناگفته های زندگیش می گوید از روزهای سخت زندگیش، از روزهایی که یک تنه دو بچه‌اش را با نداری و نداشتن سرپناه در چادری وسط بیابان ، بزرگ کرده است.

چادرشان در حاشیه یکی از محلات قدیمی زاهدان (شیرآباد) علم شده است ، چادری که دیگر توان مقاومت در برابر نور خورشید را ندارد...

شیرآباد از لحاظ بهداشتی شرایط نامساعدی را دارد،کوچه پس کوچه‌های محله پر از زباله‌های خشک و تر....

سال ها پیش همسرش در تصادف Crash فوت کرده و وی به همراه دو فرزند 7 و 10 ساله سرگردان حاشیه ‌ها شدند.

زهرا مادر، امیر محمد 10 ساله و یاسین 7 ساله درباره زندگیش می‌گوید: همراه با بچه‌ها در یک چادر زندگی می کنیم.

وی می گوید: سال‌هاست که پس از فوت همسرم ، زندگی برایم سخت شده اما با همه سختی‌های که کشیدم امیدم به خداست و دوست دارم بچه هایم را با نون حلال بزرگ کنم.

زهرا از بچه هایش می ‌گوید، از امیر محمدش که هوای برادر کوچکترش را دارد، از یاسین پسر کوچکتر معلول روی کالسکه ای بچه گانه آرام گرفته است او حتی ویلچر هم ندارد ، یاسین ناشنوا نیز می باشد که با صرف هزینه می توان شنوایی را به وی بازگرداند . علائم سوء تغذیه در رخسار کودکان مشهود است ...

شبهای این منطقه از حاشیه شیرآباد امنیت ندارد و مادر باید شبها با هوشیاری زیاد خواب و بیدار باشد تا از گزند اراذل و معتادین متجاهر در امان باشد .با بلوک ، حیاتی برای اطراف چادرش دست و پا کرده ، هر روز بلوک ها توسط اراذل محل فرو می ریزد و زهرا باید هر روز مجدد آنها را روی هم بچیند . اطراف چادر زهرا و دو فرزند یتیمش ، بوی مشمئز کننده گنداب و فاضلاب مشام هر رهگذری را آزار می دهد .

امیر محمد برادر یاسین به سمت وی حرکت می‌کند و وی را به بغل می گیرد و گریه می کند..

وقتی از او می پرسم برای چی گریه می‌کنی؟ می گوید: دلم برای دادشم می سوزد.

امیر محمد از آرزویش برای برادرش می‌گوید و ادامه می‌دهد: هر شب دعا می کنم روزی برسد برادرم روی پای خود راه برود و گوشهایش بشنود ... .برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید.