فیلم / بررسی سرعتهای هایپرسونیک و سامانه پدافندی «آرو ۳» / نگاهی تحلیلی به معادلات نوین دفاع موشکی و راداری ایران
رکنا: همزمان با گسترش فناوریهای هایپرسونیک در جهان، تحلیل سامانههای دفاع موشکی پیشرفته از جمله «آرو ۳» به یکی از محورهای مهم ارزیابیهای راهبردی تبدیل شده است؛ موضوعی که بیش از آنکه ناظر بر پیشبینی تهدید باشد، به درک واقعبینانه از محاسبات نظامی در سطح کلان مربوط میشود.
به گزارش رکنا، سرعتهای پروازی در صنایع نظامی به سه دسته کلی تقسیم میشوند: سرعت صوتی (حدود ۱۲۳۵ کیلومتر بر ساعت در شرایط استاندارد)، سرعتهای فراصوتی (بیش از Mach 1) و سرعتهای هایپرسونیک که به سامانههایی با سرعت بیش از Mach 5 اطلاق میشود. فناوریهای هایپرسونیک به دلیل سرعت بسیار بالا و در برخی موارد قابلیت مانورپذیری، زمان واکنش سامانههای دفاعی را بهشدت کاهش داده و رهگیری آنها را پیچیدهتر میکنند.
در این چارچوب، سامانه دفاع موشکی «آرو ۳» بهعنوان یکی از اجزای لایه بالایی دفاع موشکی اسرائیل شناخته میشود. این سامانه برای رهگیری موشکهای بالستیک در خارج از جو زمین طراحی شده و بر اساس رهگیری برونجوی (Exo-atmospheric) عمل میکند.
اجزای اصلی سامانه آرو ۳
بر اساس اطلاعات منتشرشده، آرو ۳ از چند بخش کلیدی تشکیل شده است:
واحد پرتابکننده: سکوی متحرک نگهداری و شلیک موشکهای رهگیر که قابلیت استقرار در مناطق مختلف را دارد.
رادار «گرین پاین» (Green Pine): رادار آرایه فازی پیشرفته برای کشف و رهگیری اهداف بالستیک در فواصل دور و انتقال دادهها به مرکز کنترل آتش.
موشک رهگیر دو مرحلهای آرو: این موشک با بهرهگیری از پیشران سوخت جامد در دو مرحله شتاب میگیرد و در خارج از جو، از طریق فناوری «برخورد مستقیم» (Hit-to-Kill) هدف را منهدم میکند.
نحوه عملکرد پیشران سوخت جامد
موشکهای آرو از موتورهای راکتی با سوخت جامد استفاده میکنند. در این نوع پیشران، سوخت و اکسیدکننده بهصورت ترکیب جامد در محفظه موتور قرار دارند. پس از فعالسازی، واکنش احتراق داخلی آغاز شده و گازهای داغ با فشار بالا از نازل خارج میشوند که موجب ایجاد نیروی رانش میگردد. سادگی ساختار، آمادگی سریع عملیاتی و نیاز کمتر به نگهداری پیچیده از جمله مزایای این فناوری عنوان میشود.
جایگاه در موازنه راهبردی
کارشناسان معتقدند بررسی سامانههایی نظیر آرو ۳ باید در چارچوب موازنه بازدارندگی و رقابت فناورانه میان قدرتهای منطقهای و جهانی تحلیل شود. توسعه همزمان فناوریهای تهاجمی، از جمله موشکهای هایپرسونیک، و سامانههای دفاعی پیشرفته نشاندهنده ورود رقابت نظامی به مرحلهای است که سرعت، دقت و برتری اطلاعاتی نقش تعیینکنندهتری یافتهاند.
به گفته تحلیلگران، هدف از چنین ارزیابیهایی نه پیشبینی قطعی سناریوهای درگیری، بلکه شناخت واقعبینانه از روندهای فناورانه و محاسبات کلان نظامی در عرصه بینالمللی است.
ارسال نظر