درگذشت سرویس ابراهیم زاده؛ ناگفته هایی از زندگی و دوران فعالیت ستاره سال های دور

درگذشت سیروس ابراهیم زاده؛ ناگفته ها از ستاره سال های دور

سیروس ابراهیم زاده

شروع فعالیت هنری در تئاتر آناهیتا

ابراهیم زاده فعالیت خود را از سال ۱۳۳۴ و با همکاری زنده یاد مصطفی اسکویی در تئاتر آناهیتا آغاز کرد؛ سالنی که امروز با نام سینما گلدیس شناخته می شود. این سالن در یوسف آباد تهران به دست شاگردان استاد اسکویی ساخته شد و ابراهیم زاده نیز در دوران جوانی، در امور ساختمانی و کارگری آن مشارکت داشت.

دو سال بعد، در سال ۱۳۳۶، نخستین تجربه خود را در مقام کارگردان تئاتر پشت سر گذاشت. او همزمان تحصیلات دانشگاهی خود را ادامه داد و در رشته زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد.

ابراهیم زاده پس از آن برای ادامه تحصیل در زمینه تئاتر و موسیقی به انگلستان رفت و در مدرسه هنرهای دراماتیک و موسیقی بیرمنگام و همچنین آکادمی هنرهای نمایشی و موسیقی لندن تحصیل کرد.

او در سال ۱۳۷۱ با نمایش «پیروزی در شیکاگو» به کارگردانی داوود رشیدی در سالن اصلی تئاتر شهر روی صحنه رفت. این اثر نخستین نمایش ایرانی بود که با موسیقی زنده اجرا می شد. بابک بیات آهنگسازی آن را بر عهده داشت و علیرضا عصار یکی از نوازندگان نمایش بود. مهدی هاشمی، فریماه فرجامی و فرهاد محبت نیز در این اثر ایفای نقش کردند.

تجربه در دوبله و رادیو

سیروس ابراهیم زاده از سال ۱۳۳۸ وارد عرصه دوبله شد و در این مسیر با پرویز بهرام همکاری کرد. «لورنس عربستان» و مجموعه «ارتش سری» از جمله آثاری هستند که نام او در میان گویندگانشان دیده می شود.

او فعالیت خود در رادیو را نیز از سال ۱۳۴۶ آغاز کرد و به مدت ۱۰ سال در این رسانه حضور داشت. صدای ابراهیم زاده در نمایش های رادیویی و کتاب های صوتی برای مخاطبان شنیده شد.

ورود به سینما با «حسن کچل»

نخستین حضور سینمایی ابراهیم زاده در سال ۱۳۴۹ و با فیلم «حسن کچل» به کارگردانی علی حاتمی رقم خورد. او پس از آن در فیلم هایی همچون «صمد و قالیچه حضرت سلیمان»، «ستارخان» و «کمال الملک» بازی کرد.

در ادامه مسیر حرفه ای خود نیز در آثاری مانند «تحفه ها»، «همسر»، «چهره»، «هتل کارتن»، «مومیایی ۳»، «مسافر ری»، «شمعی در باد»، «مکس» و «عروس فراری» حضور یافت.

حضور ماندگار در تلویزیون

تلویزیون یکی دیگر از بخش های مهم کارنامه این هنرمند بود. او در مجموعه هایی مانند «اختاپوس»، «آرایشگاه زیبا»، «تنهاترین سردار»، «ولایت عشق»، «کاکتوس»، «خانه ما»، «حس سوم»، «آشپزباشی» و «ساختمان پزشکان» نقش آفرینی کرد.

حضور او در «ساختمان پزشکان» و دیگر آثار تلویزیونی سال های پایانی فعالیتش، موجب شد نسل های تازه نیز با بازی و توانایی های هنری او آشنا شوند.

فعالیت در نویسندگی و ترجمه

ابراهیم زاده تنها به بازیگری محدود نبود و در حوزه نویسندگی و ترجمه نیز فعالیت می کرد. «تیارت فرنگی»، «یک خواهش کوچک»، «پشت چراغ قرمز» و «رستوران» از جمله آثاری هستند که در کارنامه او قرار دارند.

ادبیات جایگاه ویژه ای در نگاه این هنرمند داشت. او بارها بر ضرورت شناخت ادبیات کلاسیک فارسی تاکید کرده بود و باور داشت شاعر و هنرمند معاصر برای آفرینش اثری ماندگار، نمی تواند از ریشه های زبان و ادبیات فارسی فاصله بگیرد.

او درباره آموزش هنر نیز بر این باور بود که دانشگاه به تنهایی هنرمند نمی سازد. از نگاه ابراهیم زاده، وظیفه استاد تنها انتقال دانش نیست؛ بلکه باید استعداد هنرجو را شناسایی و خلاقیت او را تقویت کند.

تقدیر از سال ها فعالیت هنری

در شهریور سال ۱۳۹۶، در مراسم نکوداشت های نوزدهمین جشن سینمای ایران از سیروس ابراهیم زاده تقدیر شد. او همچنین نشان درجه یک هنری را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرده بود.

سیروس ابراهیم زاده

مخاطبان او را با نقش ها و صداهایی در آثاری چون «حسن کچل»، «کمال الملک»، «کاکتوس» و «ساختمان پزشکان» به یاد خواهند آورد.