محمدرضا ریخته گران و بهزاد سالکی؛ دو چهره برجسته از دست رفتند

دکتر محمدرضا ریخته گران، استاد شناخته شده فلسفه و از چهره های برجسته عرصه اندیشه و حکمت، درگذشت. این اندیشمند که در سال ۱۳۳۶ در شهر اصفهان چشم به جهان گشوده بود، بخشی از عمر خود را در مسیر رشد علمی و فلسفی ایران گذراند و فعالیت های برجسته ای در حوزه آموزش و پژوهش داشت.

فعالیت های علمی و فلسفی محمدرضا ریخته گران

ریخته گران از جوانی وارد رشته فلسفه در دانشگاه تهران شد و بعدها پژوهش های خود را در حوزه های مختلف گسترش داد. او در سال ۱۳۷۱ به هند سفر کرد و با آموزه ها و سنت های هندویی آشنا شد. رساله دکتری او که در سال ۱۳۷۴ به پایان رسید، به بررسی اصول و مبانی هرمنوتیک و تطبیق آن با مبانی تفسیر در جهان اسلام پرداخت. این اثر بعدها با عنوان «اصول علم هرمنوتیک» منتشر شد.

وی علاوه بر تدریس در گروه فلسفه دانشگاه تهران، تعداد زیادی آثار ارزشمند فلسفی از جمله «حقیقت و نسبت آن با هنر»، «هنر، زیبایی و تفکر»، «فلسفه و حکمت» و «پدیدارشناسی و فلسفه اگزیستانسیالیسم» را به نگارش درآورد.

درگذشت بهزاد سالکی

در این میان، خبر درگذشت بهزاد سالکی، نویسنده و مترجم برجسته حوزه فلسفه، نیز جامعه علمی ایران را متأثر ساخت. سالکی که از اعضای هیئت علمی موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران بود، در سن هشتاد سالگی چشم از جهان فروبست.

وی آثار ماندگاری در زمینه فلسفه دین و تاریخ اندیشه های دینی برجای گذاشته است. از جمله مهم ترین کتاب های او می توان به «فلسفه دین»، «یهودیت: بررسی تاریخی»، «مقدس و نامقدس: ماهیت دین» و مجموعه جلدهای «تاریخ اندیشه های دینی» اشاره کرد.

تسلیت به جامعه علمی و فرهنگی کشور

این دو چهره برجسته عرصه فرهنگ و فلسفه، عمر خود را صرف گسترش علم و حکمت در ایران کردند. فقدان چنین استادانی برای جامعه علمی و فرهنگی ایران یک ضایعه محسوب می شود. یادشان گرامی باد.