تغییر صدا را جدی بگیرید؛ ارتباط اختلالات صوتی با افزایش خطر زوال عقل

به گزارش رکنا، نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد مشکلات صدا، علاوه بر تأثیر بر ارتباطات روزمره، ممکن است سرنخ‌هایی درباره وضعیت سلامت شناختی افراد ارائه دهند.

این پژوهش که در نشریه علمی Journal of Voice منتشر شده، اطلاعات بیش از ۸۳۳ هزار فرد بالای ۵۰ سال مراجعه‌کننده به مراکز مراقبت‌های اولیه را بررسی کرده است. نتایج حاکی از ارتباط میان اختلالات صوتی تشخیص‌داده‌شده و افزایش خطر افت شناختی و زوال عقل است.

ارتباط اختلالات صوتی با خطر زوال عقل

بر اساس یافته‌های این مطالعه، افرادی که هم‌زمان دچار اختلالات صوتی و کم‌شنوایی بودند، در مقایسه با افرادی که هیچ‌یک از این مشکلات را نداشتند، حدود دو برابر بیشتر در معرض خطر افت شناختی یا زوال عقل قرار داشتند.

همچنین در میان افراد دارای اختلال صوتی که کم‌شنوایی نداشتند، خطر افت شناختی یا زوال عقل ۲۶.۱ درصد بیشتر از گروه دارای کم‌شنوایی به‌تنهایی گزارش شد.

پژوهشگران تأکید کرده‌اند که این نتایج به معنای کم‌اهمیت بودن کم‌شنوایی نیست؛ این مشکل همچنان یکی از عوامل خطر قابل‌تغییر مرتبط با زوال عقل به شمار می‌رود.

چرا تغییرات صدا اهمیت دارد؟

به گفته دکتر رابرت ساتالوف، نویسنده ارشد پژوهش و استاد دانشگاه درکسل، اختلال در تولید صدا یا درد هنگام صحبت‌کردن و آوازخواندن ممکن است مشارکت فرد در فعالیت‌های اجتماعی را کاهش دهد؛ فعالیت‌هایی که می‌توانند در حفظ سلامت مغز نقش داشته باشند.

اختلالات صوتی همچنین در برخی بیماری‌های عصبی، از جمله پارکینسون، مشاهده می‌شوند و گاهی ممکن است پیش از بروز سایر علائم جسمی ظاهر شوند.

آیا هر تغییر صدایی نشانه زوال عقل است؟

پژوهشگران تأکید دارند که این مطالعه صرفاً ارتباط میان اختلالات صوتی و افزایش خطر افت شناختی را نشان می‌دهد و ثابت نمی‌کند که مشکلات صدا مستقیماً باعث زوال عقل می‌شوند.

تغییر صدا می‌تواند علت‌های مختلفی داشته باشد؛ از مشکلات حنجره و التهاب گرفته تا بیماری‌های عصبی. بنابراین، نباید هر گرفتگی یا تغییر صدا را نشانه زوال عقل دانست.

بااین‌حال، در صورت تداوم اختلال صوتی یا همراهی آن با مشکلات حافظه، تمرکز یا سایر تغییرات شناختی، ارزیابی پزشکی می‌تواند به شناسایی علت و انتخاب مراقبت مناسب کمک کند.

تشخیص زودهنگام، فرصتی برای مراقبت بهتر

محققان معتقدند بررسی وضعیت صدا در کنار سایر عوامل سلامت می‌تواند در آینده به شناسایی افرادی کمک کند که به ارزیابی شناختی دقیق‌تر نیاز دارند.

این یافته‌ها بر اهمیت توجه به تغییرات پایدار در گفتار و صدا تأکید می‌کنند؛ تغییراتی که اگرچه به‌تنهایی برای تشخیص زوال عقل کافی نیستند، اما در کنار سایر علائم می‌توانند ارزش بالینی داشته باشند.