رازهای ناگفته «خفاش شب» پس از ۳۰ سال در رکنا / قسمت هشتم
رازهایی که با اعدام «خفاش شب» ناتمام ماند؛ از هویت واقعی تا روانشناسی قاتل
حوادث رکنا: پرونده «خفاش شب» در هشتمین قسمت از دورهمی اختصاصی رکنا به یکی از پرابهام ترین بخش های زندگی غلامرضا خوشرو می رسد؛ هویتی که در روزهای نخست دستگیری، حتی برای برخی مسئولان پلیس محل تردید بود و شایعه افغانستانی بودن او فضای رسانه ای آن روزها را تحت تاثیر قرار داده بود. در این قسمت، سرهنگ بازنشسته کارآگاه خسرو فرج زاده، رئیس وقت پلیس آگاهی غرب تهران، سرهنگ بازنشسته کارآگاه داوود ابوالقاسمی، معاون وقت پلیس آگاهی غرب تهران، دکتر داود صفائی، خبرنگار وقت روزنامه ایران، مهراوه فردوسی، نویسنده و روزنامه نگار و پژوهشگر پرونده و مسعود ابراهیمی، خبرنگار وقت حوادث روزنامه ایران و مدیرعامل رکنا، درباره هویت واقعی قاتل، نامزد او، خانواده ای که سال ها از غلامرضا خوشرو بی خبر بودند و احتمال داشتن همدست در جنایت ها گفت و گو می کنند.
به گزارش رکنا، در این قسمت همچنین یکی از پرسش های مهم و کمتر پاسخ داده شده پرونده مطرح می شود: چرا با وجود جنایت های هولناک غلامرضا خوشرو، فرصت کافی برای بررسی عمیق شخصیت و وضعیت روانی او فراهم نشد؟ کارآگاه پرونده می گوید فاصله دستگیری تا اجرای حکم بسیار کوتاه بود و کارشناسان فرصت کافی برای بررسی شخصیت پیچیده متهم پیدا نکردند؛ موضوعی که حالا، پس از گذشت نزدیک به سه دهه، در قسمت ویژه ای با حضور دکتر مریم سامانی، روانشناس بالینی - که در جلسه محاکمه خفاش شب با عنوان خبرنگار حضور داشت - بررسی خواهد شد.
دکتر داود صفائی، خبرنگار وقت روزنامه ایران، در ابتدای قسمت هشتم به ماجرای هویت افغانستانی غلامرضا خوشرو می پردازد و می گوید: «آقای سردار ابوالفتحی، رئیس پلیس وقت تهران، آمد و با جدیت گفت که این فرد افغانستانی است. من خودم یادم هست با ایشان بحث کردم و گفتم: شما مطمئنید؟ به نظر نمی رسد افغانستانی باشد. آیا واقعا مطمئن هستید؟
من آن زمان بیشتر می خواستم مطمئن شوم که سند و مدرکی برای این ادعا وجود دارد و بدانم چه کسی این موضوع را به ایشان گفته است. ایشان به من گفت: تو بنویس، من دارم می آیم؛ افغانی است.»
سرهنگ بازنشسته کارآگاه خسرو فرج زاده، رئیس وقت پلیس آگاهی غرب تهران، در پاسخ می گوید: «آقای صفائی، چهره خفاش شب تا حدودی به مردم افغانستان شباهت داشت، مخصوصا چشم هایش. این یک موضوع بود. از طرف دیگر، خودش هم هیچ وقت در ابتدا نگفت که من افغانستانی هستم.»
صفائی در ادامه می پرسد: «آیا دلیل دیگری وجود نداشت؟ چون هویت واقعی او هنوز کشف نشده بود و فقط می شد حدس زد که افغانستانی است یا نیست. چه زمانی مشخص شد اهل کدام شهر است و اسم واقعی اش چیست؟ زمانی که عکس او منتشر شد، شما مطمئن شدید؟»
فرج زاده پاسخ می دهد: «ما که نزدیک تر با او بودیم و به عنوان عوامل اصلی پرونده، بازجویی و تحقیقات را انجام می دادیم، می دانستیم که افغانستانی نیست.»
او همچنین درباره نامزد غلامرضا خوشرو می گوید: «نامزد داشتنش را هم اعتراف کرده بود.»
زنی که «خفاش شب» را نمی شناخت
این موضوع، یکی از نکات مهم و تازه ای است که در این دورهمی مطرح می شود؛ اینکه غلامرضا خوشرو در زندگی شخصی خود رابطه ای عاطفی داشته و زنی پس از انتشار خبر دستگیری و تصاویر او، به پلیس مراجعه کرده بود.
سرهنگ داوود ابوالقاسمی در ادامه با اشاره به فعالیت های دکتر داود صفائی در پوشش پرونده می گوید: «آقای صفائی واقعا خیلی خوب روی این پرونده کار کرد. حتی فکر می کنم اسم «خفاش» را هم شما گذاشتید.»
مسعود ابراهیمی در ادامه می پرسد: «خفاش شب کسی را دوست داشت؟»
ابوالقاسمی پاسخ می دهد: «فکر نمی کنم آدم خیلی عاطفی ای بود.»
خانواده ای که باور نمی کردند فرزندشان قاتل باشد
ابوالقاسمی سپس از دیدار با خانواده غلامرضا خوشرو می گوید: «در روستایی در اطراف فاروج، نزدیک قوچان، خانواده اش را پیدا کردیم. پیرمردی حدود ۸۰ ساله بود با چند فرزند. خانواده بسیار ساده ای بودند و کشاورزی می کردند.
واقعا نمی توانستم بپذیرم که این خانواده با چنین شخصیتی ارتباط داشته باشند. شخصیت آنها کاملا متفاوت بود و بسیار ناراحت بودند.»
او درباره روایت جدایی خوشرو از خانواده نیز می گوید: «آنچه ما شنیدیم این بود که وقتی او حدود ۹ ساله بود، پدر و مادرش او را به زنی سپردند؛ البته این چیزی بود که از خود او شنیده بودیم و نمی توانم بگویم حتما تمام واقعیت همین بوده است.»
در همین بخش، مهراوه فردوسی، نویسنده و روزنامه نگار و پژوهشگر پرونده، پرسش مهمی را مطرح می کند: «با توجه به اینکه بخشی از این اطلاعات را خود خفاش شب گفته، چقدر می توان به روایت او درباره خانواده و اینکه در ۹ سالگی به یک زن سپرده شده، اعتماد کرد؟»
آیا «خفاش شب» قابل اعتماد بود؟
فرج زاده پاسخ می دهد: «صداقت او را از اعمالش می شد فهمید. در ابتدا که اصلا همه چیز را منکر بود. البته دلیلش هم مشخص بود؛ او قبلا در یک پرونده دیگر به اعدام محکوم شده بود و می دانست چه حکمی در انتظارش است. طبیعی بود که هر کسی در چنین شرایطی تلاش کند واقعیت را کتمان کند.»
او ادامه می دهد: «از طرف دیگر، شخصیت بسیار عجیبی داشت. آدم عادی نبود. نمی دانم در لحظه ای که مرتکب قتل می شد، دچار جنون آنی می شد یا کاملا می فهمید چه کاری انجام می دهد.»
چرا شخصیت «خفاش شب» هیچ وقت به طور کامل بررسی نشد؟
مهراوه فردوسی در ادامه می پرسد: «دستگاه قضایی در آن زمان این قاتل را از نظر روانی بررسی کرد؟»
فرج زاده پاسخ می دهد: «برای اینکه بخواهند از نظر روانشناسی بالینی روی شخصیت او کار کنند، زمان زیادی وجود نداشت. از زمان دستگیری تا اجرای حکم، فاصله زیادی نبود.
حتی خود ما افسوس می خوردیم که نتوانستیم به اندازه کافی روی شخصیت او کار کنیم و بفهمیم چرا به این نقطه رسیده و کنه وجودی شخصیتش چه بوده است.»
این بخش از صحبت های کارآگاه پرونده، یکی از مهم ترین پرسش های باقی مانده درباره «خفاش شب» را دوباره مطرح می کند: آیا اگر فرصت بیشتری برای بررسی روانشناختی غلامرضا خوشرو وجود داشت، می شد ابعاد بیشتری از شخصیت و انگیزه های او را شناخت؟
«خفاش شب» همدست داشت؟
مسعود ابراهیمی در ادامه درباره روند قضایی پرونده و ادعای وجود همدست می پرسد.
او می گوید:«در دادگاه، خفاش شب مدعی شد که همدست داشته است؟»
فرج زاده پاسخ می دهد: «همدست مربوط به پرونده قبلی او بود؛ علی کریمی که شما اشاره کردید و اعدام شد.»
اما سرهنگ داوود ابوالقاسمی به دلیل مهمی اشاره می کند که چرا پلیس در روزهای نخست حاضر نبود تصویر غلامرضا خوشرو را در اختیار رسانه ها قرار دهد:
«یکی از دلایلی که آقای صفائی، ما عکس او را نمی گذاشتیم و اجازه نمی دادیم شما در روزنامه چاپ کنید، همین احتمال وجود همدست بود.
پلیس همیشه باید حواسش باشد که ممکن است متهم همدست داشته باشد. اگر عکس او منتشر می شد، ممکن بود همدست احتمالی متوجه شود و فرار کند و کار ما سخت تر شود.»
او ادامه می دهد: «در بازجویی ها که جلو رفتیم، متوجه شدیم که واقعا تنها بوده و خودش اعتراف کرد. بعد از آن گفتیم حالا که دیگر عکسش گرفته شده، بهتر است تصویرش منتشر شود.»
پرونده ای که هنوز یک پرسش بزرگ دارد
پرونده «خفاش شب» با دستگیری، اعترافات، محاکمه و اجرای حکم پایان یافت، اما بسیاری از پرسش ها درباره شخصیت غلامرضا خوشرو بی پاسخ ماند؛ از کودکی و جدایی از خانواده گرفته تا روابط عاطفی، رفتارهای جنایتکارانه و وضعیت روانی او.
اکنون پس از گذشت نزدیک به سه دهه، رکنا در یک قسمت ویژه، پرونده «خفاش شب» را نه از زاویه پلیسی و قضایی، بلکه از منظر روانشناسی بالینی بررسی می کند.
پنجشنبه ۲۲ مرداد، ساعت ۲۱:۳۰، تحلیل روانشناختی غلامرضا خوشرو با حضور دکتر مریم سامانی، روانشناس بالینی - که در جلسه محاکمه خفاش شب با عنوان خبرنگار حضور داشت - منتشر خواهد شد؛ روایتی متفاوت برای پاسخ به این پرسش که پشت رفتارهای هولناک «خفاش شب» چه ساختار روانی و شخصیتی قرار داشت و آیا می توان از روی شواهد این پرونده، تصویری علمی از ذهن این قاتل ترسیم کرد؟
ارسال نظر