دیوارهای نامرئی در دل بیابان / شن با شن مهار می‌شود + فیلم

در گسترهٔ بیابان‌هایی که روزگاری تنها پهنه‌ای بی‌انتها از شن بودند، روشی ساده اما کارآمد در حال دگرگون ساختن سیمای زمین است. «موانع شبکه‌ای شن» که از چیدمان منظم کیسه‌های شن تشکیل می‌شوند، امروزه به یکی از مؤثرترین ابزارهای مقابله با پدیدهٔ بیابان‌زایی بدل شده‌اند.

این شیوه که در بسیاری از مناطق خشک جهان به کار گرفته می‌شود، بر پایهٔ اندیشه‌ای هوشمندانه شکل گرفته است: استفاده از خودِ شن برای مهار حرکت شن‌های روان. در این روش، کیسه‌های پارچه‌ای بلند با شن پر شده و در قالب شبکه‌ای دقیق بر سطح زمین قرار می‌گیرند. این ساختار در ظاهر ساده، همچون سدی نامرئی عمل کرده و با کاهش سرعت باد، از جابه‌جایی شن‌ها جلوگیری می‌کند.

پیامد این اقدام، آغاز چرخه‌ای احیاکننده است. تثبیت شن‌ها موجب حفظ رطوبت بیشتر در خاک می‌شود و همین شرایط برای رویش نخستین گیاهان فراهم می‌گردد. در ادامه، بوته‌ها رشد کرده و در برخی مناطق حتی درختان نیز دوباره جان می‌گیرند. بدین ترتیب، زمین‌های مرده به زیست‌بوم‌هایی تازه تبدیل شده و امیدی نو برای مهار گسترش بیابان‌ها پدید می‌آید.