ردپای کشتی نوح در ترکیه؛ واقعیت یا یک خطای بزرگ زمین‌شناسی؟

در کتاب پیدایش آمده است که پس از پایان سیل، کشتی نوح روی «کوه‌های آرارات» قرار گرفت. همین عبارت باعث شد پژوهشگران و جست‌وجوگران از قرون وسطی به دنبال یافتن این مکان باشند.

برخی پژوهشگران معتقدند واژه‌ی «آرارات» در متون باستانی احتمالاً به سرزمین اورارتو اشاره داشته است؛ قلمرویی پادشاهی که هزاران سال پیش در محدوده‌ی اطراف ارمنستان امروزی قرار داشت. بعدها نام آرارات به رشته‌کوهی در شرق ترکیه که امروزه کوه آغری نامیده می‌شود، نسبت داده شد و این منطقه با داستان کشتی نوح پیوند خورد.

دوروپینار دقیقاً روی قله‌ی آرارات قرار ندارد. این منطقه تقریباً در ۲۹ کیلومتری جنوب قله‌ی اصلی آرارات بزرگ و در نزدیکی کوه تندورک قرار گرفته است.

سازند دوروپینار ساختار زمین‌شناختی طبیعی است که طول آن حدود ۱۶۴ متر تخمین زده می‌شود. شکل خاص آن باعث شده برخی تصور کنند این مکان بقایای کشتی عظیم مدفون‌شده‌ای در خاک است. از دهه‌ی ۱۹۷۰، این منطقه به یکی از مهم‌ترین نقاط مورد توجه جستجوگران کشتی نوح تبدیل شد. تصاویر هوایی از این سازه، به‌خصوص به دلیل شکل شبیه به قسمت جلویی یک کشتی، باعث افزایش شهرت آن شد.

ی از پژوهشگران به سرپرستی سنکر آتیلا، استاد باستان‌شناسی دانشگاه سیواس جمهوریت ترکیه، بررسی‌های تازه‌ای را در این منطقه آغاز کردند. آن‌ها برخلاف برخی جست‌وجوهای قدیمی، حفاری گسترده انجام نمی‌دهند و بیشتر از روش‌های غیرتهاجمی مانند تصویربرداری راداری از زیر سطح زمین، مدل‌سازی سه‌بعدی و بررسی‌های ژئوفیزیکی استفاده می‌کنند.

پژوهشگران اعلام کرده‌اند که قصد دارند مدل‌های دقیق دوبعدی و سه‌بعدی از منطقه تهیه و نتایج بررسی‌ها را در سال ۲۰۲۷ منتشر کنند. البته مشخص نیست که داده‌های جدید چه نتیجه‌ای خواهند داشت، اما شواهد موجود تاکنون نشانه‌ای از وجود کشتی باستانی در این منطقه ارائه نکرده‌اند.

بیشتر زمین‌شناسان و باستان‌شناسان متخصص، سال‌هاست که درباره‌ی ارتباط سازند دوروپینار با کشتی نوح تردید دارند. در سال ۱۹۹۶، گروهی از زمین‌شناسان دانشگاه ایالتی کالیفرنیا نورثریج پژوهشی درباره‌ی سازند منتشر کردند و توضیح دادند که شکل منطقه می‌تواند حاصل فرایندهای طبیعی مانند فرسایش مواد آتشفشانی، حرکت گل‌ولای و رانش زمین باشد.

یکی از نکات جالب این است که دیوید فاسولد، یکی از نویسندگان پژوهش، در ابتدا از ایده‌ی کشتی‌بودن سازه حمایت می‌کرد، اما پس از بررسی مستقیم منطقه در دهه‌ی ۱۹۹۰، نظر خود را تغییر داد و به این نتیجه رسید که این ادعا پایه‌ی علمی ندارد.

در علم، شباهت ظاهری یک پدیده به جسمی تاریخی کافی نیست و برای اثبات چنین ادعایی به شواهد فیزیکی قابل بررسی نیاز است./ دیده بان ایران