از همان لحظه جشن عقدکنان مان فهمیدم همسرم با خانواده اش مشکل دارد و کارد و پنیر هستند. این اختلاف ها و رفتارهای نادر باعث شد خانواده اش با من هم مشکل پیدا کنند و دچار بدبینی بشوند. متاسفانه همسرم با من هم رفتار بی ادبانه و تندی دارد و در این مدت که مثلا دوران عقدمان را سپری می کنیم روزگار را به خودش و من زهرمار کرده است. او می گوید خانواده اش احترامش را نگه نمی دارند و به همین خاطر من برایش احترام باید و شاید قائل نیستم. هر چه می خواستم توضیح بدهم که اصلا دوست ندارم درگیر این حاشیه ها بشوم و اختلاف او و خانواده اش به من ربطی ندارد فایده ای نداشت.

از طرفی مادر و خواهر شوهرم نیز با من مشکل دارند و می گویند باید در برابر پسرشان بایستم و اجازه ندهم که به خانواده اش بی احترامی و توهین کند.

مانده بودم چکار کنم و فقط حرص و جوش می خوردم.

بازهم آبروداری می کردم و اجازه ندادم خانواده ام بویی از این ماجراها ببرند.اما نادر یک روز گفت بیماری خطرناک و لاعلاجی دارد و ... .

شنیدن این حرف ها دنیایم را تیره و تارکرد. چند روز حرص و جوش می خوردم و نمی دانستم چکار کنم. موضوع را به مادرم اطلاع دادم و بعد هم متوجه شدیم او دروغ گفته تا این جوری خودش را برایم عزیز کند. این موضوع هم برایم داستان درست کرد. شوهرم می گوید نباید آبرویش را جلوی خانواده ام می بردم. با این حرف ها خسته و کلافه شده ام. هر چه از حاشیه های عذاب آور بدم می آمد به سرم آمد.

متاسفانه شوهرم از دوران کودکی با سخت گیری های بیش از حد خانواده اش بزرگ شده و فکر می کنم به همین خاطر با آنها نمی تواند کنار بیاید.

هر موقع هم می نشستیم و حرف می زدیم از آرزوهای دور و دراز و دست نیافتنی برایم صحبت می کرد که اگر به آن دست می یافت اوضاع بهتر از این چیزی بود که الان هست. البته این نظر شوهرم است و من معتقدم همین لحظه هم اوضاع مان خیلی خوب است و باید برای ساختن آینده تلاش کنیم.

گفتگو با کارشناس:

مریم احمدی منش -  مشاور -  روانشناس و مربی رشد فردی

مریم احمدی منش، روانشناس و مشاور خانواده در گفتگو با خبرگزاری رکنا بیان کرد:

همسران سعی کنند رابطه خود را با رفتارهای کمک کننده، مهرورزانه و پیوند دهنده مانند حمایت، تشویق، صمیمیت، گوش دادن همدلانه، احترام و پذیرش توام کنند و همواره برای بهبود و رشد رابطه ای که دارند، تلاش کنند.

دوستان عزیزی که قصد ازدواج دارند نیز توجه کنند که مرحله مهمی بعد از بررسی معیارهای ظاهری و لایه های سطحی مانند سن، تحصیلات، شغل و... وجود دارد که نیازمند زمان بیشتری است. در این مرحله به طرفین توصیه می کنیم «بشناسید و اجازه دهید شناخته شوید.» درواقع هدف، ورود به لایه های درونی تر شخصیت خود و طرف مقابل، مانند خلق و خو، علایق، سلایق، ترسها، نگرانی ها، امیدها، اهداف، برنامه‌ها، توانمندی ها، نقطه ضعف ها و همچنین بررسی تناسب و تفاهم است.

مریم احمدی منش عضو رسمی سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران افزود در دوره آشنایی به این موارد دقت شود:

۱-آیا طرف مقابل من توانایی مدیریت و کنترل احساسات و هیجانات منفی خود را دارد؟

معمولا واکنش او در مقابل استرس ها، ناکامی ها و مسئله ها چگونه است؟ اگر اوضاع بر وفق مرادش نباشد، رفتار و عکس‌العمل او کودکانه خواهد بود یا بالغانه؟

۲-نقاط آسیب پذیر یا آسیب زننده طرف مقابل من در رابطه کدام موارد است؟ و آیا با آموزش و تمرین حل می شود یا نیاز به درمان دارد؟

۳-آیا فرد مقابل من توانایی برقراری ارتباطات خانوادگی و اجتماعی بالغانه را دارد؟

اگر فردی مرتب با خانواده اش، همکارانش یا با سایر مردم، تنش و درگیری داشته باشد، پیش آگهی منفی وجود دارد و احتیاط بیشتری می‌طلبد.

۴-آیا طرف مقابل من، مسئولیت پذیر است؟ یعنی واقعیت را می بیند و برای بهتر شدن زندگی سهم خود را ادا می کند یا همواره در بروز ناملایمات، دیگران را مقصر می داند، منفعل و وابسته به دیگران است و اراده، تلاش و مسئولیت شخصی ندارد.

۵-کدام یک از نیازهای روانی طرف مقابلم در گذشته از تعادل خارج شده است؟ مثلا اگر نیاز به محبت، احترام، وفاداری، جلب توجه و... افراط پیدا کرده باشد، چون برآورده کردن آن توسط همسر سخت می شود، در ارتباط ناسازگاری ایجاد می کند.

مریم احمدی منش، مشاور و روان درمانگر در زمینه مورد آخر توضیحات بیشتری بیان کرد:

معمولاً تجارب اولیه دوران کودکی باعث شکل‌گیری نوعی تله ها یا طرحواره‌ ها می‌شود. طرحواره، سبک نگرشی، سبک مقابله ای و سبک تعاملی فرد با دیگران را شکل می دهد که ممکن است سبک ناسالمی باشد.

چند مثال از طرحواره های منفی :

تله استحقاق و بزرگ منشی و تصور برتر از دیگران بودن

تله معیارهای سرسختانه و عیب جویی افراطی

تله محرومیت هیجانی و دریافت نکردن حمایت و محبت کافی

تله رها شدگی و نگرانی مفرط از دست دادن محبوب

تله بی اعتمادی و بدرفتاری و احساس مورد سواستفاده واقع شدن و...

توصیه می کنم در دوره شناخت، دفترچه ای مثلاً با عنوان «نگرانی های من» داشته باشید و هر موردی که شما را به فکر واداشت، یادداشت کنید و در مشاوره پیش از ازدواج برای حصول اطمینان، آن را با مشاور خود مطرح کنید.برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید.

آیا این خبر مفید بود؟