اقداماتی که در ایست قلبی می‌تواند جان‌بخش باشد

به گزارش رکنا ،ایست قلبی یکی از موقعیت‌های اورژانسی است که در آن هر ثانیه اهمیت دارد؛ آشنایی با اصول احیای قلبی‌ریوی و انجام سریع و صحیح اقدامات اولیه می‌تواند تا رسیدن نیروهای امدادی، نقش مهمی در حفظ جان فرد داشته باشد.

 در شرایطی که فردی ناگهان بیهوش می‌شود و پاسخ مناسبی به محرک‌ها نمی‌دهد، نخستین اقدام، حفظ آرامش و اطمینان از ایمنی محیط است. امدادگر باید پیش از نزدیک‌شدن به مصدوم، از نبود خطر برای خود و فرد حادثه‌دیده اطمینان پیدا کند و سپس ارزیابی اولیه را آغاز کند.

اول ایمنی صحنه، سپس بررسی هوشیاری

پس از اطمینان از ایمنی صحنه، سطح هوشیاری مصدوم را با تحریک کلامی و لمس ملایم بررسی کنید. اگر فرد پاسخ نمی‌دهد، باید بلافاصله با اورژانس ۱۱۵ تماس گرفته شود یا از فرد دیگری خواسته شود این کار را انجام دهد.

در ادامه، تنفس و نبض کاروتید باید به‌صورت همزمان و حداکثر طی ۱۰ ثانیه بررسی شود. اگر نبض قطعی وجود نداشته باشد یا مصدوم دچار تنفس غیرطبیعی و بریده‌بریده، موسوم به گاسپینگ، باشد، نباید در آغاز عملیات احیا تأخیر کرد.

ماساژ قلبی؛ عمق و سرعت را جدی بگیرید

برای آغاز ماساژ قلبی، مصدوم باید روی یک سطح سخت و صاف قرار گیرد. پاشنه یک دست در نیمه تحتانی استخوان جناغ قرار داده شده و دست دیگر روی آن گذاشته می‌شود؛ سپس انگشتان دست‌ها در هم قفل می‌شوند.

فشارهای قفسه سینه باید با سرعت ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه و با عمق حدود ۵ تا حداکثر ۶ سانتی‌متر انجام شود. نکته مهم این است که پس از هر فشار، قفسه سینه فرصت بازگشت کامل به وضعیت اولیه را داشته باشد و امدادگر از تکیه‌دادن مداوم بر روی قفسه سینه خودداری کند.

وقفه‌های طولانی می‌تواند کیفیت احیا را کاهش دهد

در عملیات احیا، تداوم و کیفیت ماساژ قلبی اهمیت زیادی دارد. به همین دلیل، وقفه‌های غیرضروری باید به حداقل برسند و هیچ وقفه‌ای در ماساژ نباید بیش از ۱۰ ثانیه طول بکشد.

در صورتی که بیش از یک امدادگر در صحنه حضور داشته باشد، برای جلوگیری از خستگی و افت کیفیت فشارهای قفسه سینه، امدادگران باید حدود هر دو دقیقه جای خود را با یکدیگر عوض کنند. این جابه‌جایی نیز باید با کمترین وقفه ممکن انجام شود.

نسبت ۳۰ به ۲ در احیای بزرگسالان

در احیای قلبی‌ریوی بزرگسالان، نسبت استاندارد ۳۰ فشار قفسه سینه به ۲ تنفس مصنوعی است. پس از بازکردن راه هوایی، هر تنفس باید طی حدود یک ثانیه انجام شود و تنها به اندازه‌ای باشد که باعث بالا آمدن قابل مشاهده قفسه سینه شود.

رعایت همین نکات به ظاهر ساده، از عمق و سرعت مناسب ماساژ گرفته تا کاهش وقفه‌ها و تهویه صحیح، می‌تواند کیفیت عملیات احیا را تا رسیدن نیروهای اورژانس حفظ کند.

در چنین شرایطی، مهم‌ترین اصل، اقدام سریع، حفظ آرامش و پرهیز از تأخیر در شروع احیا است. آگاهی از اصول کمک‌های اولیه و آموزش صحیح احیای قلبی‌ریوی می‌تواند مهارتی حیاتی باشد؛ مهارتی که در یک لحظه حساس، فرصت دوباره‌ای برای زندگی یک انسان ایجاد می‌کند.