آنچه باید درباره آزار و راه های حمایت بدانیم
رکنا: بسیاری از تجربههای تلخ انسانی هرگز بیان نمیشوند. افراد آسیبدیده معمولاً به دلایل مختلف ترجیح میدهند سکوت کنند؛ سکوتی که اگرچه قابل درک است، اما در برخی موارد میتواند به تکرار آسیب در جامعه منجر شود. کارشناسان معتقدند افزایش آگاهی عمومی، مهمترین گام برای پیشگیری و حمایت از افراد در معرض خطر است.
بررسیها نشان میدهد بخش قابل توجهی از موارد آزار، هیچگاه به مراجع رسمی گزارش نمیشود. ترس از قضاوت، نگرانیهای خانوادگی و ناآشنایی با مسیرهای قانونی، از دلایل اصلی این پنهانماندن است. همین موضوع باعث میشود آمارهای موجود، کمتر از واقعیت باشد.
پس از تجربه یک اتفاق آسیبزا چه باید کرد؟
متخصصان حوزه سلامت تأکید میکنند مراجعه سریع به مراکز درمانی و قانونی، نقش مهمی در حفظ سلامت جسم و روان دارد. ثبت مستندات پزشکی، انجام بررسیهای لازم و دریافت مراقبتهای اولیه، بخشی از این روند است. همچنین حمایت روانی و گفتوگو با مشاور یا روانشناس، به بازگشت تدریجی آرامش کمک میکند.
نکته مهم این است که اطلاعات مراجعهکنندگان نزد مراکز درمانی محرمانه باقی میماند و افراد میتوانند با اطمینان، پیگیریهای لازم را انجام دهند.
چرا آگاهی اجتماعی اهمیت دارد؟
کارشناسان معتقدند آموزش مهارتهای زندگی، خودمراقبتی و شناخت موقعیتهای پرخطر، میتواند احتمال بروز آسیب را کاهش دهد. اعتماد به حس درونی در موقعیتهای ناآمن، پرهیز از قرار گرفتن در فضاهای پرریسک و داشتن راههای ارتباطی امن، از توصیههای مهم در این زمینه است.
پیامدهای روانی را جدی بگیریم
تجربههای آسیبزا ممکن است باعث اضطراب، اختلال خواب، گوشهگیری اجتماعی یا کاهش اعتماد به دیگران شود. دریافت کمک تخصصی در زمان مناسب، مانع از مزمنشدن این پیامدها میشود و کیفیت زندگی فرد را بهتدریج بهبود میبخشد.
نقش خانواده و جامعه
حمایت بدون قضاوت، باورکردن صحبتهای فرد آسیبدیده و پرهیز از پرسشهای آزاردهنده، از مهمترین وظایف اطرافیان است. ایجاد احساس امنیت و تشویق به دریافت کمک حرفهای، میتواند مسیر بهبود را هموارتر کند.
رسانهها نیز با اطلاعرسانی مسئولانه و آموزشی، نقش مهمی در افزایش آگاهی و کاهش آسیبهای اجتماعی دارند.
ارسال نظر