فیلم/ تصنیف «از اوج آسمان ها» با صدای دلکش استاد علیرضا افتخاری / وقتی بچه بودیم بزرگ ترها دلشون می گرفت، گوش می دادن
تصنیف ماندگار «از اوج آسمان ها» با صدای جاودانه علیرضا افتخاری و شعری از قیصر امین پور، اثری بی نظیر از آلبوم نیلوفرانه ۲ است که حس دل تنگی و رهایی را با ملودی عمیق به دل ها هدیه می دهد.
(ویدئو) تصنیفی که خاطرات کودکی و دل تنگی های بزرگ ترها را زنده می کند
یکی از برجسته ترین آثار موسیقی سنتی ایرانی، تصنیف «از اوج آسمان ها» با صدای جاودانه استاد علیرضا افتخاری است. این قطعه ماندگار در آلبوم «نیلوفرانه ۲» منتشر شده و محصول هم آوایی هنرمندانه صدای افتخاری، آهنگسازی کم نظیر عباس خوشدل و شعری بی نهایت تأثیرگذار از زنده یاد قیصر امین پور می باشد. این تصنیف با ترسیم فضایی دلنشین، حس پرواز و اشتیاق برای آزادی را به زیباترین شکل ممکن به دل مخاطبان خود منتقل می کند. بیت آغازین این اثر با جمله های «از اوج آسمان ها یک شب مرا صدا کن / یا یک نفس دلم را از این قفس رها کن» یادآور طنین دلنشینی است که عمیقاً در دل شنوندگان نفوذ می کند و حس دلتنگی های پر معنایی را بیدار می کند.
نوای خاطره انگیز از روزگاران دور
این تصنیف از معدود آثاری است که در ذهن و خاطر بسیاری از ایرانیان جاودان شده است. زمانی که در دوران کودکی، بزرگ ترها به هنگام غم و اندوه به این قطعه دلنشین گوش می دادند و اشک می ریختند، این آهنگ همراه لحظات عاطفی، به یادماندنی و خانوادگی آنها می شد. صدای عمیق و آرامش بخش استاد افتخاری در این اثر، مانند نجوایی از عمق قلب انسان، به شنونده منتقل می شود و با ملودی های بالا و پایین، احساسات شدیدی از فاصله ها، تنهایی و اندوه زندگی را تجسم می بخشد. مضمون قفس در شعر قیصر امین پور، همراه با توصیفات بی کرانگی، نمادی از جست وجوی انسان برای آزادی و آرامش است و شنیدن بارها و بارها این آهنگ، نوستالژی دلنشین لحظات گذشته را زنده می کند و دل شنونده را به قَلْه های معنوی اش می برد.
تصنیفی فراتر از موسیقی ساده
«از اوج آسمان ها» با تعریفی فراتر از یک تصنیف ساده، نمادی از اشتیاق و آرزوی بازگشت به اصل خویشتن است. این قطعه یادآور آن است که در جهانی که دل ها در بند روزمرگی گرفتار شده اند، همچنان می توان با یک صدای دلنشین یا یک لحظه متعالی، مرزهای قفس را شکست و به پهنای بی نهایت آسمان پرواز کرد. صدای ملکوتی علیرضا افتخاری در این اثر نه تنها گوش ها را نوازش می کند، بلکه روح و دل را نیز به رهایی و آرامش دعوت می نماید. این تصنیف بی نظیر بار دیگر ثابت می کند که موسیقی سنتی ایرانی همچنان قدرت دارد تا اشک ها را جاری سازد، آرامش ببخشد و الهام بخش پرواز روح به سوی بالا باشد.
ارسال نظر