فیلم / شعرخوانی باز باران با ترانه با گهرهای فراوان می خورد بر بام خانه توسط رشید کاکاوند / بچگی هایتان جلوی چشمتان رژه می رند

شعرخوانی بی نظیر رشید کاکاوند با بیتی جاودانه از کودکی مان

رشید کاکاوند، یکی از چهره های برجسته ادبیات فارسی، این بار دل ها را با اجرایی متفاوت از شعری ماندگار درگیر کرد. این دکتر ادبیات، شاعر، داستان نویس و مدرس دانشگاه، با انتخاب یک شعر از خاطرات کودکی بسیاری از ما، بار دیگر ثابت کرد که هنر او در روایت و بیان، بی رقیب است. اجرای او از شعری که بوی باران و روزهای دور کودکی را زنده می کند، احساسات عمیقی را در شنوندگان برمی انگیزد.

رشید کاکاوند؛ شاعری از جنس فرهنگ و ادبیات

رشید کاکاوند، متولد ۱۳۴۶ در شهر نیشابور، یکی از چهره های متخصص و فعال در حوزه ادبیات و فرهنگ است. او تحصیلات خود را از مقطع کارشناسی در دانشگاه علامه طباطبایی آغاز کرد و پس از ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر در دانشگاه آزاد کرج و کردستان، موفق به اخذ مدرک دکتری ادبیات فارسی شد. اکنون او به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد کرج، به آموزش و پژوهش در حوزه ادبیات فارسی می پردازد. کاکاوند علاوه بر تدریس، به قصه گویی، تفأل حافظ و اجرای برنامه های متنوع رادیویی و تلویزیونی نیز شهرت دارد.

گلچین گیلانی و شعری که فراموش نمی شود

شعر «باران»، یکی از ماندگارترین آثار ادبیات فارسی، اثری ارزشمند از دکتر سید مجدالدین میرفخرایی است که در تاریخ ادبیات ایران به «گلچین گیلانی» معروف است. این شاعر نوگرا، که بسیاری از اشعارش دلنشینی و طراوت خاصی داشتند، یکی از پیشگامان شعر نو فارسی به حساب می آید. نکته ای جالب در مورد این اثر، چاپ قسمت هایی از آن در کتاب های کودکان است؛ اثری که حتی نسل های جدید با خواندنش، از حس دلنشین آن لذت می برند.

زندگی نامه کوتاه گلچین گیلانی

گلچین گیلانی ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۲۸۸ در رشت به دنیا آمد. سال های نخستین زندگی اش را در کودکی، در این شهر زیبا سپری کرد و سپس برای ادامه تحصیل به تهران کوچ کرد. او در رشته ادبیات، فلسفه و علوم تربیتی به تحصیل پرداخت. در ﺳﺎﻝ ۱۳۱۲ تصمیم گرفت به انگلستان برود و در آنجا پزشکی بخواند. با این حال، گلچین گیلانی هرگز به کشور بازنگشت و در سایه یک زندگی فرهیخته، در ﺳﺎﻝ ۱۳۵۱ در شهر لندن بر اثر بیماری سرطان خون چشم از جهان فرو بست.

باز باران

با ترانه

با گهرهای فراوان

می خورد بر بام خانه

من به پشت شیشه تنها

ایستاده در گذرها

رودها را افتاده

شاد و خرم

یک دو سه گنجشک پر گو

باز هر دم

می پرند این سو و آن سو

می خورد بر شیشه و در

مشت و سیلی

آسمان امروز دیگر نیست نیلی

یادم آرد روز باران

گردش یک روز دیرین

خوب و شیرین

توی جنگلهای گیلان

کودکی ده ساله بودم

شاد و خرم نرم و نازک

چست و چابک

از پرنده از چرنده از خزنده

بود جنگل گرم و زنده

آسمان آبی چو دریا

یک دو ابر اینجا و آنجا

چون دل من روز روشن

بوی جنگل تازه و تر

همچو می مستی دهنده

بر درختان می زدی پر

هر کجا زیبا پرنده

برکه ها آرام و آبی

برگ و گل هر جا نمایان

چتر نیلوفر درخشان

آفتابی

سنگها از آب جسته

از خزه پوشیده تن را

بس وزغ آن جا نشسته

دمبدم در شور و غوغا

رودخانه

با دو صد زیبا ترانه

زیر پاهای درختان

چرخ می زد همچو مستان

چشمه ها چون شیشه های آفتابی

نرم و خوش در جوش و لرزه

توی آنها سنگ ریزه

سرخ و سبزو زرد و آبی

با دو پای کودکانه می دویدم همچو آهو

می پریدم از سر جو

دور می گشتم ز خانه

می پراندم سنگ ریزه

تا دهد بر اب لرزه

بهر چاه و بهر چاله

می شکستم کردخاله

می کشانیدم به پایین

شاخه های بید مشکی

دست من می گشت رنگین

از تمشک سرخ و مشکی

می شنیدم از پرنده داستانهای نهانی

از لب باد وزنده

رازهای زندگانی

هر چه می دیدم آنجا

بود دلکش بود زیبا

شاد بودم می سرودم

روز ای روز دلارا

داده ات خورشید رخشان

این چنین رخسار زیبا

ورنه بودی زشت و بی جان

با همه سبزی و خوبی

گو چه می بودند جز پاهای چوبی

گر نبودی مهر رخشان

روز ای روز دلارا

گر دلارایی است از خورشید باشد

اندک اندک رفته رفته ابرها گشتند چیره

آسمان گردید تیره

بسته شد رخساره خورشید رخشان

ریخت باران ریخت باران

جنگل از باد گریزان

چرخها می زد چو دریا

دانه های گرد باران

پهن می گشتند هر جا

برق چون شمشیر بران

پاره می کرد ابرها را

تندر دیوانه غران

مشت می زد ابرها را

روی برکه مرغ آبی

از میانه از کناره با شتابی

چرخ می زد بی شماره

گیسوی سیمین ما را

شانه می زد دست باران

بادها با فوت خوانا

می نمودندش پریشان

سبزه در زیر درختان

رفته رفته گشت دریا

توی این دریای جوشان

جنگل وارونه پیدا

به چه زیبا بود جنگل

بس ترانه بس فسانه

بس فسانه بس ترانه

بس گوارا بود باران

می شنیدم اندر این گوهر فشانی

رازهای جاودانی پندهای آسمانی

بشنو از من کودک من

پیش چشم مرد فردا

زندگی خواه تیره خواه روشن

هست زیبا هست زیبا هست زیبا