انتقادی از اظهارات علیرضا دبیر و چالش‌های مدیریت ورزشی در ایران

به گزارش رکنا: دبیر، که خود با چالش‌های متعددی در حوزه مدیریت کشتی دست و پنجه نرم می‌کند، در اقدامی غیرمنتظره و عجیب، نظام را به دخالت در تصمیم‌گیری‌های فوتبال فراخوانده است. این موضع‌گیری نه تنها نشان‌دهنده ناآگاهی او از حدود اختیارات و مسئولیت‌هایش است، بلکه پرسش‌های جدی درباره صلاحیت و انگیزه‌های او در مدیریت ورزشی مطرح می‌کند.  

پیشینه و عملکرد دبیر در کشتی  

علیرضا دبیر، که با سابقه کسب مدال جهان و المپیک و محبوبیت میان هواداران کشتی به ریاست این فدراسیون رسید، تا کنون نتوانسته انتظارات را برآورده کند. کشتی ایران، علی‌رغم تاریخچه درخشان خود، در سال‌های اخیر با افت نتایج، مشکلات مالی، و حاشیه‌های مدیریتی مواجه بوده است. به جای تمرکز بر حل این مسائل، دبیر با ورود به حوزه‌ای که هیچ ارتباطی با مسئولیت‌های او ندارد (فوتبال) نه تنها اعتبار خود را خدشه‌دار کرده، بلکه به مشروعیت مجامع انتخابی فدراسیون‌ها نیز آسیب زده است.  

نقد منطقی به دخالت در امور فوتبال

پرسش اساسی اینجاست: چرا رئیس فدراسیونی که خود با بحران‌های داخلی دست به گریبان است، به خود اجازه می‌دهد درباره ورزش دیگری اظهارنظر کند؟ فوتبال ایران، هرچند با مشکلات عدیده‌ای از جمله انتخاب‌های مبهم مربیان تیم‌های پایه و مدیریت ناکارآمد مواجه است، اما این مسائل باید از کانال‌های قانونی و تخصصی خود (مانند مجمع فدراسیون فوتبال، وزارت ورزش، یا کمیته ملی المپیک) پیگیری شود. دخالت دبیر نه تنها غیرحرفه‌ای است، بلکه نشان‌دهنده نگاه پدرسالارانه و خودمحور به مدیریت ورزشی است.  

مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، در واکنش به این اظهارات، با تأکید بر احترام به استقلال فدراسیون‌ها، یادآور شده که هیچ‌گاه در امور دیگر رشته‌ها دخالت نکرده است. او به درستی اشاره می‌کند که دبیر با این موضع‌گیری، نه تنها به مجمع ۸۰ نفره‌ای که او را انتخاب کرده توهین کرده، بلکه اصل دموکراسی ورزشی را زیر سؤال برده است. اگر قرار باشد هر رئیس فدراسیونی درباره رشته‌های دیگر تصمیم بگیرد، ساختار مدیریت ورزش به طور کامل فرو خواهد پاشید.  

ریشه‌های بحران مدیریت ورزشی  

مشکل اصلی ورزش ایران، نبود شایسته‌سالاری و پاسخگویی است. بسیاری از مدیران ورزشی، از جمله دبیر، نه به دلیل تخصص و تجربه، بلکه به واسطه روابط و سابقه ورزشی به این سمت‌ها می‌رسند. نتیجه این رویکرد، تصمیم‌گیری‌های نسنجیده و حاشیه‌سازی‌هایی است که ورزش کشور را به بحران می‌کشاند. دبیر با این اظهارات، نه تنها به فوتبال که به کل نظام مدیریت ورزشی ایران آسیب زده است.  

راهکار

بازگشت به اصول حرفه‌ای  

برای خروج از این بن‌بست، ضروری است که:  

۱. حوزه اختیارات مدیران ورزشی به وضوح تعریف شود.  

۲. شایسته‌سالاری در انتخاب رؤسای فدراسیون‌ها اولویت یابد.  

۳. پاسخگویی مدیران در برابر مجامع و افکار عمومی نهادینه شود.  

ورزش ایران نیاز به مدیرانی دارد که به جای حاشیه‌سازی، بر حل مشکلات داخلی خود تمرکز کنند. علیرضا دبیر باید به جای دخالت در امور فوتبال، به فکر احیای کشتی و جبران ناکامی‌های اخیر در کشتی پایه باشد. در غیر این صورت، نه تنها اعتبار خود را از دست خواهد داد، بلکه به افول بیشتر ورزش کشور دامن خواهد زد.  

نتیجه‌گیری 

اظهارات دبیر نمادی از بحران عمیق مدیریت ورزشی در ایران است. تا زمانی که مدیران بدون تخصص و با انگیزه‌های غیرحرفه‌ای بر مسند قدرت بنشینند، ورزش کشور نه تنها پیشرفت نخواهد کرد، بلکه در باتلاق حاشیه‌ها فرو خواهد رفت. زمان آن رسیده که نظام مدیریت ورزشی ایران بازنگری جدی در رویکردهای خود داشته باشد و به اصول حرفه‌ای و شایسته‌سالاری بازگردد.

مجید روان‌ستان