چرا بعضی ها همیشه در نقطه شروع می مانند؟ / تله روانی انتظار برای شرایط ایده آل

به گزارش رکنا، در زندگی، همیشه دو گروه از آدم‌ها وجود دارند؛ گروهی که منتظر می‌مانند تا شرایط مناسب فراهم شود و گروهی که با همان امکاناتی که در اختیار دارند، حرکت را آغاز می‌کنند. یکی منتظر زمان مناسب، فرصت بهتر، امکانات بیشتر و شرایط ایده‌آل می‌ماند؛ در حالی که دیگری تصمیم می‌گیرد با هر آنچه در اختیار دارد، قدم اول را بردارد.

تفاوت این دو نفر شاید در ابتدا چندان محسوس نباشد، اما با گذشت زمان، فاصله میان آنها بیشتر و بیشتر می‌شود. کسی که شروع کرده، تجربه به دست می‌آورد، اشتباه می‌کند، یاد می‌گیرد و هر روز یک قدم به هدفش نزدیک‌تر می‌شود؛ اما کسی که همچنان منتظر شرایط مناسب است، ممکن است مدت‌ها در همان نقطه باقی بماند.

واقعیت این است که شرایط ایده‌آل به ندرت از راه می‌رسند. همیشه ممکن است چیزی کم باشد؛ زمان کافی، پول، دانش، اعتمادبه‌نفس یا امکانات لازم. اگر قرار باشد برای شروع هر کاری منتظر کامل شدن همه شرایط بمانیم، ممکن است سال‌ها فقط در انتظار بمانیم.

پیشرفت از جایی آغاز می‌شود که تصمیم می‌گیریم با وجود تمام کمبودها، حرکت کنیم.

لازم نیست در ابتدای مسیر بهترین باشیم. لازم نیست همه چیز را بلد باشیم و لازم نیست از همان قدم اول نتیجه‌ای بزرگ به دست بیاوریم. مهم این است که شروع کنیم و اجازه دهیم تجربه و یادگیری، ما را در ادامه مسیر قوی‌تر کنند.

گاهی یک قدم کوچک امروز، ارزشمندتر از صدها تصمیمی است که به دلیل ترس، تردید یا انتظار برای شرایط بهتر، هرگز عملی نشده‌اند.

پس اگر کاری را مدت‌هاست به تعویق انداخته‌اید، از خودتان بپرسید: آیا واقعاً به شرایط بهتری نیاز دارم یا فقط منتظر لحظه‌ای هستم که از شروع کردن نترسم؟

شاید لازم نباشد همه مسیر را بدانید؛ کافی است قدم بعدی را بردارید.

یکی منتظر می‌ماند و دیگری حرکت می‌کند. در نهایت، کسی به مقصد نزدیک‌تر می‌شود که جرئت کرده است از جای خود بلند شود و اولین قدم را بردارد.