حمله به مانچینی در ایتالیا

کسب عنوان قهرمانی در جام ملت‌های اروپا و تمرکز بر بازیکنان جوان از ویژگی‌های برجسته دوره نخست مربیگری مانچینی محسوب می‌شد؛ اما حالا با سه غیبت پیاپی ایتالیا در جام جهانی، این سرمربی در مرحله جدیدی از مأموریتش با چالش‌های بزرگی روبه‌رو خواهد بود.

پس از گمانه‌زنی‌های فراوان و نام‌هایی همچون کارلو آنچلوتی، پپ گواردیولا و آندره‌آ پیرلو، بالاخره تصمیم به انتخاب روبرتو مانچینی برای هدایت تیم ملی ایتالیا گرفته شد؛ تا این سرمربی در تلاش برای احیای فوتبال کشوری که دچار یک سقوط ویرانگر شده، وارد شود. این یک پروژه بلندمدت است و نگاهی به عملکرد مانچینی در دوره اول نشان می‌دهد که روحیه تمرکز بر بازیکنان جوان، همچنان استراتژی اصلی او باقی خواهد ماند.

قهرمان موفق، اما نه بی‌نقص

دوران نخست حضور مانچینی در تیم ملی ایتالیا، شامل لحظات تلخ و شیرین بود. بدون شک نقطه اوج این دوره، سال ۲۰۲۱ بود که تیم تحت هدایت او با یک فوتبال جذاب و هجومی توانست جام ملت‌های اروپا را به دست آورد و انگلیس را در ورزشگاه ومبلی شکست دهد. این موفقیت پس از بحران عدم راه‌یابی ایتالیا به جام جهانی ۲۰۱۸، جانی تازه به فوتبال این کشور بخشید.

در این دوره، تیم ملی ایتالیا موفق به ثبت رکورد فوق‌العاده ۳۷ بازی متوالی بدون شکست شد؛ رکوردی که تنها به تازگی توسط اسپانیا شکسته شده است. مانچینی با این دستاوردها به‌عنوان نماد بازسازی فوتبال ایتالیا شناخته می‌شد.

با این حال، همه‌چیز پس از شکست تلخ مقابل مقدونیه شمالی در مرحله پلی‌آف انتخابی جام جهانی قطر، به شکلی غیرمنتظره و دشوار فروپاشید. این شکست باعث دومین غیبت پیاپی ایتالیا در جام جهانی شد. با اینکه این نتیجه ضربه سنگینی بود، فدراسیون فوتبال ایتالیا همچنان به مانچینی اعتماد کرد و او را در رأس تیم حفظ نمود.

اما در ماه آگوست، مانچینی با ارسال ایمیلی خبر استعفای خود را اعلام کرد و فدراسیون را حیرت‌زده نمود. او ابتدا نیاز به نقش گسترده‌تر در فرآیند بازسازی تیم را علت این تصمیم عنوان کرد، اما بعدها مشخص شد که مقصد او عربستان سعودی است، جایی که قرارداد سالانه ۲۵ میلیون یورویی انتظارش را می‌کشید. بسیاری از هواداران این اقدام را خیانت تلقی کردند که به اختلافات پشت پرده مدیریتی نیز مرتبط بود.

بازگشت مانچینی پیش‌تر انتقاداتی را برانگیخته بود که نمونه‌هایی از آن توسط فابیو کاپلو مطرح شد. او در گفتگویی اظهار داشت: «بازگشت او برای من بسیار عجیب است. چطور ممکن است بدون دلیل مشخص تیم ملی را ترک کنی و جایی بروی که تنها هدف آن پول است؟ البته که توانایی‌های فنی مانچینی را زیر سوال نمی‌برم، اما تصمیمش مخرب بود.»

چالش‌های تازه و آزمون جوان‌گرایی

جیووانی مالاگو، رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا، ضمن حمایت از مانچینی اعلام کرد که این سرمربی برای استفاده از بازیکنان جوان انتخابی کاملاً منطقی است. به گفته او، تیم ملی باید بدون هراس به ارتقای استعدادهای جوان ادامه دهد.

مانچینی در دوره نخست مربیگری، بسیاری از بازیکنان جوانی را به تیم ملی دعوت کرد که هنوز در تیم‌های باشگاهی خود به میدان نرفته بودند. نمونه‌هایی از این رویکرد در دعوت نیکولو زانیولو و ساندرو تونالی دیده شد؛ بازیکنانی که قبل از حضورشان در تیم ملی، تجربه کافی در سری آ نداشتند.

چالش‌های جدید برای مانچینی با شرکت در لیگ ملت‌ها آغاز خواهد شد؛ جایی که ایتالیا در گروهی با تیم‌های قدرتمندی همچون بلژیک، ترکیه و فرانسه رقابت می‌کند. نخستین بازی در ماه سپتامبر برگزار می‌شود. در ادامه، مسابقات انتخابی یورو ۲۰۲۸ و بعدها راه‌یابی به جام جهانی ۲۰۳۰ نیز می‌تواند مانچینی را با آزمون‌های بزرگی مواجه کند.