ناگفته های تلخ بازیگر زن ایرانی از دام شیطانی یک شبکه ماهواره ای در ترکیه ! + تحلیل مریم سامانی روانشناس بالینی

این ماجرای واقعی در سال 95 بازگویی شده است : 

وقتی به استانبول آمدم نمی دانستم  چه نقشه هایی برای من کشیده اند و مرا به منجلاب فساد خواهند کشید..  از طرف من به تمام هنر پیشه ها و بازیگران هموطنم به خصوص خانم های هنر پیشه بگویید که فریب این دو فرد کثیف و پست را نخورند و گرنه به سرنوشت تلخ و شوم من دچار می شوند .

این جمله بخشی از درد گویه های یک هنر پیشه زن ایرانی است که دعوت به همکاری با یکی از شبکه های ماهواره ای را پذیرفت و برای ایفای نقش به ترکیه رفت.
ماجرا زمانی فاش شد که یکی از دوستان قدیمی این زن بازیگر برای گردش و استراحت به آنتالیا رفت و چون می دانست که دوست بازیگرش در همان شهر اقامت دارد در جست و جوی او برآمد. دیدار دوباره این دو دوست بسیار تلخ بود .
بازیگر زن ایرانی با چشمانی اشکبار قصه ی پر غصه ی خود را تعریف کرد و راز دلش رابه دوستش گفت: این خانم ایرانی که به درخواست بازیگرسابق سینما و تلویزیون نزد خبرنگار رکنا آمده بود تا ماجرای اندوه بار دوستش را شرح دهد، گفت: وقتی دوستم به ترکیه رفت همه ما تعجب کردیم چون در ایران مشکلی نداشت اما خودش دلش می خواست که در شبکه ماهواره ای مشغول کار شود و فکر می کرد می تواند خیلی مشهور شود.
این خانم در ادامه گفت: دوست من وقتی به استانبول رفت ابتدا استقبال خوبی از او شد اما کم کم درخواست های عجیب و زشت مالک شبکه ماهواره ای از او بیشتر و شدید تر شد. در یک مهمانی خصوصی پس از آن که به دوست من مقدار زیادی مشروب الکلی داده بودند و او را مست کرده بودند عکس و فیلم های زننده ای از او گرفتند که بعد از آن هر بار دوستم در برابر درخواست های زشت این خواهر و برادر بی وجدان مقاومت می کرد، او را به انتشار عکس ها و فیلم هایش در شبکه های اجتماعی و سایت های غیراخلاقی تهدید می کردند. به همین علت دوست من مجبور بود تن به تقاضاهای پلید آنان بدهد.
به گفته این زن مالکان این شبکه ماهواره ای دچار انحراف شدید اخلاقی هستند.
این بازیگر ایرانی در پرسش به دوستش که چرا به کشور و وطن خودت بازنمی گردی گفته: من در این منجلاب غرق شده ام آنها مرا به مواد رونگردان معتاد کرده اند و تهدید کرده اند که اگر تسلیم درخواستهای کثیفشان نشوم کاری خواهند کرد که تا ابد در زندان بپوسم .
این زن ضمن آن که قول داد خاطرات دوستش را به طور کامل در اختیار خبرنگار رکنا بگذارد گفت: از قول دوستم می گویم از تمام هنرپیشگان و کسانی که می خواهند جذب این شبکه شوند می خواهم با دقت و بررسی بیشتری دست به این کار بزنند چون اگر ماهیت پلید مالک این شبکه ماهواره ای را به درستی بشناسند هرگز فریب ظاهر پر رنگ و لعاب تبلیغات آنها را نخواهند خورد.

سایت تخصصی روانشناسی خط سلامت با بررسی این ماجرا نوشت : اثرات آزار جنسی می‌تواند هم شامل آسیب فیزیکی اولیه و هم آسیب روانی عمیق باشد. اگرچه در برخی مواقع قربانیان، جراحات و مشکلات مربوط به سلامت ناحیه تناسلی خود را پس از آزار جنسی گزارش می‌کنند، تعرض همیشه شامل مشکلات و آسیب‌های فیزیکی نمی‌شود. شایع‌ترین و پایدارترین اثرات آزار جنسی، شامل نگرانی‌های مربوط به سلامت روان و کاهش اعتماد اجتماعی است.

آسیب‌های جسمی و روانی

پس از این اتفاقات ناگوار بازماندگان ممکن است با احساسات و تجربیات بسیار سخت و دردناکی روبرو شوند. هر بازمانده به وقایع آسیب زا به روش خود پاسخ می دهد. اثرات تروما می تواند کوتاه مدت باشد یا پس از آزار طولانی مدت ادامه یابد.

دکتر مریم سامانی - استاد دانشگاه و روانشناس بالینی - در این مورد افزود: در حالی که این صفحه اثراتی را که بازماندگان اغلب تجربه می کنند توصیف می کند، جامع نیست. اگر واکنش‌های یک بازمانده با پاسخ‌های رایج مطابقت نداشته باشد - مانند عدم آسیب جسمی - به این معنی نیست که آنچه اتفاق افتاده سوء استفاده نبوده است. هیچ کس در روند درمان خود تنها نیست. منابعی برای کمک به مسیر ترمیمی برای شفا وجود دارد.

عوارض جسمی رایج آزار جنسی چیست؟

کبودی

خونریزی 

مشکل در راه رفتن

درد

استخوان های شکسته یا دررفته

عفونت ها و بیماری های مقاربتی

بارداری

عوارض روانی 

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، از جمله فلاش بک، کابوس، اضطراب شدید و افکار غیر قابل کنترل

دکتر مریم سامانی - استاد دانشگاه و روانشناس بالینی - ادامه داد : افسردگی، از جمله غم و اندوه طولانی مدت، احساس ناامیدی، گریه های بی دلیل، کاهش یا افزایش وزن، از دست دادن انرژی یا علاقه به فعالیت هایی که قبلا از آنها لذت می بردید.

گسستگی، از جمله عدم تمرکز بر کار یا تکالیف مدرسه، و همچنین عدم حضور در موقعیت های روزمره

اثرات روان‌شناختی

وی در مورد عوارض عاطفی اینگونه اتفاقات ناگوار گفت:

تغییر در اعتماد به دیگران

عصبانیت و سرزنش

شوکه شدن

بی حسی

از دست دادن کنترل

سرگردانی

درماندگی

احساس آسیب پذیری

ترس

خود سرزنش گری و احساس گناه برای اجازه دادن به جنایت

احساس اینکه این واکنش ها نشانه ضعف است

وی در پاسخ به این سوال که بعد از تعرض، فرد چه چیز دیگری را می تواند تجربه کند، گفت: یک بازمانده ممکن است دیدگاهی منفی داشته باشد و احساس کند "آسیب دیده" یا ارزش یک زندگی بهتر را ندارد. سوء مصرف مواد مخدر یا الکل نیز ممکن است به عنوان راهی برای مقابله با احساسات طاقت فرسا تبدیل شود. زنان همچنین ممکن است در چرخه قاعدگی و باروری خود مشکل داشته باشند . علاوه بر این ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

خستگی مزمن

تنگی نفس

تنش عضلانی

لرزش غیر ارادی

تغییر در الگوهای غذا خوردن و خواب

اختلال عملکرد جنسی.

اختلال استرس پس از سانحه

دکتر مریم سامانی - استاد دانشگاه و روانشناس بالینی - گفت: فردی که مورد تعرض قرار گرفته است معمولاً بلافاصله پس از آن سطوح بالایی از ناراحتی را تجربه می کند. آسیب ناشی از حمله می تواند منجر به ترس، عصبانیت، احساس گناه ، اضطراب و غم شود. انگ مرتبط با تجاوز جنسی ممکن است برای برخی افراد باعث خجالت یا شرم شود.

علاوه بر این، قربانیان، احتمال بروز علائم اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) را افزایش می‌دهند.

وی افزود: ممکن است احساس کنند که همیشه در خطر هستند یا نیاز دارند همیشه مراقب باشند و ممکن است به دیگران اعتماد نداشته باشند.

قربانیان می توانند انجماد، اجتناب، هوشیاری بیش از حد، و فلاش بک یا افکار مزاحم و همچنین علائم دیگر را در نتیجه تعرض تجربه کنند.

چنین علائمی می تواند ماه ها یا حتی سال ها بدون درمان ادامه یابد. این مقاله به این موضوع می پردازد که چگونه تعرض می تواند منجر به افزایش خطر PTSD شود. همچنین علائمی را که افراد ممکن است تجربه کنند و کارهایی که می توانند برای دریافت کمک انجام دهند را پوشش می دهد.

 PTSD 

برای قربانیان معمول است که مجموعه ای از علائم را بلافاصله پس از اتفاق ناگوار تجربه کنند، از جمله فلاش بک های واضح، کابوس، اجتناب، احساس بی حسی، گناه یا افسرده، و به راحتی مبهوت، پرش یا تحریک پذیر می شوند.

قربانیان ممکن است علائم شدید و مزمن PTSD را تجربه کنند ، مانند:

بدن درد

خستگی

فلاش بک ها

سردرد

بیخوابی

کابوس ها

تجربه قربانیان از PTSD ممکن است شامل موارد زیر باشد:

اجتناب ، مانند اجتناب از افکار یا احساسات رویداد آسیب زا ( اجتناب عاطفی )؛ دور ماندن از یادآوری آسیب‌هایی مانند افراد، مکان‌ها، اشیاء یا موقعیت‌ها. و مقاومت در برابر گفتگو در مورد آنچه اتفاق افتاده است.

علائم مزاحم ، مانند خاطرات مکرر و ناخواسته از رویداد، کابوس های مکرر، و فلاش بک.

افزایش برانگیختگی مانند مشکل در به خواب رفتن یا ماندن در خواب، به راحتی مبهوت شدن یا ترسیدن، مشکل در تمرکز، و هوشیاری بیش از حد نسبت به اطراف، و تهدیدات احتمالی برای ایمنی.

تغییرات در افکار و احساسات مانند باورهای مستمر و تحریف شده در مورد خود یا دیگران؛ احساس مکرر ترس، وحشت، خشم، گناه، شرم یا ناامیدی؛ از دست دادن علاقه به فعالیت های زمانی لذت بخش؛ احساس جدایی از دیگران یا تلاش برای حفظ روابط نزدیک؛ و مشکل در تجربه احساسات مثبت مانند شادی یا رضایت.

در حالی که برخی از این علائم می‌توانند بخشی طبیعی از روند بهبودی در روزها و هفته‌های پس از حمله باشند، علائم پایداری که بر کیفیت زندگی و توانایی فرد برای عملکرد طبیعی تأثیر می‌گذارد ممکن است نشان دهنده ایجاد PTSD باشد.

سندرم ترومای 

دکتر مریم سامانی - استاد دانشگاه و روانشناس بالینی - در مورد سندرم تروما گفت: سندرم تروما  مجموعه‌ای از نشانه‌ها، علائم و واکنش‌های روانی و فیزیکی است که برای اکثر قربانیان بلافاصله پس از تعرض رایج است، اما می‌تواند ماه‌ ها یا سال‌ها پس از آن نیز رخ دهد. 

قرباینان در معرض خطر بالای ابتلا به اختلالات مصرف مواد ، افسردگی اساسی ، اختلال اضطراب فراگیر و اختلال وسواس فکری-اجباری هستند . 

مراحل سندرم ترومای تعرض چیست؟

سه مرحله یا فاز سندرم ترومای تعرض وجود دارد:

فاز حاد یا فوری : این مرحله زمانی اتفاق می‌افتد که شما در حال تجربه تروما هستید و مدت کوتاهی پس از آن زمانی که سعی می‌کنید بفهمید چه اتفاقی دارد می‌افتد. این مرحله می تواند احساس کند که در یک مه روحی و جسمی هستید. افراد در این مرحله اغلب احساس می‌کنند که بر احساسات غلبه می‌کنند، نمی‌توانند ببینند چه چیزی در آینده رخ می‌دهد یا برای تکمیل برنامه‌های روزمره خود قدرت جمع‌آوری می‌کنند. اضطراب، نوسانات خلقی و سردرگمی از علائم شایع هستند.

مرحله زیرزمینی : این مرحله زمانی اتفاق می‌افتد که شما سعی می‌کنید از آسیب خود عبور کنید تا به زندگی خود بازگردید. افراد در این مرحله ممکن است سعی کنند حافظه را مسدود کنند، از تصدیق آن امتناع کنند یا شدت آن را کمرنگ کنند. این مرحله می تواند از ماه ها تا سال ها ادامه یابد.

سازمان‌دهی مجدد یا مرحله حل : این مرحله زمانی اتفاق می‌افتد که شما آسیب خود را تشخیص می‌دهید و اقداماتی را برای سازگاری انجام می‌دهید. در این مرحله از یک قربانی به یک بازمانده تبدیل می شوید. ممکن است لازم باشد با آسیب‌های روحی خود روبرو شوید و با محرک‌ها مقابله کنید، که می‌تواند بسیار طاقت‌فرسا و استرس‌زا باشد. اما شما یاد می گیرید که چگونه این آسیب را مدیریت کنید و با آن کنار بیایید.

هر مرحله علائم خاص خود را دارد و می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. پیشرفت شما احتمالاً در هر مرحله خطی نیست - حتی می توانید مراحل را تکرار کنید. به یاد داشته باشید، روش خاصی وجود ندارد که شما باید به تروما احساس یا واکنش نشان دهید. محققان پس از مشاهده تجربیات مشابه افراد، این مراحل را نامگذاری و طبقه بندی کردند.

علائم سندرم ترومای تعرض چیست؟

علائم سندرم ترومای ممکن است شامل موارد زیر باشد:

اضطراب .

سردرگمی یا سرگردانی.

افسردگی .

مشکل در تمرکز.

فلاش بک ها.

نوسانات خلقی .

کابوس و مشکل در خواب .

ممکن است این علائم و یا علائم دیگر را در هر مرحله ای تجربه کنید (این لیست جامعی نیست). این علائم می تواند بر توانایی شما برای عملکرد در زندگی روزمره تأثیر بگذارد. همه علائم مشابهی را تجربه نمی کنند.

همچنین احساس ناخوشی جسمانی پس از یک تجربه آسیب زا از جمله:

درد مزمن .

سرگیجه یا غش .

مشکلات گوارشی.

سردرد .

از دست دادن اشتها .

سفتی عضلات .

اختلال عملکرد جنسی .

سندرم ترومای تجاوز جنسی چه احساسی دارد؟

هنگامی که در حال پردازش تروما هستید، احتمالاً چندین احساس قوی مانند:

خشم.

تنزل.

ناباوری

ترس.

احساس گناه

ناامیدی.

حقارت.

غمگینی.

شرمنده

شوکه شدن.

بی ارزشی

این احساسات می تواند طاقت فرسا باشد. احساسات می توانند بدون اطلاع قبلی (به طور ناگهانی اتفاق بیفتند). این احساسات یک شبه از بین نمی روند و ممکن است تا آخر عمر آنها را تجربه کنید. برخی از این احساسات ممکن است در ابتدا جستجوی درمان را سخت کنند. حتی اگر احساسات شما واقعی هستند، اجازه ندهید که شما را از کمک یا مراقبت پزشکی بازدارند.

از بیرون، ممکن است برای دوستان و عزیزان درک آنچه در حال گذراندن آن هستید دشوار باشد. آنها ممکن است فقط احساسات شما را ببینند و به آنها واکنش نشان دهند. روابط بین فردی شما ممکن است پس از ضربه آسیب ببیند. این ممکن است به این دلیل اتفاق بیفتد که ممکن است نخواهید یک تجربه آسیب زا را دوباره تجربه کنید تا آن را برای کسی توضیح دهید. تجربیات شما متعلق به خودتان است و نباید اطلاعات شخصی خود را با دیگران به اشتراک بگذارید مگر اینکه احساس راحتی کنید.

هنگامی که با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی یا متخصص سلامت روان کار می کنید، زمانی که آماده باشید به تجربیات گذشته نزدیک خواهید شد، اما منتظر نمانید تا به دنبال مراقبت باشید.