شب بخیر! چشم از چراغ‌ های دور شهر بردار!

رکنا: از بلندی که به شهری نگاه می‌ کنی، پنجرهها نقطه‌ هایی نورانی‌ اند. نمی‌ دانی پشت هرکدام چه می‌ گذرد؛ شاید خانواده‌ ای شام می‌ خورند، کسی کتاب می‌ خواند یا فردی بعد از روزی طولانی سرش را روی بالش گذاشته است. از دور، همه‌ چیز آرام به نظر می‌ رسد، اما پشت هر چراغ داستانی جداگانه جریان دارد.

گاهی ما زندگی خودمان را از نزدیک و زندگی دیگران را از دور می‌ بینیم. از نزدیک، نگرانی‌ ها و اشتباههایمان را می‌ شناسیم؛ از دور، فقط عکس‌ ها و لحظه‌ های مرتب دیگران را می‌ بینیم. این تفاوت می‌تواند باعث شود خیال کنیم همه جز ما مسیرشان را پیدا کرده‌ اند اما پشت پنجره‌ های روشن، آدمها هم با تردیدها و روزهای سختشان زندگی می‌ کنند.

اگر امروز خودت را با دیگری مقایسه کردی، یادت بیاور که تو از تمام قصه‌ او خبر نداری. شاید او هم بخشی از زندگی‌ اش را با کسی مقایسه می‌ کند که نمی‌ شناسد. هر آدمی مسیر، شرایط و زمان خودش را دارد. نور پنجره‌ دیگری چیزی از ارزش چراغ تو کم نمی‌ کند.

امشب لازم نیست ثابت کنی از همه جلوتر هستی. می‌ توانی فقط به راهی که طی کرده‌ ای نگاه کنی و ببینی اکنون چه چیزی برایت اهمیت دارد. شاید پاسخ ساده باشد: آرامش، رابطه‌ ای امن، فرصتی برای آموختن یا روزی معمولی که در آن کمتر به خودت سخت بگیری.

چراغ اتاق را کم کن و بگذار شهر دوردست در آرامش شب گم شود.

شب بخیر؛ مسیر تو لازم نیست شبیه مسیر هیچ پنجره‌ دیگری باشد.