فیلم ناگفته ها از حمله به ناو دنا در گفتگو با ملوان شجاع
رکنا: یکی از ملوانان ناو دنا، جزئیات حملهای را روایت میکند که به گفته او در جریان یک مأموریت صلح و دوستی در آبهای بینالمللی اقیانوس هند و بدون هیچگونه اخطار قبلی رخ داده است،روایتی از ایستادگی 104 ملوان که به گفته او تا آخر پای دنا ماندند.
به گزارش رکنا، حامد مومنه، از ملوانان ناو دنا با روایت جزئیات حمله در جریان مأموریت رزمایش صلح و دوستی میلان 2026، از هدف قرار گرفتن این ناو در آبهای بینالمللی و ایستادگی کامل خدمه تا آخرین لحظات سخن گفت.
حامد مومنه، ملوان ناو دنا، در روایت خود از این حادثه میگوید: ما برای شرکت در رزمایش صلح و دوستی میلان 2026 اعزام شده بودیم. خدا را شکر در تمام مراحل رزمایش، ناو دنا عملکرد موفقی داشت، قهرمان شد و حتی پرچمدار بود. در مسیر بازگشت به سمت وطن، در آبهای بینالمللی اقیانوس هند، حوالی ساعت 3 تا 3:30 بامداد، آماده میشدیم برای سحری، چون ماه رمضان بود و همه بچهها روزه بودند.
او ادامه میدهد:در همان لحظه، بهطور ناگهانی و متأسفانه ناجوانمردانه مورد حمله قرار گرفتیم. جایی که نه میدان جنگ بود، نه آبهای ایران. این اقدام کاملاً خلاف قوانین دریانوردی و حقوق بینالملل بود. بدون هیچگونه اخطار قبلی، توسط زیردریایی هدف قرار گرفتیم.
مومنه درباره لحظه اصابت میگوید:اژدر اول که شلیک شد، همه داخل ناو بودیم. خدا را شکر در همان لحظه شهیدی ندادیم. هر 104 نفر حضور داشتند و همه تا آخر ایستادند. حتی یک نفر داخل آب نرفت. هدف حمله کاملاً مشخص بود؛ قصدشان کشتن همه بچهها بود.
او با تأکید بر روحیه خدمه افزود:اگر اخطار هم میدادند، (که ندادند!) به خدا قسم حتی یک نفر از ما ناو را ترک نمیکرد. ما بیغیرت نبودیم که خاکمان را رها کنیم. دنا برای ما خاک ایران بود. همه ایستادیم و ناو هم ایستاده به زیر آب رفت، ما هم ایستاده ماندیم پای آن.
این ملوان درباره لحظات پس از حادثه میگوید:حدود ساعت 11 بود که در اقیانوس شنا کردیم تا به شناورهای سریلانکایی رسیدیم. بعد از آن، نیروی دریایی سریلانکا وارد عمل شد و ما را به بیمارستان منتقل کردند. مدتی آنجا تحت درمان بودیم.
او به وضعیت یکی از مجروحان اشاره میکند:یکی از بچهها آسیب شدیدی از ناحیه کمر دیده بود، بهطوری که فقط باید دراز میکشید. اما روز دوم بلند شد و گفت میخواهم ایستاده نماز بخوانم. به او گفتیم نمیشود، خطرناک است. اما گفت: میخواهم سرپا نماز بخوانم تا آنها فکر نکنند ما زخمی هستیم، فکر نکنند شکست خوردهایم.” با همان وضعیت ایستاد و نماز خواند. حتی پزشکان هم تعجب کرده بودند.
مومنه ادامه میدهد:ما به او گفتیم ما ایرانی هستیم؛ ایرانی همیشه ایستاده است. واقعاً برای آنها عجیب بود. از این روحیه متعجب شده بودند.
او با اشاره به سختیهای این حادثه گفت:واقعاً شرایط سختی بود. هم دوری از خانواده، هم خود حادثه و هم غمهای دیگری که داشتیم. اما ایران کاملاً پیگیر بود. وزارت خارجه، نیروهای مسلح، فرماندهان ارتش و نیروی دریایی، همه درگیر بودند و حمایت کردند.
این ملوان درباره بازگشت به کشور میگوید:در نهایت، هواپیمای ایرانی به سریلانکا آمد و با اقتدار ما را به کشور بازگرداند. خدا را شکر به ایران رسیدیم و حتی توفیق زیارت امام رضا (ع) هم نصیبمان شد.
او در پایان با اشاره به روحیه خدمه ناو دنا تأکید میکند:بچههای دنا واقعاً مردانه ایستادند. این شعار نیست، باید میدیدید. حال و هوای آنجا واقعاً عاشورایی بود. انشاءالله خدا به خانوادهها صبر بدهد. ما هم همیشه در خدمتشان هستیم.
ارسال نظر