سرنخ بدهید، داستان را لو ندهید/پوستر تجاری می‌تواند هنری باشد

به گزارش ستاد خبری جشنواره بین المللی فیلم مقاومت، محمد تقی‌پور، طراح پوستر سینما، در کلاس انتقال تجربه نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت با موضوع طراحی پوستر فیلم گفت: در دنیایی که هر روز هزاران تصویر و تبلیغ برای جلب توجه مخاطب رقابت می‌کنند، پوستر باید نگاه او را متوقف کند و علاوه بر آن، ذهنش را درگیر کند، پرسشی ایجاد کند یا احساسی برانگیزد.

او با مقایسه پوستر و فیلم توضیح داد: فیلم حدود دو ساعت فرصت دارد شخصیت بسازد، فضا و تعلیق ایجاد کند و داستان را به اوج برساند، اما طراح پوستر تنها یک قاب در اختیار دارد و باید عصاره فیلم را در همان یک تصویر جای دهد؛ تصویری که ارتباط برقرار کند، تأثیر بگذارد و واکنشی مانند تماشای فیلم یا خرید بلیت را برانگیزد.

تقی‌پور با تأکید بر اینکه هیچ پروژه‌ای را نباید کوچک شمرد، گفت: ممکن است پوستر یک فیلم کوتاه دانشجویی یا اثری کم‌بودجه در جشنواره‌های داخلی و خارجی دیده شود و همان کار زمینه همکاری‌های بعدی را فراهم کند. به گفته او، هر پروژه بخشی از اعتبار حرفه‌ای طراح را می‌سازد و در ابتدای مسیر باید کیفیت کار بر دستمزد و شرایط پروژه اولویت داشته باشد؛ پروژه‌های کوچک حتی فرصت بیشتری برای خلاقیت فراهم می‌کنند.

این طراح سینما با اشاره به پوستر فیلم «فسیل» تصریح کرد: تصور می‌شود پوستر تجاری الزاماً ساده و فاقد ایده است، در حالی که می‌توان اثری هم هنری و هم تبلیغاتی خلق کرد. او افزود که برای این پوستر زمان گذاشت و روی ایده آن عمیق شد و این تجربه نشان داد نباید از ابتدا برای پروژه‌ها محدودیت ذهنی قائل شد.

تقی‌پور درباره ایده‌پردازی گفت: آنچه توجه مخاطب را جلب می‌کند، شکستن عادت‌هاست. ایده‌پردازی می‌تواند از تحلیل موضوع، تداعی مفاهیم و نشانه‌ها، جست‌وجوی تصویری، بازی با کلمات و ضرب‌المثل‌ها یا پرسش‌هایی مانند «اگر فیلم به یک شیء تبدیل می‌شد چه بود؟» شکل بگیرد. به گفته او، استعداد و تلاش هر دو نقش دارند و هر فرد باید قلق شخصی خود را در ایده‌پردازی بشناسد و به آن به چشم یک بازی نگاه کند.

او تحصیلات آکادمیک را مفید اما شرط قطعی موفقیت ندانست و بر مطالعه، افزایش اطلاعات و تلاش مستمر تأکید کرد. تقی‌پور درباره لو نرفتن داستان در پوستر توضیح داد: پوستر خوب باید سرنخی به مخاطب بدهد و ذهن او را درگیر کند، نه اینکه تمام داستان را روایت کند. او با اشاره به پوستر «پیش‌مرگ» گفت نشانه‌هایی مانند فندک زیپو که در فیلم وجود داشت، به شکل‌گیری ایده کمک کرد و مخاطب را به کشف وامی‌داشت. در پوستر «۲۳ نفر» نیز تلاش شد مفهوم اصلی، یعنی اسارت ۲۳ نوجوان و فشارهای تبلیغاتی بر آن‌ها، بدون روایت کامل داستان منتقل شود.

تقی‌پور درباره پوسترهای مینیمال و تجاری گفت این دو لزوماً مقابل هم نیستند و طراح باید میان هویت هنری اثر و نیازهای تبلیغاتی تعادل برقرار کند. او تعداد پوسترهای یک فیلم را وابسته به بودجه، برنامه تبلیغاتی و نیازهای اکران دانست و در پایان تأکید کرد طراح باید میان هویت فیلم، نیازهای پخش‌کننده، سلیقه تهیه‌کننده و کارگردان، محدودیت‌های متریال و انتظارات مخاطب تعادل ایجاد کند.