خانه‌ریز شهرداری برای جیب مردم برنامه دارد؛ برای محیط‌زیست تهران چطور؟/ پروژه پیوست محیط زیستی دارد؟ / فیلم

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا،  در گوشه‌ای از غرب تهران، جایی که بلوار آیت‌الله کاشانی زیر سایه برج‌های بلندمرتبه قرار گرفته، ایده‌ای تازه برای تأمین مسکن شکل گرفته است؛ طرحی با نام «خانه‌ریز» که قرار است به شهروندان امکان دهد با پس‌اندازهای تدریجی و سرمایه‌های خرد، در بستری مشارکتی برای خانه‌دار شدن قدم بردارند.

نخستین گام این طرح در منطقه ۵ تهران و با اجرای پروژه‌ای شامل ۵۴ واحد مسکونی و زیربنایی بیش از ۱۰ هزار مترمربع برداشته شده است. مدیران شهری از توسعه این الگو در مناطق دیگر تهران و حتی شهرهای دیگر خبر می‌دهند؛ طرحی که قرار است مشارکت مردم را در تأمین سرمایه پروژه‌های مسکن افزایش دهد.

اما در کنار وعده خانه‌دار شدن با سرمایه‌های خرد، یک پرسش مهم درباره پیامدهای گسترش این پروژه‌ها مطرح است: آیا خانه‌ریز برای محیط‌زیست تهران هم فکری کرده است؟

این پرسش در نشست خبری مدیرعامل سازمان سرمایه‌گذاری و مشارکت‌های مردمی شهرداری تهران مطرح شد. خبرنگار اجتماعی رکنا با اشاره به گسترش ساخت‌وسازها، افزایش سطوح بتنی و آسفالتی و کاهش نفوذپذیری زمین در تهران، درباره وجود پیوست‌های محیط‌زیستی برای اجرای پروژه‌های مشابه در مناطق دیگر و شهرهای مختلف سؤال کرد؛ موضوعی که با توجه به بحران کم‌آبی و نگرانی کارشناسان حوزه آب، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

نوید خاصی‌باف، مدیرعامل سازمان سرمایه‌گذاری و مشارکت‌های مردمی شهرداری تهران، در پاسخ گفت صدور پروانه ساختمانی به معنای بررسی و رعایت ملاحظات شهرسازی است و این مسئولیت بر عهده مناطق و مجموعه‌های مرتبط با شهرسازی قرار دارد.

او با تأکید بر اینکه سازمان سرمایه‌گذاری صرفاً الگوی مشارکت مردم را با پروژه‌های ساختمانی تلفیق می‌کند، توضیح داد: این سازمان پس از دریافت مجوزهای لازم برای ساخت‌وساز وارد فرایند مشارکت و عرضه پروژه به مردم می‌شود و مسئولیت بررسی ضوابط و مجوزهای ساخت بر عهده بخش‌های مربوط به شهرسازی است.

با این حال، پاسخ مدیرعامل سازمان سرمایه‌گذاری به پرسش درباره پیوست محیط‌زیستی، بیشتر بر تفکیک مسئولیت‌ها و ضرورت اخذ مجوزهای شهرسازی متمرکز بود و جزئیات مشخصی درباره ارزیابی اثرات محیط‌زیستی، میزان نفوذپذیری زمین، مدیریت روان‌آب‌ها یا تمهیدات کاهش فشار بر منابع آب تهران ارائه نشد.

در شرایطی که تهران با بحران آب، کاهش ظرفیت جذب آب در زمین و گسترش سطوح نفوذناپذیر روبه‌روست، توسعه الگوهای جدید ساخت‌وساز نمی‌تواند صرفاً با تعداد واحدهای مسکونی و میزان مشارکت سرمایه‌گذاران سنجیده شود. پرسش اساسی این است که در کنار خانه‌دار کردن مردم، چه سهمی برای حفظ منابع طبیعی و تاب‌آوری محیط‌زیستی شهر در نظر گرفته شده است؟