بررسی دربی استقلال و پرسپولیس؛ مساوی در نتیجه، برنده در عملکرد
دربی 107 با تساوی استقلال و پرسپولیس، نمره قبولی را برای دو سرمربی دربیاولی به همراه داشت و سهراب و تارتار توانستند با عملکردی قابل قبول منتقدان را پشت سر بگذارند.
همه به خوبی آگاهند که دربی چیزی بیش از یک مسابقه عادی فوتبال است. رقابتی که در آن تجربه نقش تعیین کننده ای دارد و نتیجه آن می تواند سرنوشت مربی، بازیکن یا حتی مدیر باشگاه را تغییر دهد. مربیان بسیاری با سابقه درخشان به دلیل ترس از باختن در دربی، از برد چشم پوشی کرده و ترجیح داده اند با دفاعی ترین شکل ممکن یک تساوی سرد و بی روح بدون گل رقم بزنند.
چالش مربیان تازه کار در دربی
حالا تصور کنید دو مربی که برای نخستین بار از روی نیمکت، این مسابقه حساس را تجربه می کنند، با انتقاداتی سنگین از جانب مخالفان روبه رو باشند. منتقدانی که شکست آن ها در دربی را بهانه ای برای زیر سؤال بردن توانایی هایشان و درخواست تغییرات در کادر فنی می کنند. اما مهدی تارتار و سهراب بختیاری زاده از این فشارها نهراسیدند و با همان شیوه هجومی که در بازی های پیشین داشتند، وارد میدان شدند. همین جسارت آن ها، نخستین دلیل برای دادن نمره قبولی به این دو مربی در دربی اخیر است.
بازیکنان سابق دفاعی و تحول در سبک بازی
هر دو مربی زمانی بازیکنانی بودند که در پست های دفاعی ایفای نقش می کردند. به همین دلیل نیز بسیاری بر این باور بودند که سبک دفاعی آن ها مناسب تیم های بزرگ با فلسفه هجومی نیست. سهراب بختیاری زاده که پیش از این دو بار به طور موقت هدایت استقلال را برای یک فصل لیگ تجربه کرده بود، هیچ گاه فرصت کافی برای اثبات توانایی های خود نیافت. پس از بسته بودن پنجره نقل و انتقالات استقلال و عدم توانایی در جذب مربی خارجی، سهراب در لیگ بیست و ششم به عنوان سرمربی ثابت ادامه داد.
مهدی تارتار نیز اگرچه مربی با تجربه ای بود و هدایت چندین تیم لیگ برتری را برعهده داشته، بارها با اتهاماتی همچون گرایش به سبک دفاعی مواجه شد. همین اتهامات همواره مانعی بر سر راه رسیدن او به نیمکت پرسپولیس بودند. اما پس از ناکامی اوسمار در فصل گذشته و شکست های تلخ، تارتار با جنجال های فراوان مسئولیت هدایت تیم پرسپولیس را برعهده گرفت.
تحول در سبک بازی دو تیم
با آغاز فصل جدید، هر دو مربی فوتبالی متفاوت و جذاب ارائه دادند، درست همان سبک بازی که هواداران استقلال و پرسپولیس مدت ها در انتظارش بودند. بازی با دو مهاجم و حمله از ابتدای مسابقه تا پایان، نشان دهنده تغییر عمده ای در فلسفه بازی تیم ها بود. اگرچه هر دو تیم در بازی های پیش از دربی یک شکست به دلیل محتاطانه عمل کردن تجربه کردند، اما خوشبختانه این اشتباه در دربی تکرار نشد.
دربی اخیر با نتیجه تساوی ۱-۱ به پایان رسید، اما به هیچ وجه یک مسابقه کسل کننده نبود. این بازی با میل به حمله و خلق موقعیت های فراوان، نشان داد که دو تیم از سبک دفاعی فاصله گرفته و سرمربیان آن ها جسارت حمله را در بازیکنان خود تقویت کرده اند. هرچند ضعف های دفاعی قابل مشاهده بود، اما تلاش ها برای خلق موقعیت های گلزنی بر جذابیت بازی افزوده بود.
نمایش قوی، اولویت دو مربی
یکی از دلایل اصلی موفقیت دو سرمربی در این رقابت، توجه آن ها به ارائه یک نمایش قدرتمند به جای تمرکز صرف بر نتیجه بود. در طول سال ها دیده ایم که هواداران پرسپولیس و استقلال با وجود شکست تیمشان در برخی بازی ها، وقتی از تلاش و نمایش بازیکنان راضی بوده اند، به تشویق تیم پرداخته اند. انگیزه حمله از دقیقه اول تا آخر، همان چیزی است که هواداران از این دو تیم بزرگ انتظار دارند.
اگرچه هر هوادار دوست دارد دربی با پیروزی تیمش همراه باشد، اما پیروزی با شانس و دفاع اتوبوسی هیچ لذتی ندارد. در این مسابقه، تارتار و بختیاری زاده به اصول باشگاهی خود وفادار ماندند و بدون تمرکز بر دفاع، برای خلق موقعیت و گل زنی تلاش کردند. هرچند نتیجه به تساوی رسید، اما نمایشی که ارائه دادند باعث شد نمره قبولی دریافت کنند.
بیشتر بخوانید: نگاهی به تعویض های دو مربی؛ سهراب راضی بود تارتار ناراضی!
-
فیلم/ روایتی شنیده نشده از جلسه محرمانه درباره «پایتخت» / گفتند :«فصل بعد را بسازید، خودمان را آتش می زنیم!»
ارسال نظر