فیلم / داستان تلخ شهیدی که از بی کسی برای آب نامه می‌نوشت / پدر، مادر، مادربزرگ و تنها برادرش را از دست داده بود!

به گزارش رکنا، روایت تلخ و تأثربرانگیز زندگی شهید یوسف قربانی، از شهدای غواص دوران دفاع مقدس، با انتشار ویدیویی در صفحه اینستاگرامی «ایران هیستوری» بار دیگر در فضای مجازی بازتاب پیدا کرده است؛ شهیدی که در کودکی پدر، مادر، مادربزرگ و تنها برادرش را از دست داد و در شرایط سخت اقتصادی و تنهایی بزرگ شد.

در ویدیوی منتشرشده از زندگی این شهید، داستان او به زبان اول‌شخص روایت می‌شود؛ روایتی که با این جملات آغاز می‌شود:

«من تنها شهیدی هستم که از بی‌کسی برای آب نامه می‌نوشتم؛ چون در ۶ ماهگی پدرم، در ۶ سالگی مادرم، در ۸ سالگی مادربزرگم و در ۱۰ سالگی تنها برادرم را از دست دادم و در فقر مطلق بزرگ شدم. توی دنیا فقط خودم بودم و خودم.»

شهیدی که هیچ‌کس را نداشت برایش نامه بنویسد

یکی از تلخ‌ترین بخش‌های زندگی شهید یوسف قربانی به دوران حضور او در جبهه بازمی‌گردد؛ زمانی که رزمندگان در فرصت‌های کوتاه استراحت برای خانواده‌های خود نامه می‌نوشتند و از حال و روزشان خبر می‌دادند.

اما یوسف شرایط متفاوتی داشت. او که از کودکی عزیزانش را از دست داده بود، کسی را نداشت که نامه‌هایش را برای او ارسال کند.

در ادامه ویدیوی منتشرشده در صفحه ایران هیستوری، از زبان این شهید روایت می‌شود:

«توی دوران جنگ تمام همرزمانم برای خانواده‌هاشون نامه می‌نوشتند، ولی من چون کسی رو نداشتم، فقط برای آب نامه می‌نوشتم.»

بر اساس خاطره‌ای که از یکی از همرزمان این شهید نقل شده، یوسف در دوران حضور در جبهه مرتب نامه می‌نوشت، اما هیچ‌گاه آن‌ها را پست نمی‌کرد.

روزی یکی از دوستانش که از این رفتار تعجب کرده بود، علت را از او پرسید. یوسف به جای پاسخ دادن، دوستش را به کنار رود اروند برد، نامه‌ای را از جیبش بیرون آورد و پس از پاره کردن، تکه‌های آن را به آب سپرد.

او در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، گفت: «من برای آب نامه می‌نویسم، می‌دانی که کسی را ندارم.»

از کودکی در فقر و تنهایی تا حضور در جبهه

شهید یوسف قربانی در سال ۱۳۴۵ در استان زنجان متولد شد. زندگی او از همان ماه‌های نخست با سختی و فقدان همراه بود.

بر اساس روایت منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی، او در ۶ ماهگی پدر، در ۶ سالگی مادر، در ۸ سالگی مادربزرگ و در ۱۰ سالگی تنها برادرش را از دست داد.

این اتفاقات باعث شد یوسف بخش زیادی از دوران کودکی و نوجوانی خود را در تنهایی و مشکلات شدید مالی سپری کند.

با آغاز جنگ تحمیلی، او به جبهه رفت و به جمع رزمندگان لشکر ۳۱ عاشورا پیوست. یوسف به‌عنوان غواص در عملیات‌های دوران دفاع مقدس حضور داشت.

چرا به شهید یوسف قربانی «مرغابی امام زمان» می‌گفتند؟

یکی دیگر از خاطرات مشهور درباره شهید یوسف قربانی به مصاحبه‌ای کوتاه پیش از عملیات کربلای ۴ مربوط می‌شود.

در این مصاحبه، خبرنگاری از او می‌پرسد: «غواص یعنی چی؟»

یوسف در پاسخی کوتاه می‌گوید: «غواص یعنی مرغابی امام زمان (عج).»

این جمله بعدها به یکی از روایت‌های شناخته‌شده درباره این غواص جوان تبدیل شد.

شهادت یوسف قربانی در شلمچه

شهید یوسف قربانی سرانجام در دی‌ماه سال ۱۳۶۵ و در جریان عملیات کربلای ۵ در منطقه شلمچه به شهادت رسید.

او هنگام شهادت حدود ۲۰ سال داشت؛ جوانی که با وجود تجربه سال‌ها تنهایی و محرومیت، در دوران جنگ به جمع رزمندگان پیوست و در نهایت جان خود را از دست داد.

انتشار روایت زندگی شهید یوسف قربانی در اینستاگرام

صفحه اینستاگرامی «ایران هیستوری» با انتشار ویدیویی از زندگی این شهید، داستان نامه نوشتن او برای آب را بازگو کرده است.

در پایان این ویدیو نیز از زبان شهید یوسف قربانی گفته می‌شود:

«من شهید یوسف قربانی هستم که در دی‌ماه سال ۶۵ توی شلمچه به شهادت رسیدم. اگه من رو از خانواده خودت می‌دونی، لایک کن و یه قلب مشکی برام کامنت کن و پیج ایران هیستوری رو که یاد و خاطره من رو زنده کرد فالو کن.»

این بخش، دعوت به تعامل با صفحه منتشرکننده ویدیو است و نباید آن را سخنان واقعی یا وصیت‌نامه شهید دانست.

روایت زندگی شهید یوسف قربانی، به‌ویژه ماجرای نامه‌هایی که به آب می‌سپرد، از خاطراتی است که سال‌ها پس از پایان جنگ همچنان بازگو می‌شود؛ داستان جوانی که در کودکی عزیزانش را از دست داد و به گفته همرزمانش، درد دل‌هایش را با رود اروند در میان می‌گذاشت.