نانوایی‌ های تهران در روزهای جنگ ماندند اما متضرر شدند/ افت مشتریان، نانواها را به برداشت از پس‌انداز شخصی وادار کرد

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، محمد سلیمانی با اشاره به مشکلات نانوایان در یک سال گذشته گفت: در طول جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان، چالش‌های زیادی برای صنف نانوایان به وجود آمد. یکی از مهم‌ترین مشکلات، بازگشت کارگران غیربومی به شهرهای محل سکونتشان بود؛ چرا که بسیاری از کارگران نانوایی از شهرستان‌های دیگر به تهران آمده‌اند و خانواده‌هایشان نگران شرایط بودند و از آن‌ها می‌خواستند به خانه بازگردند. برخی از این کارگران حتی مسیرهایی تا ۹۰۰ کیلومتر را طی کردند تا در کنار خانواده‌هایشان باشند.

وی افزود: همزمان با انتشار اخباری درباره ترک تهران، مشکلات صنف نانوایان بیشتر شد؛ زیرا هر نانوایی سنگکی به طور متوسط بین چهار تا شش کارگر دارد و با خروج حتی یکی از آن‌ها، روند فعالیت نانوایی با اختلال مواجه می‌شود. با این حال، تا جایی که امکان داشت اجازه ندادیم نانوایی‌های سنگکی تعطیل شوند و تعداد اندکی هم که تعطیل شد بیش از سه الی چهار روز در تهران بسته نبود.

سلیمانی با بیان اینکه در روزهای جنگ کمبودی در تأمین نان وجود نداشت، اظهار کرد: نانوایان به پخت نان ادامه دادند، اما از اواسط جنگ با کاهش جمعیت ساکن تهران، تعداد مشتریان نیز کمتر شد. از آنجا که مردم نان سنگک را به‌صورت تازه و داغ می‌خواهند و فرآیند تبدیل خمیر به نان حدود در یک کیسه ارد یک ساعت زمان می‌برد، بخشی از نان‌های تولیدشده بدون مشتری ماند و دورریز نان افزایش یافت.

رئیس اتحادیه صنف نانوایان سنگکی تهران ادامه داد: این شرایط موجب شد بسیاری از کارفرمایان نانوایی برای پرداخت دستمزد کارگران با مشکل مواجه شوند و متضرر شوند. برخی از نانوایان ناچار شدند برای پرداخت حقوق کارکنان خود از پس‌انداز شخصی‌شان استفاده کنند.

وی همچنین به آسیب‌دیدگی ساختمان اتحادیه نانوایان سنگکی در جریان جنگ رمضان اشاره کرد و گفت: ساختمان اتحادیه واقع در خیابان شریعتی، خیابان معلم، به دلیل اصابت موشک به ساختمان دادگاه در نزدیکی آن، آسیب دید و شیشه‌های ساختمان شکست. با این وجود، اتحادیه در تمام این مدت تعطیل نشد و حتی چند روز فعالیت‌ها را در حیاط ساختمان ادامه دادیم تا امور صنفی با وقفه مواجه نشود. خوشبختانه حدود یک ماه و نیم پیش ساختمان مرمت شد و اکنون فعالیت‌ها به روال عادی ادامه دارد.

سلیمانی با اشاره به وضعیت این صنف گفت: در حال حاضر اتحادیه نانوایان سنگکی تهران بین یک‌هزار و ۵۰ تا یک‌هزار و ۱۰۰ عضو فعال دارد و در هر نانوایی به طور متوسط سه تا شش نفر مشغول به کار هستند.

وی با تأکید بر کمبود نیروی ماهر در این حرفه افزود: به دنبال ایجاد زمینه‌ای برای تشکیل سندیکای کارگری هستیم تا بتوانیم کارگران را ساماندهی و جذب کنیم. نان سنگک حاصل کار دستی است و به نیروی متخصص نیاز دارد؛ به‌گونه‌ای که یک کارگر برای تبدیل شدن به شاطر، باید چهار تا پنج ماه آموزش مستمر ببیند. همچنین کار در نانوایی سنگکی به دلیل ایستادن طولانی‌مدت و فعالیت در کنار آتش، سخت‌تر از سایر نانوایی‌هاست و به همین دلیل دستمزد کارگران این واحدها نیز معمولاً بیشتر از سایر نانوایی‌ها است.

رئیس اتحادیه صنف نانوایان سنگکی تهران در پایان با اشاره به مشکلات اقتصادی این صنف گفت: که این موضوع فشار زیادی بر واحدهای صنفی وارد کرده است. همچنین اقداماتی برای مکانیزه شدن نانوایی‌های سنگکی انجام شده و دستگاه‌های گردان در برخی واحدها نصب شده است، اما استقبال مردم از نان سنگک همچنان به روش سنتی است و مشتریان ترجیح می‌دهند نان به همان شیوه سنتی پخت شود.