از ازدواج ترس دارم اما خانواده اصرار می کنند

ازدواج به عنوان یكی از مراحل اصلی زندگی نقطه عطف عاطفی در تكامل جسمی و بلوغ اجتماعی مردان و زنان است. این پیوند در مسیر تاریخ و در جوامع مختلف همواره با وجود مراسم متفاوت ماهیت یكسان داشته و آن پیوند یك زن و مرد برای آغاز زندگی مشترك است. هر چند در مسیر تكامل اجتماعی ازدواج‌های پلی گامی و مونوگامی، یعنی یك زن و چند مرد، یك مرد و چند زن اتفاق می‌افتاده است، اما طبیعی‌ترین و منطقی‌ترین شكل ازدواج همان است كه در بسیاری از كشورها سنت نهادینه، یعنی ازدواج یك زن با یك مرد است.
در كشور ما آیین و سنت‌های مختلف برای شكل‌گیری این پیوند وجود داشته و دارد كه بعضی از آنها از عوامل كاهش‌دهنده ازدواج است. مهریه سنگین، شیر‌بها و جهیزیه آنچنانی مواردی هستند كه باعث كاهش آمار ازدواج می‌شوند، متاسفانه آمار ازدواج و طلاق در كشور گویای این حقیقت تلخ است كه ازدواج 3 درصد كاهش یافته و طلاق 8 درصد افزایش نشان می‌دهد. در سال‌جاری علل كاهش آمار ازدواج را می‌توان به دو گروه از عوامل تقسیم كرد: علل محیطی و علل رفتاری.علل محیطی همان بیكاری، گرانی مسكن و تورم است و علل رفتاری عبارتند از كمرنگ شدن آرمان‌های عاطفی در پیوند زناشویی و اصلی‌ترین دلیل رفتاری را در فرایند ترس از مسوولیت‌پذیری و فقدان آموزش مهارت‌های زندگی باید دانست. جوانان امروزی از اینكه آزادی‌های تجرد از آنها سلب شود و تعهد و محدودیت‌های تشكیل خانواده آنها را محاصره كند به شدت وحشت دارند و این موضوع به تربیت خانوادگی بر‌می‌گردد كه خانواده‌های ایرانی از واگذاری مسوولیت به فرزندان خود كوتاهی می‌كنند حتی در خرید یك نان یا آب دادن به گلدان‌ها و فعالیت‌های اینچنینی به فرزندان‌شان اجازه نمی‌دهند. اینگونه كودكان همین جوانان پر‌توقع و مسوولیت‌ناپذیری هستند كه تصور می كنند زمین و زمان باید در خدمت آنها باشد، ولی آنها هیچگونه حركتی نكنند. كمرنگ بودن آموزش مهارت‌های زندگی از یك طرف از عوامل اصلی كاهش آمار ازدواج است و این وظیفه آموزش و پرورش و رسانه ها است كه جنبه مهارت بر‌قراری تفاهم در رابطه عاطفی و مراحل تصمیم‌گیری را به جوانان آموزش دهند. توصیه می‌شود مهارت‌های زندگی را در خودتان تقویت كنید و پس از پیدا كردن شغل و درآمد برای ازدواج پیش‌قدم شوید.