نامه یک پسر 11 ساله به رهبر در مراسم وداع

به گزارش رکنا، مراسم بدرقه رهبر شهید ایران در حال برگزاری است. در ادامه نامه ای را می خوانید از یک پسر 11 ساله که دلنوشته اوست برای  آقای شهید ایران.

سلام...

من علی هستم، ۱۱ ساله، از قائم‌شهر.

خیلی دوست داشتم امروز با بابا و مامانم به تهران بیایم. از چند روز قبل هر روز می‌گفتم که من هم می‌خواهم در مراسم وداع شرکت کنم. حتی کوله کوچکم را آماده کرده بودم و لباس مشکی‌ام را کنار گذاشته بودم.

اما بابا گفت جمعیت خیلی زیاد است و ممکن است برای بچه‌ها خطرناک باشد. مامان هم گفت بهتر است این بار در خانه بمانم. اول ناراحت شدم و حتی کمی گریه کردم، اما بعد فهمیدم که آنها فقط نگران من هستند.

حالا که نتوانستم بیایم، تصمیم گرفتم برایتان نامه بنویسم.

نمی‌دانم این نامه هیچ‌وقت به دست کسی می‌رسد یا نه، اما دوست داشتم حرف‌های دلم را روی کاغذ بنویسم.

من هنوز بچه‌ام و شاید خیلی از چیزهای دنیا را نفهمم، اما همیشه از بزرگ‌ترها شنیده‌ام که آدم‌ها باید راستگو باشند، به قولشان عمل کنند، به مردم مهربانی کنند و در روزهای سخت، شجاعتشان را از دست ندهند.

معلم مدرسه‌مان همیشه می‌گوید شجاعت فقط این نیست که آدم از چیزی نترسد؛ شجاعت یعنی وقتی کار درست را شناختی، از انجام دادنش فرار نکنی. من این جمله را خیلی دوست دارم و همیشه سعی می‌کنم در زندگی خودم هم همین‌طور باشم.

امروز که تلویزیون را نگاه می‌کنم و می‌بینم آدم‌های زیادی آمده‌اند تا خداحافظی کنند، دلم می‌خواست من هم آنجا بودم. شاید فقط چند ثانیه می‌توانستم از دور نگاه کنم و بعد آرام برگردم، اما همان هم برایم کافی بود.

من از خدا می‌خواهم به همه مردم کشورم آرامش بدهد، دل خانواده‌هایی را که عزادار هستند صبر بدهد و کاری کند که هیچ مادری برای از دست دادن عزیزش گریه نکند و هیچ کودکی طعم جنگ و ترس را نچشد.

امیدوارم وقتی بزرگ شدم، بتوانم آدمی باشم که راستگویی، مهربانی، انصاف و کمک به دیگران را فراموش نکند؛ چون فکر می‌کنم دنیا با همین خوبی‌های کوچک، جای بهتری می‌شود.

این نامه را از اتاق کوچک خانه‌مان در قائم‌شهر می‌نویسم. شاید من نتوانستم به تهران بیایم، اما دلم همراه همه کسانی است که امروز در مراسم حضور دارند.

خداحافظ.

دوستدار ایران

علی، ۱۱ ساله از قائم‌شهر