فیلم/ما ازین هستی ده روزه به جان آمده‌ایم وای بر خضر که زندانی عمر ابدست/شعر ویژه صائب تبریزی، با صدای لرزان استاد کاکاوند

شبنم غنچۀ بیداردلان چشم بدست

صیقل سینۀ روشن گهران دست ردست

خودنمایی چه بلاهای نمایان دارد

ایمن از زنگ بود آینه تا در نمدست

به دل پاک نظر کن نه به دستار سفید

سطحیان را نظر از بحر گهر بر زبدست

پیش ازین خانۀ صیاد ز خاروخس بود

این زمان خرقۀ پشمین و کلاه نمدست

در دل هرکه حسد نیست غم دوزخ نیست

تخم آن آتش جان سوز شرار حسدست

ما ازین هستی ده روزه به جان آمده ایم

وای بر خضر که زندانی عمر ابدست

مرگ را بی خبران دور ز خود می دانند

چار دیوار جسد در نظر من لحدست

نیست در عالم ایجاد به جز تیغ زبان

بی گناهی که سزاوار به حبس ابدست

نیست در چشمۀ خورشید غباری صائب

چشم کوته نظران پرده نشین رمدست

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، رشید کاکاوند (زادهٔ 1346 در نیشابور) دکتر ادبیات فارسی، شاعر، داستان نویس، ترانه سرا، پژوهشگر ادبیات فارسی، مجری رادیو و تلویزیون و مدرس دانشگاه آزاد اسلامی است. دوره کارشناسی ادبیات را در دانشگاه علامه طباطبایی، فوق لیسانس در دانشگاه آزاد کرج و دکتری ادبیات فارسی را دردانشگاه کردستان در سنندج خوانده و اکنون عضو هیئت علمی و مدرس دانشگاه آزاد کرج است. کاکاوند به تفأل حافظ و قصه گویی نیز معروف است.

ملک الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه الله علیه (زاده 1000 هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازه عهد صفویه بود که به واسطه نوآوری ها و مضمون پردازی های بدیع در سبک رایج آن دوره(سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده اند، در حقیقت او در این سبیل سخن وری بقدری به نوآوری پرداخت که خالی از لطف نیست اگر بگوییم خو د صاحب سبک است یعنی به عبارتی میتوان به طرز صائب و پیروان بعد ایشان گفت سبک هندی صائب. در جوانی به مانند بسیاری از شاعران و مترسلان آن دوره به هندوستان سفر کرد و بعد از گذشت هفت سال به ایران بازگشت و در دربار شاه عباس دوم صفوی به مقام ملک الشعرایی رسید. صائب تبریزی به مانند بسیاری از دیگر شاعران سبک هندی کثیرالشعر بود، شمار ابیات وی را از صدهزار تا سیصدهزار بیت ذکر کرده اند(بنا بر قولی تا هزارهزار یعنی یک میلیون بیت!) اما رقم صدهزار بیت را به تحقیق میتوان پذیرفت، شهرت سخن سرایی وی در قالب غزل است، او در سایر قالب های شعری چندان پرکار نبوده، بجز چند قصیده با مضامین آیینی و مدح، مثنوی ناقص قندهار نامه، چند قطعه ماده تاریخ و یک ترجیع بند(در سندیت انتسابش به صائب شبهه فراوان است)، تمامی آثار ایشان در قالب غزل است. همچنین او هفده غزل به زبان ترکی آذربایجانی دارد. صائب تبریزی شاعری هنرمند بود، در استخدام تعابیر و مضامین تبحر فراوانی داشت، نرمیِ طبع و نازکیِ خیال وی الحق زبانزد است و برخی از تک بیت هایش بیشک از یگانه ابیات بی بدیل و از شاهکار های هنری ادبیات فارسی به شمار میروند. وفات او را به سال های 1086 و1087 و1088 هجری قمری ذکر کرده اند لیکن قول 1087 موثق تر است، آرامگاه این شاعر پرآوازه و رنگین خیال در اصفهان و در محلهٔ عباس آباد قرار دارد، محلی که در دوران حیات ایشان به تکیه میرزا صائب مشهور بوده است.

اگر شعری زیبا را از بر دارید و خاطره ای شیرین با آن همراه است، خوشحال می شویم دیدگاه و تجربه تان را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.