فیلم / دکتر وندارک، شوهر پروفسور مریم میرزاخانی: مریم وقتی فهمید سرطان دارد، نمیخواست به چشم یک قربانی دیده شود
زادروز پروفسور مریم میرزاخانی، ریاضی دان برجسته ایرانی، به عنوان روز جهانی زن در ریاضیات جشن گرفته می شود. دکتر جان وندارک، همسر او، از روحیه قدرتمند مریم در مواجهه با چالش ها می گوید.
مریم میرزاخانی، نابغه ای بی بدیل در ریاضیات و استاد دانشگاه استنفورد، دیگر در میان ما نیست، اما داستان زندگی او همچنان الهام بخش میلیون ها نفر است. او در سال ۲۰۱۴ به دلیل تحقیقات پیشگامانه اش در حوزه «دینامیک و هندسه سطوح ریمانی و فضاهای پیمانه ای»، موفق شد به عنوان نخستین زن و نخستین ایرانی برنده مدال پرافتخار فیلدز شود؛ جایزه ای که جایگاه نوبل در دنیای ریاضیات دارد.
درخشش در دوران تحصیل: ستاره ای که از ایران طلوع کرد
مریم میرزاخانی مسیر درخشش خود را از سال های نوجوانی آغاز کرد. او در دوران تحصیل در دبیرستان فرزانگان تهران، توانست در دو سال متوالی (۱۹۹۴ و ۱۹۹۵) مدال طلای المپیاد جهانی ریاضی را به دست آورد؛ آن هم در رقابت های سخت بین المللی که به میدانی بزرگ برای اثبات نبوغ او تبدیل شده بود. او در سال ۱۹۹۵، افتخاری دوچندان کسب کرد و توانست به عنوان نخستین دانش آموز ایرانی نمره کامل را کسب کند، رکوردی که تا آن زمان بی سابقه بود. او اولین کسی بود که توانست دو سال پیاپی مدال طلا برای ایران بیاورد.
قدم های بزرگ در مسیر علم: از دانشگاه شریف تا هاروارد
مریم پس از پایان دوران تحصیل در ایران، مدرک کارشناسی خود را در رشته ریاضی از دانشگاه صنعتی شریف دریافت کرد. او با اشتیاقی بی پایان، راه خود را به سوی قاره جدید، آمریکا باز کرد و در سال ۲۰۰۴ دکترای خود را در دانشگاه معتبر هاروارد و زیر نظر پروفسور کورتیس مک مولن، یکی دیگر از برنده های مدال فیلدز، به پایان رساند. تلاش های او در این مسیر باعث شد که در سال ۲۰۰۵، نشریه مشهور پاپیولار ساینس از او به عنوان یکی از ده ذهن جوان برگزیده جهان تقدیر کند و او را به عنوان یک ذهن خارق العاده در دنیای ریاضیات مطرح نماید.
جان وندارک: ماجرایی از شجاعت و مقاومت مریم
دکتر جان وندارک، همسر مریم میرزاخانی، در خاطراتی که از روزهای پایانی زندگی این دانشمند بزرگ بازگو کرده است، به شجاعت و استقامت باورنکردنی او اشاره می کند. او درباره لحظه ای که مریم فهمید به سرطان مبتلا شده، می گوید: «او می گفت زندگی همیشه منصفانه نیست. وقتی در خانواده ای مهربان به دنیا آمدم و اطرافم پر از انسان های خوب بود، نگفتم زندگی بی عدالت است. چرا حالا باید شکایت کنم؟»
وندارک تأکید کرد که مریم هیچ گاه نخواست به عنوان یک قربانی دیده شود. او هرگز از سختی ها گله نمی کرد و در تمام لحظات زندگی اش، نگاه ویژه ای به ناشکری و شِکوِه نداشت. این برخورد او با بیماری سرطان، نه تنها نشان از علم والای او، بلکه از روحی بزرگ و مقاوم حکایت می کرد.
یادگاری ماندگار از نابغه ایرانی
مریم میرزاخانی، نه تنها با دستاوردهای علمی و موفقیت های جهانی، بلکه با روحیه ای تسلیم ناپذیر و شجاعت مثال زدنی خود، یادگاری جاویدان برای جهانیان به جای گذاشت. او همواره به ما نشان داد که چگونه می توان حتی در برابر سخت ترین چالش های زندگی، سربلند و استوار ایستاد. زندگی و یاد او همچنان الهام بخش خواهد بود.
ارسال نظر