فیلم/ شوت سال تور دروازه لیورپول را پاره کرد/ گل برنده پوشکاش زده شد؟

به گزارش رکنا، نبرد فولام و لیورپول تا آخرین نفس ها داشت با برتری لیورپول به پایان می رسید، اما فوتبال، مخصوصاً در شب های دیوانه وار لندن، همیشه یک برگ پنهان در آستین دارد. نمی دانیم چرا ولی از دقایقی قبل چیزی در هوای کریون کاتیج بود که می شد حدس زد این بازی قرار است جنون آمیز بشود.

در عرض فقط چند دقیقه، غرب لندن صحنه جنونی شد که از دل یأس آغاز و به انفجار خالص تبدیل شد. ابتدا گل دقیقه ۹۴ کودی گاکپو، لیورپول را در آستانه یک برد دیرهنگام قرار داد، اما داستان این بازی عجیب هنوز جمله پایانی اش نوشته نشدهب ود. جمله آخر را مردی نوشت که کمتر کسی انتظارش را داشت؛ هریسون رید.

شروع جنون: خاکپو گل زد و پیراهن درآورد

وقتی خاکپو توپ را به تور چسباند، نیمکت لیورپول نفس راحتی کشید. شادی کوتاه بود، اما واقعی. کافی بود به قیافه اشلوت و بازیکنانش نگاه کنید تا متوجه بشوید که آنها برد را در جیب شان می دانند. همه چیز تمام شده به نظر می رسید؛ بازی ای که با احتیاط و کشمکش جلو رفته بود، قرار بود برای قرمزها شیرین تمام شود، خیلی شیرین. اما فوتبال انگلیس، به تیمی که خیال کند کار تمام است، رحم نمی کند.

ثانیه ها با سرعت سپری می شد و فولام آخرین توانش را جمع کرده بود. ورزشگاه کریون کاتیج در سکوتی عجیب فرو رفته بود؛ سکوتی که بیشتر شبیه آرامش پیش از طوفان بود. با اینکه هواداران فولام نمی خواستند به خودشان بقبولانند که معجزه ای در راه است اما چیزی در هوا بود که ته قلب شان آنها را به یک حس عجیب و غریب امیدوار می کرد.

گل باونکردنی، مستحق توصیف شاعرانه

دقیقه ۹۷، توپ بعد از یک رفت وبرگشت کوتاه، روی خط محوطه جریمه به هریسون رید رسید. بازیکنی که تازه به زمین آمده بود، هافبکی که نامش معمولاً در تیترها دیده نمی شد و آخرین گلش برای فولام به سال ها قبل برمی گشت.

رید مکث نکرد. نه نگاه اضافه ای، نه تردیدی. فقط یک تصمیم غریزی، ناب و خالص. پای راست رید تاب خورد و توپ، مثل تیری که از چله کمان رها شده، از پای راست او جدا شد و به حرکت درآمد. اشتباه نکنید، این توصیفات زیادی شاعرانه نیست؛ کافی است فیلم این گل را تماشا کنید. توپ با سرعتی غیرقابل باور مسیرش را باز کرد، فضای ورزشگاه را شکافت و دقیقاً به جایی نشست که دروازه بان ها از آن متنفرند.

آلیسون می دانست این شوت را نمی شود مهار کرد

آلیسون بکر چند لحظه بعد فهمید که اوضاع خوب نیست. او شیرجه رفت و دستش را بالا برد. حداکثر کاری که یک گلر در کلاس جهانی در چنین صحنه ای می تواند انجام بدهد. ولی زبان بدن آلیسون نشان می داد گویی می داند بعضی ضربه ها برای مهار شدن ساخته نشده اند و این یکی از آن ضربه ها است. توپ به گوشه بالای دروازه چسبید و ورزشگاه منفجر شد.

این شوت استثنانیی رید به ما یادآوری کرد فوتبال می تواند بی رحمانه زیبا باشد. ضربه ای که غرور لیورپول را در واپسین لحظات در هم شکست و فولام را از دل شکست بیرون کشید. هنوز چند دقیقه از بازی گذشته ولی خیلی ها در گوشه و کنار دنیا معتقدند ضربه رید بدون شک باید برنده جایزه گل فصل بشود. حتی پوشکاش.

رید بعد از گل، به سمت سکوها دوید؛ چهره اش ترکیبی از ناباوری و شعف بود. شاید خودش هم هنوز باور نکرده بود چه کرده است.

این تساوی، نه فولام را در جدول تکان داد و نه لیورپول را راضی کرد، اما یک چیز قطعی شد: نام هریسون رید، برای همیشه در حافظه کریون کاتیج حک شد. یک هافبک کم سروصدا، با شلیکی شاعرانه، فوتبال را برای همه فوتبال دوستان عزیزتر کرد.