به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، ماده ۱۶ قانون مبارزه با مواد مخدر در سال 1383 مطرح شد اما از سال 1389 در دستور کار قرار گرفت که بنا شد مراکزی برای ترک اعتیاد اجباری به وجود بیایند تا بر اساس این ماده معتادان متجاهر به این مراکز برده می شوند.

با گذشت بیش از 10 سال از این طرح، هنوز در سطح شهر شاهد معتادان متجاهر هستیم که به گفته بعضی از مسئولان این افراد به مراکز ماده 16 برده می‌شوند اما بعد از رهایی دوباره به خیابان ها برمی‌گردند که می‌توان از آن نتیجه گرفت که اقدامات روانشناختی خوبی بر روی این افراد اتفاق نمی‌افتد چرا که اقدامات روانشناختی باعث ماندگاری بیشتر درمان بعد از ترک می‌شود. به طوری که اگر کار تیمی انجام شود و خانواده معتادان نیز مشارکت کنند حتماً در بازپروری و باز اجتماعی کردن معتادان به نتایج خوبی خواهیم رسید.

البته قوانین مراکز ماده 16 مربوط به سال 89 بود چرا که در آن زمان تمرکز بر مواد مخدر سنتی بر پایه تریاک بوده است اما چند سال قبل با ورود مواد صنعتی و تغییر ذائقه‌ها از مواد سنتی به سمت مواد جدید و روان گردان‌ها، اصلاحیه ای بر روی این قانون صورت گرفت تا ساز و کارهای خاصی را برای مقابله با آنها ایجاد کنند.

علی بزم آمون -جامعه شناس در خصوص  ماده 16 چنین به رکنا توضیح داد : یکی از بحث هایی که وجود دارد، معتادانی هستند که در سطح شهر در بین گاردریل ها، شمشادها زیر پل ها و جاهایی که دور از دسترس هستند، زندگی می‌کنند. به این افراد معتادان متجاهر می‌گویند که بر اساس ماده 16 قرار شده است. این افراد را از سطح شهر جمع آوری کرده و آنها را ترک بدهند. بودجه ای در نظر گرفته شده و مراکزی برای این افراد آماده شده است.

وی با گفتن از اینکه این مراکز از حمایت مردمی نیز برخوردار می‌شوند و بر اساس اصول قوانین بین المللی و رافت اسلامی اداره می‌شوند افزود :  هر فرد 3 الی 6 ماه در این کمپ ها می‌ماند و بعد از 3 ماه به شرط اینکه یک نفر از اعضای خانواده آنها را پشتیبانی کند می‌توانند از آنجا بیرون بیایند.

بزم آمون در پاسخ به این سوال که چه آموزش هایی به این افراد دراین کمپ های درمانی داده می شود که پس از خروج دوباره به سمت اعتیاد کشیده نشوند  گفت: مناطقی مثل شوش و هرندی مراکز اصلی تجمع این افراد است که بعد از جمع آوری و انتقال به مراکز درمانی  در دو بعد بر روی این افراد کار می‌شود که یکی از آنها روحی و روانی است و دیگری آموزش شغل است. سرهنگ بخشنده رییس اداره مبارزه با مواد مخدر تهران بزرگ هستند در آنجا توسط حامیان خیاطی، آهنگری و پرورش گل و گیاه به راه انداخته اند تا این افراد آموزش ببینند. که خیلی از آنها اصلا بر نمی‌گردند چرا که فکر می‌کنند اگر بیرون بروند ممکن است دوباره آلوده شوند.

او در آخر چنین گفت : طبق قوانین اگر فردی 3 الی 6 ماه در این مراکز ماند و بعد از رفتن از مراکز، برگشت داشته باشند او را به زندان فشافویه منتقل می‌کنند که نزدیک 15 درصد از این افراد باز می‌گردند. اما باز آمار دقیقی وجود ندارد چرا که خیلی از این افراد را اگر به مراکز دیگری ببرند به دلیل اینکه یک سیستم مانیتورینگ وجود ندارد نمی‌توانیم آمار دقیق آنان را مشخص کنیم.

 

برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید.

خبرنگار: علی چاهه

آیا این خبر مفید بود؟